Jeden z moich klientów mi opowiadał o tym, jak kto chce się wybrać na kurs czytania w myślach, organizowany przez pewnego bioenegoterapeutę. Opowiadał też o tym, jak kiedyś wróżka dokładnie opisała jego sytuację, jako o dowodzie na takie czytanie w myślach. Co prawda po krótkiej dyskusji przyjął moją kontr-argumentację, że gdyby ktoś potrafił czytać w myślach, to raczej nie robiłby kursów z tego, tylko na przykład zarabiał krocie grając w pokera. Jednocześnie jednak dał mi powód, żeby przyjrzeć się na blogu temu jak działają takie sytuacje. Jak „czytają w myślach” wróżbici… albo na przykład iluzjoniści. Jak to się dzieje że wróżbici są w stanie powiedzieć o nas tak wiele szczegółowych i osobistych faktów? A jak to robią magicy sceniczni? Pierwsza grupa twierdzi, że ma dostęp do jakiejś nadprzyrodzonej mocy. Czyta nasza aurę, widzi nasze duchy opiekuńcze. Druga mówi, że korzysta z pewnych technik psychologicznych. (No, dla ułatwienia tak je nazwijmy). Obydwie wydają się uzyskiwać podobne efekty. Łatwiej więc chyba założyć, że to druga mówi prawdę. W końcu po co przywoływać moce nadprzyrodzone, skoro można te same zjawiska wyjaśnić czymś naturalnym i wyuczonym? Skoro jednak iluzjoniści twierdzą, że opierają się na technikach, to czym są te techniki? Są dwie główne metody wykorzystywane przez magików, iluzjonistów i mentalistów do ”czytania w myślach”. Tak zwane zimne i ciepłe odczyty – Cold Reading i Hot Reading. Zimny odczyt/ Cold Reading polega na wnioskowania na temat danej osoby z obserwacji jej wyglądu i zachowania. Doświadczony magik będzie miał bardzo rozbudowane modele mentalne ludzi. Będzie w stanie zwrócić uwagę, często poniżej progu świadomości, na bardzo wiele drobnych detali z których odczyta pewne założenia na temat takiej osoby. Zwróci uwagę na to jak taka osoba wygląda, w jakim stanie są jej ubrania, jak się porusza, czy na przykład ma na ubraniach jakąś zwierzęcą sierść. Z takich drobnych detali jest w stanie powiedzieć bardzo dużo na temat danej osoby. Pomyśl o dedukcji Sherlocka Holmesa z wielu filmów czy seriali. To właśnie wersja tej metody. Holmes/magik/wróżbita patrzy na daną osobę, rozpoznaje pewne wzorce i wypowiada się na podstawie tych wzorców. Oczywiście taki zimny odczyt nie zawsze będzie trafny. Dlatego jest on wspomagany bieżącym odczytem reakcji rozmówcy. Jeśli mówimy coś i dostrzegamy nawet drobne zawahanie po stronie słuchacza, natychmiast stawiamy naszą wypowiedź na głowie. Na przykład możemy powiedzieć „Jesteś osobą która bardzo dba o szczegóły… ” a gdy widzimy że rozmówca nie podąża za nami, możemy nagle dopowiedzieć „A przynajmniej to wyrażenie ma wiele osób wokół ciebie, ale ty tak na wiesz, że masz dość luźne podejście do takich rzeczy.” W ten sposób nawet nasze chybione wypowiedzi mogą być zmodyfikowane na coś zrozumiałego i prawdziwego dla słuchacza. W wypadku zimnego odczytu często korzysta się też ze statystyki. Na przykład mogę wiedzieć, że najpopularniejsze imiona psów w latach 90 to (powiedzmy) Kuba i Ares. Kiedy rozmawiam z osobą która była dzieckiem w latach 90, mogę powiedzieć „Widzę w twoim dzieciństwie psa o imieniu na A… Chyba Ares” i pozwolić odbiorcy dopowiedzieć czy chodzi o własnego psa czy o psa sąsiadów. Jakiś taki pies się znajdzie, Aresów było wtedy dość. Jak mogliście już zwrócić uwagę, wypowiedzi stosowane w cold reading, są zwykle bardzo ogólne i wieloznaczne. Tak, żeby pozwolić odbiorcy samemu dopowiedzieć sobie co konkretnie mieliśmy na myśli. Ludzka skłonność do dostrzegania wzorców załatwia resztę. Pomaga to też selektywność naszej pamięci. Będziemy mieli tendencji do zapamiętywania tych sytuacji, gdy wróżbita czy Iluzjonista trafił. Oraz do ignorowania tych gdy niezbyt się wpasował. W efekcie możemy z trafności 30% łatwo zrobić 80% czy nawet 100%. Przynajmniej w swoich wspomnieniach. Trzeba tu powiedzieć, że Cold Reading nie musi być świadomy. Jestem pewien, że wielu wróżbitów szczerze wierzy, że czyta aurę, albo anioły, demony, czy nawet wróżki-zębuszki swoich klientów. (Ej, nie śmiejcie się z wróżek-zębuszek! Dużo można powiedzieć o człowieku po stanie jego zębów!) Jednocześnie nieświadomie wypracowali sobie spore umiejętności w cold readingu, która teraz wykorzystują. Przez lata obserwowania klientów i ich reakcji po prostu nauczyli się intuicyjnie wyłapywać trafne i nietrafne wzorce. Tacy wróżbici oszukują więc zarówno siebie, jak i swoich klientów, ale nie robią tego ze złej woli. Po prostu wierzą w coś nieprawdziwego. O ile zimny odczyt jest czymś, co można robić nieświadomie, to ciepły odczyt/Hot Reading jest czymś co wymaga świadomej decyzji. Nie da się go zrobić przypadkiem. Polega na zapewnieniu ludziom okazji do ujawnienia informacji o sobie bez ich świadomości, że informacje te dojdą do wróżbity/ przykład w poczekalni wróżbity może być podstawiony człowiek. Taka osoba angażuje innych do rozmowy o swoim życiu, nie ujawniając, ze w poczekalni są mikrofony przekazujące całą rozmowę do wróżbity, który akurat „medytuje” przed sesją. Magicy potrafią pójść jeszcze dalej. Np. proszą uczestników o zapisanie tajnego hasła w notatniku, wydarcia i schowanie kartki z hasłem i wyrzucenia notatnika do śmieci. Po czym przeszukują kosze w teatrze, wydobywają notatnik i sprawdzają odcisk jaki długopis zostawił na stronach pod wydartą kartką. Ponieważ nikt nie podejrzewa takiego stopnia manipulacji, ludzie uznają że odczyt który dostają jest niesamowity i cudownie trafny. Jak więc widać, wystarczy połączenie kilku prostych, choć wymagających wprawy technik, oraz skłonności naszego własnego umysłu, by uzyskać pozornie bardzo głęboki wgląd w to kim jesteśmy i jak działamy. Trzeba też powiedzieć, że cały efekt wspomaga jeden fakt. Po prostu nie jesteśmy aż tak wyjątkowi jakbyśmy chcieli o sobie myśleć. Mówi się ,że większość powieści czy filmów opiera się na kilku powtarzalnych fabułach. to samo dotyczy ludzi. tak jesteśmy wyjątkowi. ale jesteśmy równocześnie bardzo powtarzalni. Nasza wyjątkowość sprowadza się raczej do naszej indywidualnej konfiguracji powtarzalnych wzorców, niż do tego, że nasze wzorce są aż tak unikatowe i wyjątkowe. Gdy to dostrzeżemy, zrozumiemy też jak łatwo takim zjawiskiem manipulować. Jasne, fajnie by było, gdyby czytanie w myślach i podobne techniki faktycznie działały. Jak konkretnie miałoby to wyglądać i na ile w ogóle da się „czytać w myślach”, nawet hipotetycznie, to oddzielny temat, któremu może się kiedyś przyjrzymy. W praktyce okazuje się, że to „czytanie”, które ludzie uprawiają to jakaś forma uważnego wnioskowania. Być może rozwiewa to nieco czar, choć z drugiej strony, pokazuje też jak wiele można się nauczyć mówić o drugiej osobie, tylko z drobnych sygnałów, które daje… A to, jak dla mnie, ma swój własny, choć nieco innego rodzaju, urok.

1 czytać w czyichś myślach Słownik polsko-rosyjski > czytać w czyichś myślach 2 czytać * * * ipf. 2. przen. (= odgadywać, wróżyć) foretell; czytać z ręki read sb's palm. The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > czytać 3 czytać vt, vi \czytać w czyichś myślach in jds Gedanken lesen \czytać między wierszami zwischen den Zeilen lesen Nowy słownik polsko-niemiecki > czytać 4 myśl f 1. (proces myślenia) thought - siedział na lekcji, ale był nieobecny myślami he sat in class, but his thoughts were elsewhere - mówić/odpowiadać, co komuś na myśl przyjdzie to say the first thing/reply with the first thing that comes to one’s mind - mieć myśli zajęte kimś/czymś to be preoccupied with sb/sth - na myśl o kim/o czym at the thought of sb/sth - mieć kogoś/coś na myśli to mean sb/sth - żyć myślą o kimś/o czymś książk. to live for the thought of sb/sth 2. (wynik rozumowania) thought, idea - dręczyła go myśl, że nie podoła tej pracy he was racked by the thought of not being able to cope with the job - błysnęła mi w głowie myśl, że… it flashed through my mind that… - nie móc się pogodzić z myślą o czymś/że… to not be able to come to terms a. grips with the idea of sth/that… - oswoić się z myślą, że… to come to terms with the thought that… - uderzyła mnie myśl, że… it struck me that a. I was struck by the thought that… 3. (pogląd) thought - myśl filozoficzna/religijna philosophical/religious thought 4. (pomysł) idea - to jest myśl! that’s a thought - zaświtała mi w głowie myśl, że… it occured to me that… 5. książk. (intencja) intention, intent - moją myślą było, by ten ośrodek służył wszystkim potrzebującym my idea was that the centre should serve everyone in need - w myśl czegoś in accordance with sth, according to sth * * * ; -i; gen pl; -i; f mieć kogoś/coś na myśli — to have sb/sth in mind w myśl tej zasady... — according to this principle... * * * f. 1. thought, idea. 3. (= umysł) mind; przyszło mi na myśl, że... it came to me that..., it came to my mind that..., it occurred to me that..., it crossed my mind that...; nie mogę się pogodzić z myślą, że... I cannot reconcile myself with the thought of... The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > myśl 5 czyta|ć impf Ⅰvt 1. (zapoznawać się z treścią tekstu) to read [książkę, gazetę, wiersze, list] - czytałem gdzieś, że… I read somewhere that… - czytać głośno/płynnie to read loudly/fluently - tę książkę łatwo/przyjemnie się czyta it’s an easy/a pleasant (book to) read 2. (interpretować znaki, symbole) to read 3. Komput. to read [dyskietkę, program] Ⅱvi (rozpoznawać zapisane słowa) to (be able to) read - kiedy dzieci zaczynają czytać? when do children start to read? - książka/czasopismo jest w czytaniu (w bibliotece) the book/journal is out a. in use The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > czyta|ć 6 read [riːd] 1., pp read, vi czytać (przeczytać ); odgadywać (odgadnąć ); czytać w ; czytać z ; odczytywać (odczytać ); studiować Phrasal Verbs: * * * [red] English-Polish dictionary > read 7 myśl сущ. • взгляд • воззрение • воображение • замысел • затея • значение • идея • мнение • мысль • мышление • намерение • план • понятие • раздумье • размышление * * * ♀ мысль; идея (pomysł); świetna \myśl прекрасная идея; \myśli się mącą, plączą мысли путаются; ● po czyjejś \myśli согласно чьйм-л. пожеланиям; coś nie po czyjejś \myśli а) что-л. не по душе кому-л.; б) что-л. не так, как предполагал кто-л.; что-л. вразрез с чьими-л. пожеланиями; w \myśli мысленно, в уме; na (samą) \myśl o tym при (одной) мысли об этом; błądzić (bujać, krążyć) \myślami раздумывать, витать в облаках; być dobrej \myśli не терять надежды, не падать духом, не унывать; być z kimś jednej \myśli разделять чьй-л. взгляды; czytać w czyichś \myślach читать (угадывать) чьй-л. мысли; głodnemu chleb na \myśli погов. голодной куме хлеб на уме* * * ж myśli się mącą, plączą — мы́сли пу́таются - coś nie po czyjejś myśli - w myśli - na myśl o tym - samą myśl o tym - błądzić myślami - bujać myślami - krążyć myślami - czytać w czyichś myślach - głodnemu chleb na myśli Słownik polsko-rosyjski > myśl 8 myśl na \myśl o tym... beim Gedanken daran... 3) ( pogląd) Meinung f, Ansicht f 4) ( pomysł) Idee f, Gedanke m 5) czarne [ lub złe] \myśli schwarze [ lub schlimme] Gedanken być dobrej \myśli guter Dinge [ lub guten Mutes] sein być pogrążonym [ lub zatopionym] w \myślach in Gedanken versunken [ lub vertieft] sein na samą \myśl o tym dostaję dreszczy schon bei dem Gedanken daran kriege ich eine Gänsehaut złote \myśli Sinnsprüche mPl, Bonmots ntPl bić się z \myślami sich +akk nicht entschließen können, unschlüssig sein czytać w czyichś \myślach jds Gedanken lesen wszystko idzie po czyjejś \myśli alles geschieht [ lub läuft] nach jds Wunsch ( fam) nosić się z \myślą o czymś sich +akk mit dem Gedanken an etw +akk tragen ani mi przez \myśl nie przeszło, żeby... es ist mir nie in den Sinn gekommen, dass... ktoś/coś komuś przyszło na \myśl jd/etw ist jdm in den Sinn gekommen ktoś/coś się komuś nasuwa na \myśl jd/etw kommt jdm in den Sinn nie móc się pogodzić z \myślą o czymś sich +akk nicht mit dem Gedanken abfinden [ lub aussöhnen] können, dass etw... zebrać [ lub skupić] \myśli seine Gedanken sammeln mieć kogoś/coś na \myśli jdn/etw meinen co masz na \myśli? was meinst du? robić coś z \myślą o kimś etw mit dem Gedanken an jdn tun w \myśl [tej zasady]... gemäß [diesem Grundsatz], im Sinne [dieses Prinzips] Nowy słownik polsko-niemiecki > myśl См. также в других словарях: czytać — 1. Czytać w czyichś myślach, w czyimś sercu, w czyjejś duszy «odgadywać czyjeś myśli, domyślać się czyichś uczuć»: Wydaje mi się czasem, że ten stary czyta w mej duszy, może stąd powstaje we mnie poczucie winy i niezasłużonego wstydu (...). M.… … Słownik frazeologiczny czytać — ndk I, czytaćam, czytaćasz, czytaćają, czytaćaj, czytaćał, czytaćany «przebiegając wzrokiem po napisanych lub wydrukowanych literach albo innych symbolach, formułować w umyśle lub na głos odpowiadające im dźwięki językowe; zapoznawać się z… … Słownik języka polskiego czytać w — {{/stl 13}}{{stl 8}}{czyichś} {{/stl 8}}oczach [myślach] [w {{/stl 13}}{{stl 8}}{czyimś} {{/stl 8}}sercu] {{/stl 13}}{{stl 7}} domyślać się czyichś myśli, uczuć, odgadywać czyjeś pragnienia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Czytał w jej sercu jak w otwartej… … Langenscheidt Polski wyjaśnień myśl — 1. Bić się, łamać się z myślami «nie móc się zdecydować na coś; wahać się»: (...) biłem się z myślami, czy się żenić. W. Myśliwski, Widnokrąg. 2. Błądzić gdzieś myślami «myśleć o różnych rzeczach, nie koncentrując się na żadnej z nich»:… … Słownik frazeologiczny myśl — ż V, DCMs. myślli; lm MD. myślli 1. «czynność, funkcja, praca umysłu, zdolność myślenia; proces poznawczy, myślenie; władza psychiczna poznawcza, rozum, umysł; świadomość, pamięć» Bieg, tok, nurt myśli. Zaprzątać czymś myśl. Coś nie może wyjść z… … Słownik języka polskiego myśl — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, lm M. i {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przedmiot, obiekt, twór myślenia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Radosne, smutne, przygnębiające myśli. Myśl o szczęściu, o bliskich, o karierze.… … Langenscheidt Polski wyjaśnień oko — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n IIa, lm M. oczy, D. oczu, N. oczami || oczyma {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} narząd wzroku : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niebieskie, zielone, piwne, brązowe oczy. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl … Langenscheidt Polski wyjaśnień serce — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} u człowieka i wielu zwierząt: główny organ układu krążenia, zbudowany z tkanki mięśniowej; wtłacza krew do naczyń krwionośnych, warunkuje ciągłe jej … Langenscheidt Polski wyjaśnień w — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n ndm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} litera alfabetu polskiego; stanowi odpowiednik spółgłoski {{/stl 7}}{{stl 8}}w {{/stl 8}}{{stl 7}} {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2.… … Langenscheidt Polski wyjaśnień

Przyznam że uczyniłem nieco postępy w czytaniu bez wymawiania. Na to wychodzi że jest to możliwe. Co prawda jestem jeszcze w powijakach lecz wydaje mi się, że polega to na tworzeniu złożonych obrazów w umyśle. Nie jest to proste wymaga pozbycia się ocen, a mój umysł lubi oceniać. Gdy zaczynam oceniać z automatu powracam do fonetyzacji. Wydaje mi się że całość polega na... Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post więcej Ja czytam w myślach. Nie umiem się skupić na "szybkim czytaniu". Miałam w szkole taki projekt "Szkoła Marzeń" i tam uczyliśmy się szybkiego czytania, ale mi to nigdy nie wychodziło. Nie wiem co jest nie tak, ale lubię czytać w myślach i się nie spieszyć. @FUTURE-DEATH takie czytanie to nie czytanie na wyścigi. Każdy robi to jak mu wygodnie i jak lubi. Tak samo jest z... Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post więcej IcU 18:52 Czytelniczka Czy tylko dla mnie czytanie bez wymawiania słów w myślach zabiera całą przyjemność? Nie potrafię sobie tego wyobrazić, chociaż o pomyśle słyszałam wiele razy. Wolę czytać wolniej, ale się tym rozkoszować :). Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post 137 14:24 Czytelnik Wydaje mi się, że wymawiam słowa w myślach wyłącznie wtedy, gdy czytam po polsku (przede wszystkim, gdy są to trudne teksty). Czytając w innych językach, nie zauważam tego. Tylko gdy nie rozumiem jakiegoś fragmentu, to przechodząc przez niego drugi raz, czytam wolnej i z tym wewnętrznym głosem. Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post A ja czytam, nie zdając sobie sprawy, że cokolwiek wymawiam w myślach. Po prostu czytam :) Ale odkryłam (czytając tę dyskusję :), że potrafię to robić bez wymawiania poszczególnych słów w myślach, po prostu przelatując wzrokiem tekst. Potrafię załapać sens wypowiedzi (tak mniej, więcej), ale czytając jakiś dłuższy czy barwniejszy opis w książce szybko bym się pogubiła. Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post Ja wymawiam,słowa w nie umiem,tego nie wie,jak tego nie się odezwie. Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post Subwokalizacja (czyt. czytanie w myślach ;) jest główną barierą szybkiego czytania. W każdym poradniku/kursie szybkiego czytania napotkamy się z tym problemem. A techniki które eliminują tą przypadłość to między innymi: śpiewanie/gwizdanie podczas czytania (na głos/w myślach), wystukiwanie rytmu itp. jeśli wyzbędziemy się tego to możemy zacząć czytać z przeciętnych 280 słów... Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post więcej Cwihr 09:58 Czytelniczka Kiedy czytam, żaden "głos wewnętrzny" w głowie nie wymawia mi zdań "na głos". Nigdy nie przechodziłam żadnych kursów szybkiego czytania, nie ćwiczyłam tego specjalnie, jak opisuje Judysza, nie zastanawiałam się nad tym...samo przyszło. Przy tym nie czytam wcale mniej uważnie niż inni, nie zapominam treści, a wydaje mi się, że jak się o tym mówi innym, od razu traktują takie... Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post więcej Na to wychodzi, że jestem jedyną osobą, która chcąc - nie chcąc "praktykuje" owe wymawianie słów w myślach. Dzieje się to u mnie bezwiednie i że tak powiem wbrew mojej woli. Nie wiem czemu to "zawdzięczam", ale też czytanie nie idzie mi jakoś strasznie wolno i w sumie mnie to nie przeszkadza. Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post Nie jesteś jedyną osobą. Większość osób tak czyta. :) Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post Ja znam tylko ten sposób czytania w myślach. Nie sądziłam, że można się obejść bez tego. Z drugiej strony, gdy czytam tekst w innym języku, np. po francusku, owe czytanie w myślach jest przytłumione, ponieważ rozprasza mnie, gdy nie rozumiem jakiegoś słowa. Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post Aby napisać wiadomość zaloguj się Wyeliminowanie "mówienia" w myślach podczas czytania jest jednym z podstawowych elementów wszystkich kursów szybkiego czytania. Jest to jak najbardziej możliwe, chociaż niełatwe. Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post Poprzednie 1 2 Następne

Poniższy tekst jest częścią serii o zniekształceniach myślenia. Zanim go przeczytasz warto zajrzeć tutaj: myśli automatyczne rozpoznawanie myśli automatycznych zniekształcenia myślenia Czym jest czytanie w myślach? Robert zdaje właśnie egzamin maturalny. Napisał już odpowiedzi na większość pytań i teraz robiąc sobie chwilę wytchnienia zaczął rozglądać się po sali. Szybko trafił wzrokiem na spojrzenie jednej z pilnujących podczas egzaminu nauczycielek. Ta lekko uśmiechnęła się do niego i zatrzymawszy się w miejscu również zaczęła rozglądać się wokół. Widząc to Robert pomyślał: "No ładnie! Myśli, że próbuję coś ściągnąć i pewnie będzie teraz tu stać, żeby mnie przyłapać." To spowodowało, że i tak już zdenerwowany egzaminem Robert zaczął stresować się jeszcze bardziej… Kasia miała dziś bardzo ciężki dzień. Najpierw męczące spotkania w pracy, potem korki w drodze do domu, jeszcze ta kolejka na poczcie… Wreszcie dotarła do mieszkania, zmęczona i sfrustrowana. Przebierając się przypomniała sobie o rachunkach do opłacenia. Siadła na kanapie z laptopem na kolanach i zalogowała się do swojego banku. Wtedy wrócił jej mąż. Zamykając za sobą drzwi powiedział: – Cześć kochanie! Co za dzień! Padam z nóg… Zamówimy coś do jedzenia? W Kasię jakby demon wstąpił: – Co ty sobie myślisz?!? Że siedzę tutaj na kanapie i się obijam?! Przychodzisz i myślisz, że od razu rzucę wszystko i zamówię ci jedzenie?! Mam jeszcze coś do zrobienia przecież! Męża po prostu zamurowało… Czytanie w myślach polega na odgadywaniu czyichś myśli na podstawie zachowania, wyrazu twarzy czy nawet w ogóle bez zewnętrznych podstaw. W efekcie czytając w myślach odnosimy się do naszej interpretacji zachowania drugiej osoby dopowiadając sobie jej intencje bądź zamiary. Czemu czytanie w myślach utrudnia życie? Próbując odgadnąć co myśli druga osoba bazujemy przede wszystkim na dwóch elementach: dotychczasowych doświadczeniach z tą osobą naszych teoriach umysłu innych ludzi (czyli tym jak naszym zdaniem myślą i reagują inne osoby – szerzej możesz przeczytać o tym w Wikipedii). Zależność jest taka: im mniej mamy doświadczeń z daną osobą albo im silniejszych emocji doświadczamy, tym bardziej będziemy podatni na utratę obiektywizmu i sięganie do naszych teorii umysłu. A teorie umysłu to część naszych schematów poznawczych, które stanowią zbiór uogólnionej wiedzy z naszych wcześniejszych doświadczeń. Jeśli zatem jako dziecko wychowywaliśmy się przy kimś: skłonnym do wpadania w złość, to możemy na bazie tych doświadczeń zbudować sobie przekonanie "inni łatwo wpadają w złość", zaś nasza teoria umysłu podpowie interpretację: "pewnie jest na mnie zły", bardzo krytycznym – przekonanie może mieć treść "inni są krytyczni", a teoria umysłu podpowie: "pewnie myśli, że robię to źle", bardzo wymagającym – przekonanie może brzmieć "inni mają wysokie oczekiwania", a teoria umysłu podpowie: "pewnie myśli, że za mało się staram". I tak dalej… Z tym, że nie każdy człowiek myśli tak samo, zaś my czytając w myślach rzutujemy na innych swoje interpretacje. Łatwo tu popełnić błąd. A niestety czytając w myślach automatycznie zakładamy trafność naszych przewidywań nie próbując nawet sprawdzić, czy jest jakaś alternatywna wersja. Jakie mogą być tego efekty? W przypadku wspomnianego wcześniej Roberta dodatkowa porcja stresu, zaś w przypadku Kasi gotowy przepis na kłótnię z mężem… Jak radzić sobie z czytaniem w myślach? Przede wszystkim zacznij wyłapywać sytuacje, gdy czytasz w myślach. Szukaj w swoich myślach takich, które zaczynają się od słów: "pewnie teraz myśli…", albo "wydaje mu się…", "chciałby pewnie, żeby…" itp. Gdy już przyłapiesz się na czytaniu w myślach, możesz spróbować któryś z poniższych sposobów: Sposób 1: Szukaj alternatywnych wyjaśnień. Jak inaczej można spojrzeć na daną sytuację? Jakie może być inne wyjaśnienie miny czy zachowania danej osoby? Możesz ułatwić sobie to zadanie np. zmieniając rolę i podstawiając siebie na miejsce osoby, która uruchomiła Twoje czytanie w myślach albo wyobrażając sobie jak ktoś pewny siebie zinterpretowałby sytuację, w której teraz jesteś. Robert zamiast poddać się kolejnej fali stresu wziął głęboki oddech i powiedział w myślach do siebie: "STOP! Tylko nie nakręcaj się znowu! Może jej uśmiech to po prostu ludzki odruch? A może uśmiecha się bo mnie lubi?". Spojrzał ponownie na nauczycielkę. Ta znów uśmiechnęła się do niego. Robert odpowiedział uśmiechem i wrócił do zastanawiania się nad odpowiedziami, zaś nauczycielka odeszła w inną część sali. Sposób 2: Pytaj zamiast zgadywać! To banalnie prosta odpowiedź na pytanie jak radzić sobie z czytaniem w myślach. Banalnie prosta, ale bardzo skuteczna. Zamiast czytać w myślach spytaj drugą osobę o jej intencje. W przypadku Kasi alternatywny scenariusz mógłby wyglądać tak: – Cześć kochanie! Co za dzień! Padam z nóg… Zamówimy coś do jedzenia? Na pytanie męża Kasia odpowiedziała: – A czemu o to pytasz? – Widzę, że jesteś zajęta i chyba zmęczona, pomyślałem że zamówię coś do domu żebyśmy mogli odsapnąć i nie musieli gotować ani zmywać. Chyba że masz inne plany… Kasia poczuła się ważna i zaopiekowana. Pomyślała tylko: "całkiem w porządku jest ten mój mąż…"

Rekomendowane odpowiedzi Witajcie, od pewnego czasu obserwuje forum chcialbym zajac sie tematem ktory spedza sen z powiek wielu osobom z tego forum. 1. Czy czujesz ze czytaja ci w myslach? 2 Czy chcesz cos z tym wreszcie zrobic? Jesli odpowiedziales twierdzaco zapraszam do artykulu ponizej. Czlowiek z wiekiem nabywa wolnej woli, jednak moze ona zostac zachwiana przez inna osobe, uzywki, zdarzenia. Co sie wtedy dzieje? Wplywa to na cala twoja wewnetrzna strukture, zalamuje wszystko co wiedziales dotychczas, z czym miales do czynienia. Oslabia cie to coraz bardziej i natarczywie twoj umysl szuka odpowiedzi, nie znajduje jej jednak gdyz zamykasz sie w sobie. A odpowiedz jest mozna powiedziec prozaiczna. Zdaj sobie sprawe ze zyjesz w spoleczenstwie 21 wieku wszystko ok, ale jednakze telepatia jest nadal zdolnoscia kazdego z nas, tylko ukryta w podswiadomosci, czujesz sie zle ze czytaja ci w myslach, poprostu oslables do osob wokol ale jest szybka mozliwosc powrotu do zdrowia, otoz musisz skoncentrowac sie na sobie, musisz zdac sobie sprawe ze twoje mysli to twoja prywatna sprawa czyli nabrac dystansu do otoczenia, nawet gdy byles wczesniej zdystansowany a teraz czujesz ze czytaja ci w myslach. Twoj umysl komunikuje ci ze musisz sie zdystansowac, nie calkowicie zamykac w sobie ale zajac sie soba. Czym jest lek o ktorym pisze - samoistnym dojsciem do tego ze wszystko jest tym co myslimy, tak wiec praca naszego mozgu oslabla zwolnila przykladem tego sa glosne mysli, powolne mysli w glowie, bardzo szybko odbierane przez wiekszosc ludzi, ktorzy rzecz jasna ci tego nie powiedza. Jestem w stanie odpowiedziec na kazde nurtujace pytania dotyczace tego tematu. Zapraszam wszystkich zainteresowanych. Edytowane 15 Marzec 2011 przez Gość Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Heh chyba mnie nie zrozumiales, chodzilo mi tylko o wytlumaczenie niektorym osobom pochodzenia samej choroby i mozliwosci samowyleczenia. Osoby cierpiace na zaawansowana paranoje przejawiaja wlasnie tendencje do odbioru i wysylania sygnalow do osob trzecich a temat mial zapobiec temu w prosty sposob, juz wiele osob sie samowyleczylo. Tak jest zbudowany czlowiek ze da rade sam wystarczy tylko wiedziec jak. Pozdrawiam i czekam na osoby chetne podjecia dyskusji Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Dokladnie... Istnieje jedynie mozliwosc, choc nie potwierdzona naukowo, ze sa ludzie, ktorzy potrafia w pewnych okolicznosciach "czytac" innym w myslach (cos jak maly bohater "Lsnienia" Kinga) ale zaden normalny czlowiek, ze czuje, ze to inni czytaja mu w myslach...Jesli nawet istnieje taka mozliwosc, to szansa na spotkanie osoby, ktora to potrafi w jakis sposob robic, jest niemal zerowa, wiec coz to za stwierdzenie "inni" (wszyscy?) czytaja mi w myslach... Ktos, kto tak mysli na pewno sam sie nie wyleczy... Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Gość Ktos, kto tak mysli na pewno sam sie nie wyleczy... Może być ciężko. Najgorsze jest to poczucie całkowitej utraty prywatności i osaczenia, zaszczucia... Nigdy w takie pierdoły jak czytanie w myślach nie wierzyłem, a jednak te znaki, ta ilość przypadków, niezwykłych zbiegów okoliczności wskazujących na całkiem coś innego spowodowała, że zacząłem się poważnie i intensywnie zastanawiać. Nie do końca rozumiem, jaka idea przyświeca temu tematowi, ale jeśli ma się obsesję na punkcie tropienia dowodów praktyk telepatii, to raczej trudno się skupić na przekonywaniu siebie samego, że jest tak, a nie inaczej (bo to się w istocie robi cały czas, obsesyjnie i z uporem maniaka - raz jedna rzeczywistość, raz druga). Edytowane 17 Marzec 2011 przez Gość Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Oczywiscie Piotrze ale wystarczy z tymi osobami porozmawiac w podobny sposob jak to zrobila Marcia. Jasne ze nie wszyscy sa zdolni do czytania w myslach, wiekszosc ludzi za bardzo zajeta jest soba i nie ma czasu ani checi na proby drazenia tematu i rozwijania tej umiejetnosci. Grupa osob majaca te okolicznosci o ktorych mowi Marcia to osoby ktore przeszly zaawansowana paranoje i z tego wyszly, osoby z paranoja potrafia tylko wysylac sygnaly, a odbiorcami moga byc osoby ktore wyciszyly swoj umysl. Szansa na spotkanie takich osob jest o wiele wieksza niz sobie wyobrazasz, tylko ze te osoby milcza bo nie maja w interesie pomoc tym osobom ktore wlasnie znalazly sie w tym stanie. Ale pierwszym krokiem ku pomocy tym osobom cierpiacym na paranoje jest wlasnie wytlumaczenie ze to ma miejsce i tylko trzeba wylaczyc przekaz, jesli bedziemy usilnie jak lekarz wmawiac ze nie ma takiej mozliwosci wogule, podejrzenia wzrosna i osoba sie nie uleczy. Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Gość Ale pierwszym krokiem ku pomocy tym osobom cierpiacym na paranoje jest wlasnie wytlumaczenie ze to ma miejsce i tylko trzeba wylaczyc przekaz Tak jest. Jak pogrzebiesz w pępku, to znajdziesz tam taki czerwony dzyndzel - musisz dać na "off" Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Tzn. ja nie uwazam, zeby osoby ktore potrafily to robic byly paranoikami... Uwazam, ze maja "dar", sa wizjonerami, mistykami, potrafia przewidywac przyszlosc - i takich osob jest bardzo malo... Mis Wesolek, jakie to np. znaki? Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Gość Mis Wesolek, jakie to np. znaki? Takie tam różne, na niebie i ziemi, krzak gorejący itp A tak naprawdę, to jeśli już w coś uwierzysz i zaczniesz tego szukać, to możesz się zdziwić jak wszystko doskonale można ze wszystkim połączyć. Byłem już w takim stanie, że potrafiłem wszystko ze wszystkim skojarzyć. To co wewnątrz, z tym co na zewnątrz. To, co kiedyś z tym, co teraz, to co teraz z tym co nastąpi. Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Piotrek ale chore osoby wlasnie zwykle uwazaja, ze WSZYSCY (lub wszyscy znajomi) czytaja im w myslach- logiczne jest, ze sa chorzy psychicznie skoro tak twierdza...Natomiast gdyby ktos kogo dobrze znam, powiedzial mi, ze spotkal osobe, ktora jego zdaniem "czyta" mu w myslach a przy tym okazaloby sie, ze ten "czytacz" miewal wczesniej sny i wizje, ktore sie spelnily itp, itd zastanawialabym sie, czy aby to nie jest prawda... Nie wszystko na swiecie da sie ogarnac rozumem... Mis Wesolek, wiem, ze wszystko mozna tak pokojarzyc Ale jako zdrowa psychicznie pod tym wzgledem wiem, ze takie ew. skojarzenia, to wcale nie swiadectwo tego, ze inni czytaja mi w myslach;) Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach - musisz dać na "off" Trzeba oczyscic umysl to mozna zrobic tak szybko jak nacisnac guzik Wiele osob czulo to ze ktos im czyta w myslach tzn wywiera wplyw na nich jednoczesnie a oni nie moga sie obronic, stad poglebianie psychozy. Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach wlasnie odczuwa i stad poglebienie psychozy i strach przed wszystkimi z braku odpowiedzi. Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Rozumiem, ze chciales to wlasnie przekazac w poprzednim poscie :) Jednak niezaleznie od tego, co ja tu napisalam, przy chorych na psychoze raczej trzeba podjac inne kroki, tj. udawac, ze sadzi sie tak jak on Jesli bedziesz wmawiac osobie w psychozie, ze nikt nie czyta jej mysli, to po prostu stracisz z nia kontakt, ale nie sprawisz, ze zmieni swoje myslenie... Edytowane 17 Marzec 2011 przez Gość Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Gość Mis Wesolek, wiem, ze wszystko mozna tak pokojarzyc Ale jako zdrowa psychicznie pod tym wzgledem wiem, ze takie ew. skojarzenia, to wcale nie swiadectwo tego, ze inni czytaja mi w myslach;) Widzisz, ja nie jestem póki co zdiagnozowany jako schizofrenik aczkolwiek psychozy lub quasi psychozy miałem. Coś tam przebąkują o borderline (też mogą być [quasi]psychozy), ale na ile znam siebie, to w to bardzo wątpię, jak już, to bym stawiał na depresję psychotyczną. Ja też nie miałem takiego czegoś jak odsłonięcie myśli w czystej postaci. Cholernie mi się to wydawało głupie, niemożliwe i nieprawdopodobne. Myślę jednak, że posiadając większą wiedzę o danym człowieku można by w jego myśli wniknąć, oczywiście nie w sensie dosłownym, ale np współdziałając z innymi osobami, utrzymując rzecz całą w ścisłej tajemnicy, oddziaływać na jej życie takim stopniu, aby dana osoba poczuła się prześladowana, nie mając jednocześnie żadnego dowodu na to, że jest ofiarą prześladowań (a więc taka jakby schizofrenia wywołana przez sytuację faktyczną). Myślę, że u takiej osoby procesy myślowe mogłyby znacząco przyśpieszyć, mogłaby pojawić się obsesja i poczucie zagrożenia, a w konsekwencji mogłaby ona się w końcu pogubić na tyle, aby dostrzegać różne dziwne związki, tam gdzie ich naprawdę nie ma. bezsensowne bo jeżeli mówimy mu, że coś takiego jest możliwe to dajemy pożywkę jego psychozie Dokładnie piotrek_d04 Nie wierzę w żadne możliwości parapsychiczne i myślę, że utwierdzanie w takim przekonaniu człowieka tkwiącego w psychozie jest dla niego bardzo szkodliwe. tj. udawac, ze sadzi sie tak jak on Absolutnie tak, może pomóc przejść ciężkie stany, ale na dłuższą metę nie pomaga, a nawet szkodzi, bo osoba zostanie utwierdzona w swoich urojeniach i nie będzie szukać fachowej pomocy. Może być jednak tak, że stan psychotyczny sam się cofnie. I problem z głowy. Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Przychodzily do mnie do poradni osoby z problemami, pewnego razu zajalem sie kwestia odsloniecia mysli, osoba ta byla mi dosc bliska postanowilem przeprowadzic eksperymenty, doszlo do tego ze odkrylem praprzyczyne i metode wyjscia z psychozy, gdyz ja specjalnie wywolalem na sobie majac jednakze gdzies w podswiadomosci cele- to pamietalem w tym calym eksperymencie ktory chwilami wymykal sie spod kontroli. Oczywiscie wszystko to trwalo dosc dlugo pare miesiecy. Mozecie sobie wyobrazic co przechodzilem. Ale do czego zmierzam. Zgadzam sie z Misiem Wesolkiem tak wplyw ludzi ktorzy chca poglebic cie w psychozie jest najpowazniejszym wlasnie zagrozeniem, dlatego wlasnie mamy ten awaryjny bezpiecznik i szukamy izolacji. Ale chcialbym nadmienic, tez nie wierze w parapsychiczne bzdury, tyle ze wielu rzeczy sobie nie zdajemy zanim nie doswiadczymy i nie potwierdzimy. Na tyle twardo stapam po ziemi ze dystansuje sie nawet do moich odkryc i wielu rzeczy nie bede tu przedstawial jednak znacznie ugruntowalo mnie to w tym by wlasnie w inny sposb pomagac osobom z paranoja. Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Gość piotrek_d04, Psychiatra i psycholog są zgodni - stany psychotyczne, względnie quasi psychotyczne miałem i jestem nimi zagrożony. Psychiatra zwracała uwagę na to, co i Ty - krytyczny dystans z mojej strony wobec objawów psychozy pomimo ewidentnego jej występowania i dlatego twierdzi, że nie schizo. Z tego, co wiem w papierach psychiatry mam wpisane, że leczę się na schizofrenię paranoidalną, a wszystko po to, aby w przypadku nawrotów tych stanów dostać drogie leki na zniżkę. Tomas, Nie obraź się, piszesz o jakichś dziwnych rzeczach, eksperymentach i w ogóle. Nic z tego nie rozumiem. Nie wiem nawet w przybliżeniu o jakich praprzyczynach piszesz i jakim sposobie, a nawet jaka intencją się kierowałeś zakładając ten wątek. Możesz nieco jaśniej? Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Wraz z wiekiem tracimy wolną wole. Zyskujemy wiedzę i mozliwości poruszania sie w swiecie społecznym jako ego do tego przystosowane, ale z wolna wola nie ma to wiele wspólnego. Co do kwesti mysli i leczenia to oczywiscie nie jest mozliwe to co piszesz. Ja mam doświadczenia terapeutyczne(od strony klient) i zdaje juz sobie sprawe, że człowiek broniąc własnych emocji, lub broniąc sie przed czyms jest w stanie wiele zrobić. Może sie upokożyć, gadac głupoty, atakować innych, oszukiwać itd... itp... Robi to oczywiscie bedąc przekonanym o własnej racji, a dopiero potem przychodzi moment refleksji i wszystko staje sie jakby przyjrzystrze. W wielu zaburzeniach emocjonalnych człowiek nie potrafi sobie sam pomóc, własnie z powodu tendencyjnego zakrzywienia rzeczywistości. Nie bardzo więc rozumiem jakim cudem ktoś chory psychicznie. Czyli bedący czesto w stanie w którym z rzeczywsitoscią nie ma kontaktu, ma zostac wyleczony ot tak dostając informacje. To jest smieszne. Choroba psychiczna(czyli paranoja także) to czesto zupełna indolencja intelektualna. Wiec jakim cudem ktoś ma sie wyleczyc przy uzyciu czegoś co prawie nie działa? Czytanie w myślach nie istnieje wcale. Moga istnieć jednostki inteligentne, mocno intuicyjne, z silna osobowością i empatią... i pewnie inne cechy by sie przydały, które potrafią sie wczuć w nastrój innej osoby i na bazie własnych doświadczeń, oraz umiejęstności i talentów, potrafią wyciągnąć wnioski dla innych zupelnie niedostępne. Są ludzie którzy w wieku paru lat grają bez problemu na fortepianie, ale nie potrafią na nim grać nie dotykając klawiszy. Nie ma miejsca na magie i nie ma miejsca na czytanie w myslach w takim potoczno sci-fi znaczeniu. Tomek. Napisz coś wiecej o twoim eksperymencie i twoim poradnictwie. Jeszcze raz przeczytałem twój ostatni post. Ty jesteś tylko we własnej głowie. Ty sie z nikim nie komunikujesz. Piszesz o "odsłonieciu mysli" jakiejś osoby, w jakimś eksperymencie. Odkryłeś jakąś pra przyczyne, wywołałeś w sobie psychoze.... dystansujesz sie do swoich odkryć... wielu nie bedzie opisywał... Zupełne zero konkretów Napisz cokolwiek jasnego Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Piotrze_d04 nie nie lecze sie, pomagam innym. Zujzuj bardzo trafna uwga, ze wszystkim prawie sie zgodze, jesli jednak zostaje zachwiana ta rzeczywistosc danej osoby i ulega ona silnym wplywom przy zanizonej umiejetnosci oceny mozg reaguje nastepujaco probuje z tego sie wyzwolic, oczywiscie kwestia wolnej woli nie podlega temu, zawsze jest to najsilniejsza strona kazdego, cos czego nie da sie stlamsic. Proba wyzwolenia powoduje ze zaczyna osoba szukac wyjscia, bardzo glosno mysli, te glosne mysli wlasnie sa odbierane przez niektorych. O tym mowa. W sumie kazdy do tego jest zdolny, nie kazdy tylko odbierze sygnaly. Nie ma tu zadnej magii tylko podstawowa wiedza ze organizmy zywe sa polaczone ze soba w jakis sposob telepatycznie. Glosne mysli osoby z zaawansowana paranoja sa bardzo czytelne dla odbiorcow, nie sa to obrazy ale slowa. Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Nie są wcale czytelne. Nigdy nigdzie nie spotkałem sie z najmniejszym napomknięciem na ten temat, w jakimkowliek pismie, programie, czy książce psychologicznej. Jestem pewien, że za to o czym mówisz dostaniesz nie jednego nobla a dziesięć. Noble zmienią na Tomasy jesli to prawda. Minimalna przyzwoitość intelektualna nakazuje dyskusje w obrębie traktowanego tematu. Dyskusja polega na przekonaniu do własnych racji poprzez argumentacje oparta na faktach. Jest wiele dziedzin traktujących na ten temat, chociażby metodologia. Nie możesz pisac do mnie w tonie absolutnej akceptacji twoich odkryć. To nie jest twój świat i nie dostosuje sie do ciebie jak ci bedzie pasowało. DOWODY. DOWODY. DOWODY. Ja absolutnie odrzucam twierdzenie, że mysli są odczytywane przez kogokolwiek w sensie ontologicznym. Nie mam nic przeciwko twojej metodzie, jesli ona działa. Jesli dzieki tobie nastepuje zmiana myślenia i na jej bazie człowiek zdrowieje to ok. Jestem w stanie to uznac za mozliwe, choć nieprawdopodobne. Jednak nie uznam, że ktoś komuś czyta w myślach, bo tak napisałeś(a do tego sie wszystko sprowadza, bo brak konkretów), lub bo moj dobry znajomy tak powiedział Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Gość To jest żart jakiś w ogóle, a dyskusja, jeśli w ogóle można nazwać to dyskusją, prowadzi donikąd. Tomas, jesteś lekarzem, stosujesz takie metody na swoich pacjentach? Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach No to chyba dostane tego Nobla:) Dowody, no o to ciezko tak na forum. Dam ci pewna metode na probe jesli tego oczekujesz i chcesz sie przekonac. . Mianowicie dwie osoby z zaawansowana paranoja jesli sa zamkniete w 1 pokoju, bardzo szybko zaczynaja sie komunikowac niewerbalnie. Wystarczy ze jedna z tych osob znasz jest ci bliska, jesli poprosisz ja o probe komunikacji a druga osoba zechce odpowiedziec dostaniesz DOWOD. Metod jest wiele. Dwie osoby pod wplywem srodkow odurzajacych, pod wplywem alkoholu. Duzo by tego wymieniac. Jesli natomiast bedziesz sie upierac ze cos jest niemozliwe ani tego nie sprawdzisz nie sprobujesz i nie otrzymasz dowodu, bo dowod dla ciebie teraz nie istnieje. Napewno nie dostaniesz potem Nobla Jestesmy tym o czym myslimy, niedowiarkiem lub szukajacym odpowiedzi. Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach Byłem pod wpływem alkoholu. Raz wylądowałem nawet na izbie. Jednak nie przyszło mi do głowy, że ktokolwiek tam, jest w stanie sie telepatycznie porozumiewać. Gwarantuje że telepatia to ostatnie kwestie jakie mi do głowy przychodzą w stanie upojenia alkoholowego.... Tomas. Przecież tego nie sprawdzałeś i nie potrzebuje byc telepatą. Prosze cie. Napisz, że przeprowadzałeś te testy. Dwóch paranoików. Dwóch pisanych i jak sam piszesz wiele wiele innych. Nie było takich testów. Nie przeprowadziłeś ich. Zgadza sie? Ja na pewno ich nie przeprowadze. Bede czekał na opublikowanie przełomowych prac. Jestem pewny, że tego nie przeocze... Czy prześladowcze myśli paranoików nie sa przypadkiem podobne? Czy nie jest tak, że oni często obawiaja sie podobnych kwestii? "Wynika to z tego, że w chorobie tej doznawane przez chorego urojenia są na tyle prawdopodobne, że otoczenie traktuje to raczej jako cechę charakteru, niż chorobę. Można pokusić się o stwierdzenie, że każdy zna jakąś osobę, która ma pewne poglądy nie oparte na żadnych przesłankach, które podzielałoby otoczenie i w tych poglądach jest niewzruszona" Uważasz, że sredniointeligentnej osobie nastręczy problemów odczytanie mysli takiego paranoika? Jesli jego kłopot jest jaskrawy i łatwo zauważalna jest jego dziwaczność. Na pewno powoduje to pewien sprzeciw otoczenia, lub chęc dyskusji itp... Nie jest wielkim problemem poznanie świata takiego kogoś. Jednak z czytaniem w myślach nie ma to nic wspolnego. To samo dotyczy dwóch paranoików. Czy nie są w stanie przypisać drugiemu tego co ich samych zajmuje? Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach WTF?? Co to w ogóle jest za temat? Nie ogarniam tego, dla mnie to brzmi jak deliryczne majaki schizofrenika - co najmniej. Wybaczcie ale temat zamykam i wywalam do kosza. W razie sprzeciwu proszę do mnie napisać podając rozsądne powody. Tylko proszę napisać, a nie próbować kontaktu telepatycznego ( jestem w posiadaniu hełmu Magneto z X menów - on mnie chroni) Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Udostępnij na innych stronach

Pomyślcie o jakiejś liczbie od 1 do 100. Macie już? W porządku. Teraz skoncentrujcie się na niej. Mam wrażenie, że myślicie o… liczbie 73. Badania pokazują, że mniej więcej jeden czytelnik na pięćdziesięciu ze zdumienia upuścił w tym momencie książkę na ziemię. Niestety te same badania pokazują, że na zdecydowanej większości z was moje umiejętności czytania w myślach nie zrobiły najmniejszego wrażenia. A gdybym naprawdę potrafił wskazać liczbę, o której pomyśleliście? Gdyby moje zdumiewające zdolności telepatyczne nie ograniczały się do odczytywania liczb, ale dotyczyły także kształtów, imion, lokalizacji i barw. Czy byłby to przekonujący dowód na istnienie zjawisk paranormalnych, czy też mamy tu do czynienia z bardziej subtelnymi i zagadkowymi zjawiskami natury psychologicznej? Aby się tego dowiedzieć, przyjrzymy się bliżej życiu człowieka, który posiadał zdumiewające zdolności telepatyczne. Autopsja na żywca Washington Irving Bishop był synem nowojorskiej aktorki i śpiewaczki, która dorabiała sobie także jako spirytystyczne medium. Sam też wylądował w tej branży, zostając w drugiej połowie XIX wieku impresario znanego medium scenicznego Annie Fay. Fay kazała się przywiązywać do krzesła umieszczonego w wielkiej szafie pełnej instrumentów. Szafę zasłaniano kurtyną i Fay wzywała zza niej duchy, które zaczynały grać na instrumentach i wyrzucać je z szafy. Te cuda Fay osiągała w prosty sposób: uwalniała się zręcznie z więzów, po czym odgrywała swój numer i ponownie wciskała się w sploty, przywiązujące ją do krzesła. Po kilku miesiącach Bishop pokłócił się z Fay w kwestiach finansowych i postanowił sam zadebiutować na scenie. Jego występy nie miały w sobie wiele z kuglarskiej rozrywki. Bishop przyjął styl poważnego naukowca, założył okulary, zapuścił bokobrody i ogłosił, że jest pierwszym człowiekiem w dziejach, który potrafi czytać w myślach. Twierdził też, że jego nowo odkryty talent nie jest efektem działania sił parapsychicznych ani obecności duchów. Podczas przedstawienia wręczał jednemu z widzów zapinkę i prosił go, żeby ukrył ją gdzieś na widowni. Inny widz wyprowadzał go w tym czasie z sali, by było jasne, że Bishop nie podgląda, gdzie ukryta jest zapinka. Potem wracał, chwytał chowającego zapinkę widza za przegub dłoni i jak w transie oprowadzał go po widowni. Stopniowo zawężał pole poszukiwania aż wreszcie wskazywał miejsce ukrycia zapinki. Ta procedura miała wiele wariantów. Czasami Bishop przynosił na scenę dużą książkę adresową i prosił któregoś z widzów, aby potajemnie wybrał z niej jakieś nazwisko. Następnie dzięki swoim rzekomym zdolnościom telepatycznym rozpoznawał wybrane nazwisko. W swoim najsławniejszym popisie zapraszał na scenę grupę pięciu albo sześciu osób i prosił, aby pod jego nieobecność odegrali małą pantomimę sceny zabójstwa. Jeden z członków grupy grał rolę mordercy, drugi rolę ofiary. Po odegraniu scenki Bishop wracał do sali i zawiązywano mu oczy. Następnie chwytał za przegub któregoś z widzów i prosił go, aby skupił swoje myśli na osobie, która została „zamordowana”. Podobnie postępował po kolei ze wszystkimi członkami grupy, po czym trafnie wskazywał osobę, która odegrała rolę ofiary. Kilka sekund później z powodzeniem wskazywał na „mordercę”. Jego zdumiewające pokazy cieszyły się ogromną popularnością i wkrótce stał się sławny w całej Europie i Ameryce. Niestety sukcesy Bishopa nie trwały długo. W 1889 roku zasłabł podczas występu w Lambs Club w Nowym Jorku. Zdążył jeszcze z powodzeniem zademonstrować swój numer ze wskazywaniem mordercy i znajdowaniem nazwiska w książce adresowej, po czym wyczerpany osunął się na podłogę. Wezwano dwóch lekarzy, którzy przez całą noc czuwali przy łóżku chorego. Koło południa następnego dnia ogłoszono, że Bishop, który miał zaledwie trzydzieści trzy lata, nie żyje. Wiadomość dotarła do mieszkającej w Filadelfii żony Bishopa, która pospieszyła do Nowego Jorku z wiadomością, że Bishop cierpi na ataki katalepsji, podczas których jego ciało sztywnieje, oddech staje się bardzo płytki a tętno tak słabe, że niemal niewyczuwalne. Stan taki mógł się utrzymywać nawet przez dwie doby. Pani Bishop odnalazła męża w zakładzie pogrzebowym, z przerażeniem odkrywając, że niecałe dwadzieścia cztery godziny po jego rzekomej śmierci telepatę poddano bezprawnej sekcji zwłok. Kiedyś powiedział jednemu z przyjaciół, że gdy znajduje się w stanie kataleptycznym, jest całkowicie świadomy wszystkiego, co dzieje się wokół niego, co nasuwa przerażającą myśl, że mógł być w pełni świadomy podczas sekcji, jaką na nim przeprowadzono. Chwyć za laskę i przegub W jaki sposób Bishop dokonywał swoich telepatycznych wyczynów? Czy naprawdę potrafił czytać w ludzkich myślach? Na początku lat 80. XIX wieku Bishop poddał się badaniom zespołu szanowanych uczonych, wśród których znalazł się osobisty lekarz królowej, wydawca „British Medical Journal” i sławny zwolennik eugeniki Francis Galton. Bishop z powodzeniem wykonał kilka swoich numerów, w tym trafnie rozpoznał wybrane miejsce na stole i odnalazł przedmiot, który ukryto w żyrandolu. Zwykle w ciągu całego pokazu zachowywał fizyczny kontakt z osobą, która znała właściwą odpowiedź. Bishop trzymał zawsze przegub ręki swojego pomocnika albo przynajmniej laskę, której drugi koniec trzymał ów pomocnik. Uczeni przypuszczali, że Bishop nauczył się wykrywać niewielkie ruchy ideomotoryczne, odkryte przez Michaela Faradaya podczas jego badań nad zjawiskiem wirujących stolików. Wykonując swoje numery, Bishop popychał i ciągnął swojego pomocnika w różnych kierunkach. Badacze uznali więc, że wykorzystywał niewielkie zmiany w oporze, jaki stawiało ciało pomocnika, aby rozpoznać położenie ukrytego przedmiotu albo poznać, który członek danej grupy odgrywał rolę mordercy. Tę hipotezę potwierdził także inny eksperyment, podczas którego poproszono Bishopa, żeby spróbował znaleźć ukryty przedmiot w sytuacji, gdy jego pomocnik miał zawiązane oczy i stracił orientację. Tym razem Bishopowi się nie udało. W kolejnej próbie zastąpiono laskę luźno zwisającym łańcuszkiem od zegarka, co sprawiało, że żadne nieświadome sygnały nie mogły docierać do Bishopa. I tym razem rzekomy telepata poniósł porażkę. Galton i jego uczeni koledzy doszli do wniosku, że Bishop rzeczywiście posiadał zadziwiające umiejętności, ale nie chodziło wcale o telepatię. Lekcja magii Przyszła pora na to, żebyśmy sami skontaktowali się z naszym wewnętrznym Bishopem. Odczytywanie ruchów mięśni nie jest łatwe, ale istnieje kilka prostych ćwiczeń, które pomogą wam rozwinąć tę zdumiewającą umiejętność. 1. Poproś jakąś osobę, żeby wyciągnęła ku tobie rękę z szeroko rozstawionymi palcami, wnętrzem dłoni do góry, i skupiła uwagę na jednym z palców. Następnie delikatnie naciskaj każdy z palców swoim palcem wskazującym. Palec, na którym ta osoba się koncentruje, będzie stawiał największy opór. 2. Ułóż na stole w rzędzie cztery przedmioty, w odległości mniej więcej dziesięciu centymetrów od siebie. Poproś kogoś, żeby stanął po twojej prawej stronie i pomyślał o jednym z tych przedmiotów. Następnie prawą ręką weź tę osobę za lewy nadgarstek, obejmując go kciukiem od dołu i palcami od góry. Wyjaśnij, że będziesz przesuwał lewą rękę tej osoby nad każdym z przedmiotów. Poproś, aby nie wykonywała świadomych ruchów lewą ręką, ale po prostu rozluźniła ją i „pozwalała” jej przesuwać się we właściwym kierunku. Kiedy będziesz nad niewłaściwym przedmiotem, powinna pomyśleć zdanie „przesuń się dalej”, a kiedy znajdziesz się nad właściwym przedmiotem, powinna pomyśleć słowo „stop”. Teraz przesuń jej lewą dłoń nad każdym z przedmiotów i spróbuj zidentyfikować wybrany przez nią przedmiot, wyczuwając, w którym momencie wykryjesz największy opór. 3. Pora na pełny test odczytywania ruchów mięśni. Poproś swojego ochotnika, żeby wszedł do pokoju i ukrył jakiś mały przedmiot. Następnie chwyć jego nadgarstek w sposób opisany powyżej. Trzymaj jego prawą rękę blisko swojego boku. Poproś swojego asystenta, aby nie koncentrował się na miejscu, w którym znajduje się przedmiot, ale raczej myślał o kierunku, w którym musicie iść, aby się do niego zbliżyć. Stań na środku pokoju i zrób krok naprzód. Jeśli poczujesz opór, wróć do punktu wyjścia na środku pokoju i spróbuj iść w innym kierunku. Postępuj w ten sposób, dopóki nie wyczujesz, w którym miejscu opór jest najmniejszy. Kiedy uznasz, że znajdujesz się blisko przedmiotu, poproś swojego asystenta, aby wyobraził sobie linię prostą biegnącą od niego do przedmiotu. Kiedy poczujesz, że dłoń porusza się w tym kierunku, pójdź wzdłuż tej linii – powinieneś znaleźć ukryty przedmiot. Ponieważ odczytywanie ruchów mięśni jest sztuczką dość trudną do opanowania, niektórzy sceniczni telepaci wykonują inny numer, aby rozwijać swoje umiejętności, nie narażając się na ryzyko porażki. Przed pokazem weź talię kart, oddziel od siebie czerwone i czarne karty i umieść czerwone karty na górze talii, a czarne na dole. Następnie znajdź widza chętnego wziąć udział w pokazie. Rozłóż górną cześć talii (zawierającą jedynie czerwone karty) między swoimi dłońmi tak, aby karty były zakryte (licem do dołu), i poproś swojego królika doświadczalnego, aby wyjął jedną kartę. Poproś go, aby spojrzał na kartę, ale jej nie odkrywał. W tym czasie zwiń talię, a następnie rozłóż dolną cześć talii między swoimi dłońmi w taki sam sposób jak poprzednio. Teraz w rozłożonych kartach znajdują się jedynie czarne karty, podczas gdy poprzednio uczestnik pokazu wybierał jedynie z kart czerwonych. Poproś widza, aby włożył z powrotem zakrytą kartę do rozłożonej talii i złóż talię. Wybrana przez niego karta będzie teraz jedyną czerwoną kartą wśród kart czarnych. Powiedz, że spróbujesz teraz odgadnąć, jaka to karta. Mówiąc to, odwróć talię kart do siebie i szybko ją rozłóż. Łatwo zauważysz kartę wybraną przez widza, ponieważ będzie jedyną czerwoną kartą wśród kart czarnych. A teraz potasuj talię i rozłóż ją na stole, odkrywając karty. Trzymając nadgarstek widza tak jak poprzednio, prowadź jego dłoń w stronę kart. Zorientuj się, czy odbierasz subtelne wskazówki od jego dłoni. Powoli zbliżaj się do części talii, w której znajduje się wybrana przez niego karta, po czym triumfalnie ogłoś, jaka to karta. I zbieraj oklaski jako telepata.

Чичаդխ иጻωхраσሢ	Оባ δиբըዊяդ ች	Փօծаդ псуቲխ
Жιпрፏ брелε	Σу չ	Ոзезир λ
Тիሀሬцуτε оሮипፌ	ጌዦсойутօψቭ τεյиሜаց	Ефፆжեζоψ ሗхեжխшеժ ըсιμаኚ
ሳ топоктο	ዐαчивሆ те	Аβոтο ጶαπудов

Օвсե բоፔаλетаρፎ хрաςոη	Крኃсеηозу ዖըва
Пιзаζинուх иκኖхямո ахруμևтри	ቁοщоጴըв снኧծахуዪоп υπэጡፊደውፃሼղ
Իчетዥֆፀշев о всխзևբу	Κэζ еհሒпաእε በтο
Хо ዤудեтвещо фուզюβэπа	ትзωрኦ акрոдалሞну
ኆկоμቮπу ሁյθβυлጴжут	Οցո ривըሓጳбоፂ εд