Zimozielone krzewy są idealne do zapewnienia prywatności na podwórku i tworzenia dekoracyjnych elementów ogrodowych na podwórku przed domem. Piękno rosnących wiecznie zielonych krzewów w krajobrazie ogrodowym polega na tym, że krzaczaste rośliny pozostają zielone przez cały rok. Niektóre odmiany wiecznie zielonych krzewów, takie jak bukszpan i wrzeciono japońskie, nadają się do przycinania w celu stworzenia klasycznych formalnych żywopłotów. Inne szerokolistne krzewy ozdobne kwitnące, takie jak azalie i laurustinus, mają mniej formalny wygląd. Te krzewy mogą rozjaśnić twoje podwórko oszałamiającymi kolorami i zapachami. Niezależnie od rodzaju ogrodu, istnieje rodzaj wiecznie zielonego krzewu, który będzie odpowiadał Twoim potrzebom. Najlepsze krzewy zimozielone Niektóre z najlepszych zimozielonych krzewów na ogródek lub ogródek to: Bukszpan -Zimozielony krzewy ozdobne z małymi, owalnymi, błyszczącymi, wiecznie zielonymi liśćmi - krzewy te osiągają średnie rozmiary. Mahonia —Piękne, wiecznie zielone krzewy kwitnące, które kwitną w pełnym słońcu lub w cieniu i co roku produkują wspaniałe kwiaty. Wiśniowy laur —Prosty i szybki wzrost krzewów wiecznie zielonych wiśni laurowych sprawia, że są one idealne do kwitnienia żywopłotów lub krzewów z okazami. Cis anglo-japoński —Zielony, wieloletni krzew o gęstym ulistnieniu, idealny do sadzenia niskich lub średnich naturalnych żywopłotów lub rosnący jako ozdobny krzew ogrodowy. Azalie —Zielone kwitnące krzewy o pięknych liściach i okrągłym pokroju sprawiają, że są one spektakularnymi krzewami do krajobrazu ogrodowego. Świerk pospolity —Ten mały, zimozielony krzew ma słabo rozłożysty pokrój, który doskonale sprawdza się jako roślina okazowa. Laurustinus - Ozdobny zimozielony krzew, który doskonale nadaje się do ogrodu przedniego lub tylnego. Krzewy ostrokrzewu - Cierniste, wiecznie zielone rośliny o gęstych liściach i kolczastych łodygach, które stanowią doskonałą ochronę prywatności. Oregon Grape - Krzew ozdobny o niebieskich owocach. Posadź wiecznie zielone krzewy przed domem, aby zwiększyć atrakcyjność krawężnika lub jako element dekoracyjny na swoim podwórku. Czym krzew różni się od małego drzewa? Krzewy mają na ogół wiele zdrewniałych łodyg wyrastających z ziemi, podczas gdy drzewa mają zwykle jeden pień. Mimo że niektóre rodzaje drzew są niskie, krzewy są zwykle krzaczastymi bylinami o małej lub średniej wielkości. Zimozielone krzewy do Twojego ogrodu (ze zdjęciami i nazwami) Istnieje wiele sposobów wykorzystania wiecznie zielonych krzewów w krajobrazie ogrodowym. Krzewy o gęstych liściach można przycinać w ozdobne kształty lub formalne żywopłoty w pudełkach. Lub strategiczne sadzenie kilku krzewów może poprawić estetykę ogrodu przed domem. Krzewy o dużych liściach doskonale nadają się do stworzenia nieformalnego ogrodu w Twoim domu. Poniższa lista wiecznie zielonych krzewów obejmuje nie tylko krzaczaste rośliny, które są dobre dla żywopłotów zapewniających prywatność . Wiele drzew iglastych i krzewów o szerokich liściach jest doskonałym wyborem dla pojedynczych roślin okazowych na zadbany ogródek. Zdjęcia wiecznie zielonych krzewów na poniższej liście pomogą Ci zdecydować, które rodzaje roślin pasują do Twojego ogrodu. Bukszpan ( Bukszpan ) Krzewy zimozielone Bukszpan to popularny zimozielony krzew o niewielkiej konserwacji, który można przycinać do ozdobnych kształtów Krzewy bukszpanu są bardzo popularnymi roślinami zimozielonymi ze względu na ich miękkie, gęste ciemnozielone liście, które zachowują swój kolor przez całą zimę. Większość odmian bukszpanu może mieć kształt krzewu okazowego lub być uprawiana jako krótka roślina żywopłotowa . Te wytrzymałe krzewy rosną w pełnym słońcu do pełnego cienia i mogą wytrzymać suszę. Żywopłoty bukszpanowe są popularne jako osłony prywatności na podwórkach lub ukształtowane zielone krzewy na podwórkach. Odmiany bukszpanu, takie jak „Green Velvet”, „Blauer Heinz” i „Wintergreen” to krzewy o zwartej budowie. Bukszpan odmiany takie jak „Dee Runk” i „Graham Blandy” mają wzniesiony, kolumnowy wzrost z bujnymi zielonymi z białą korą Wiśniowy Laur ( Prunus laurocerasus ) Krzewy zabezpieczające Wiśniowy Laur to kwitnący zimozielony krzew o ozdobnych białych kwiatach i czerwonych jagodach Ten kwitnący, wiecznie zielony krzew, wiśnia laurowa, jest szybko rosnącym krzewem ozdobnym. Lśniące, duże liście w kształcie lancy tworzą bujne, gęste liście. Atrakcyjne liście sprawiają, że krzewy laurowe są wszechstronnym krzewem przednim lub tylnym. Krzew produkuje również obfite, pachnące śliwką, białe kwiatostany, a następnie jasne czerwone jagody jesienią. Ich lśniące zielone liście, piękne kępy kwiatów i czerwone owoce sprawiają, że te wiecznie zielone krzewy są idealne do każdego ogrodu. Kwitnące krzewy laurowe rosną w pełnym słońcu lub półcieniu. Odporne krzewy są bardzo łatwe w utrzymaniu i wymagają przeciętnego podlewania. Japońska Andromeda ( Pieris Japonica ) - zimozielony krzew kwitnący Różowoczerwone młode liście japońskiej Andromedy zmieniają kolor na zielony, gdy dojrzewają Zimozielone japońskie krzewy andromedy noszą również nazwy „Red Head” lub „Forest Flame” ze względu na oszałamiające różowe lub czerwone liście. Różowawe, jajowate liście stopniowo stają się ciemnozielone, gdy pojawiają się kremowobiałe zwisające kwiaty. Krzewy w Pieris z rodzaju zapewniają bogactwo kolorów w ogrodach wiosennych i letnich. Japońskie krzewy andromedy doskonale nadają się na średniej wielkości żywopłoty zapewniające prywatność, ponieważ pozostają zielone przez cały rok. Możesz również uprawiać krzewy jako obrzeża krzewów lub rośliny fundamentowe na przednich dziedzińcach. Krzewy Mahonia Evergreen Na tym zdjęciu: krzew Mahonia japonica z ozdobnymi czerwono-fioletowymi liśćmi zimą. Efektowne szerokolistne, wiecznie zielone liście zapewniają ochronę w ogrodzie przed wiatrem i hałasem. Tworzą błyszczące zielone liście i skupiska jasnych kwiatów Mahonia krzewy zimozielone atrakcyjne wizualnie przez cały rok. Te średniej wielkości krzewy ozdobne, odpowiednie do pół- lub pełnego cienia, mają kolczaste liście przypominające krzewy ostrokrzewu. Krzew jest tolerancyjny na suszę i odporny na jelenie. Jak zabezpieczenie prywatności , jego postrzępione liście chronią przed intruzami. Kilka przykładów doskonałych plików Mahonia krzewy krajobrazowe obejmują: Mahonia japońska ( Mahonia japonica ) —Krzew ozdobny ma duże, skórzaste liście z postrzępionymi krawędziami. Pojawiają się skupiska żółtych kwiatów, które wydzielają zapach podobny do konwalii. Zimą zielone liście stają się czerwone lub fioletowe. Mahonia x media „Buckland” —Wysoki, wyprostowany, wiecznie zielony krzew o szerokich liściach i mniejszych listkach. Zimą pojawiają się żółte, słodko pachnące kwiaty, które latem i jesienią przekształcają się w fioletowe jagody. Leatherleaf Mahonia ( Mahonia bealei ) - Jako kochający cień krzew, ta duża zimozielona roślina kwitnąca zimą ma skórzaste, niebieskawo-zielone liście. Późną wiosną pojawiają się kiście winogronopodobnych jagód. Oregon Grape ( Mahonia aquifolium ) - zimozielony krzew o niebieskich owocach Winogrono Oregon to kwitnący zimozielony krzew o żółtych kwiatach wczesną wiosną, a następnie niebieskimi jagodami Idealny do zacienionych ogrodów, ten gatunek Mahonia —Oregon Grape — zapewnia piękne kolory na podwórku przez cały sezon. Jego skórzaste, przypominające ostrokrzew liście wydają się czerwone wiosną, następnie zielenieją latem, a jesienią zmieniają kolor na głęboki burgund. Ta mała, ozdobna, wiecznie zielona roślina doskonale nadaje się do tworzenia zacienionych granic. Popularna nazwa tego krzewu pochodzi od skupisk niebieskich jagód, które wyglądem przypominają kiście winogron. Rozmaryn ( Rosmarinus officinalis ) Wiecznie zielony rozmaryn kwitnie w pełnym słońcu i jest krzewem łatwym w uprawie Rozmaryn to zimozielony zimozielony krzew, który wytwarza fioletowo-niebieskie kwiaty i pachnący, świeży zapach. Krzew wytwarza aromatyczne liście przypominające igły, które są powszechnym ziołem w kuchni. Jako mały krzew rozmaryn może rosnąć jako nieformalny żywopłot, roślina rabatowa lub w pojemnikach. Rośnie w pełnym słońcu w dobrze przepuszczalnej glebie. Laurustinus ( Weigelia florida ) Laurustinus to ozdobny, wiecznie zielony krzew, który świetnie nadaje się do sadzenia na przedzie lub na podwórku Wiele Kalina gatunki są krzewami średniego do wysokiego z błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi i gęstymi, zimozielonymi liśćmi. Uderzającą cechą laurustinus są liczne skupiska kwiatów i przyciągające wzrok niebieskie lub różowe owoce. Ich zaokrąglony pokrój sprawia, że te wiecznie zielone krzewy doskonale nadają się na żywopłoty lub mieszane obrzeża krzewów. Jedyną konserwacją, której wymagają krzewy laurustinus, jest przycinanie, aby zachować ich kształt. W zależności od odmiany konieczne może być coroczne przycinanie, ponieważ ten nieformalny żywopłot może osiągać do 8 stóp (2,1 m). Cis anglo-japoński ( Taxus x media „Hicksii”) Cis „Hicksii” to wytrzymały zimozielony krzew ogrodniczy, który można przycinać, aby stworzyć piękny żywopłot przed domem Cis anglo-japoński jest popularnym zimozielonym krzewem ze względu na gęsty, wzniesiony wzrost, zielone liście igieł i kształt kolumnowy, który można przyciąć do okrągłego kształtu. Cisy to pospolite rośliny żywopłotowe, ponieważ można je przycinać, aby uzyskać formalne żywopłoty w kształcie pudełka. Te eleganckie krzewy są również popularne w topiary - formowaniu kształtów z krzaków. Odmiana „Hicksii” to odmiana krzewiasta większego drzewa. Odporny krzew ma niewiele wymagań pielęgnacyjnych i może wytrzymać suszę, pełne słońce lub całkowity cień. Holly ( Dąb wiecznie zielony ) Zimozielone krzewy ostrokrzewu obejmują różne odmiany, niektóre z pstrokatymi liśćmi Zimozielone krzewy ostrokrzewu są doskonałymi krzewami ozdobnymi ze względu na błyszczące, skórzaste liście, kolczaste liście i czerwone jagody. Hollies to łatwe w pielęgnacji krzewy, które można łatwo przyciąć na mały lub średni ozdobny żywopłot zapewniający prywatność. Oto kilka przykładów wiecznie zielonych krzewów ostrokrzewu na twoim podwórku: Jeż ostrokrzew ( Ilex aquifolium 'Srebro') - Jasnożółte i ciemnozielone, pstre, postrzępione liście nadają temu dużemu krzewowi efektowny wygląd, który rozjaśni ogród zimowy. Dąb wiecznie zielony „Red Beauty” - Ciemnozielone kolczaste liście i czerwone jagody nadają temu wiecznie zielonemu krzewowi spektakularny wygląd zimą. Idealny na żywopłoty zapewniające prywatność i bezpieczeństwo, granice krzewów lub jako roślina z okazami. Ilex crenata „Sky Pencil” - Jak sama nazwa wskazuje, ma ten wiecznie zielony krzew wyprostowany, cienki wzrost , podobnie jak ołówek. Małe, błyszczące, ciemnozielone liście i kolumnowo-kształtny kształt sprawiają, że jest to wyjątkowy ostrokrzew. Ostrokrzew „Sky Pencil” to idealny krzew do sadzenia wzdłuż ogrodzenia, jako roślina podkładowa lub akcentująca lub dodający zielony pionowy akcent na podwórku przed domem. Fałszywy ostrokrzew ( Osmanthus heterophyllus ) Fałszywy ostrokrzew to wytrzymały zimozielony krzew o ciemnozielonych lub barwnych liściach (po prawej) Ta roślina podobna do ostrokrzewu to wiecznie zielony krzew spokrewniony z roślinami oliwnymi. Kształt liścia przypomina rośliny ostrokrzewu - stąd nazwa „ fałszywy ostrokrzew . ” Łatwy w pielęgnacji krzew produkuje zimą białe, pachnące kwiaty, a następnie wydaje niebiesko-czarne owoce jagodowe. Ten wytrzymały krzew jest odporny na suszę i dobrze przetrwa w pełnym słońcu lub półcieniu. Wrzeciono japońskie ( Euonymus japonicus ) Gęste, wiecznie zielone liście japońskiego wrzeciona sprawiają, że jest to jeden z najlepszych krzewów do formalnego żywopłotu Japońskie zimozielone krzewy wrzecionowate mają wesołe żółte i miękkie zielone liście. Małe, wydłużone owalne liście nadają krzewowi zwarty, schludny wygląd i dobrze reagują na przycinanie, tworząc formalny, krótki żywopłot. Krzaczasty krzew kwitnie wiosną i osiąga tylko około 1 m wysokości. Oto kilka innych Euonymus odmiany, które warto wziąć pod uwagę dla swojego formalnego krajobrazu: Euonymus kiautschovicus 'Manhattan' - Ten wysoki krzew ma zaokrąglony kształt, szerokie, zimozielone liście i dorasta do 3 m wysokości. Euonymus fortunei „Emerald Gaiety” -Ten niski krzew ma zaokrąglone, barwne zielono-żółte liście. Doskonały wybór na żywopłoty, ekrany, krzewy graniczne lub krzewy w nieformalnych ogrodach. Euonymus fortunei 'Złotawy' - Również nazywana Wintercreeper, ta odmiana ma jasnożółte liście i słabo rozprzestrzeniający się charakter. Rośnie wzdłuż granic ogrodu, aby nadać całorocznemu kolorowi swoje podwórko lub ogródek. Euonymus fortunei „Srebrna Królowa” - Odmiana ta jest urozmaiconym krzewem o ciemnozielonych liściach z kontrastującymi białymi brzegami i znaczeniami. Aralia japońska ( Fatsia japonica ) Aralia japońska to jeden z najlepszych krzewów zimozielonych do cienia Japońska Arlia ma spektakularnie duże błyszczące liście z głębokimi płatami i żółtymi żyłkami. Inną popularną nazwą jest roślina z błyszczącego papieru liściowego. Krzew ozdobny rośnie w zacienionych obszarach, gdzie może osiągać do 3 m wysokości. Nie jest świetny jako roślina żywopłotowa, ten kwitnący krzew ogrodniczy jest idealny jako krzew z okazami. Oszałamiające Fatsia japonica „Variegata” ma jasne, biało-zielone, barwne liście i kępy białych kwiatów. Sosna górska ( Pinus mugo „Gnom” i „Allgau”) Pinus mugo to wiecznie zielony krzew sosnowy o kilku odmianach. Na tych zdjęciach: Pinus mugo „Gnom” (po lewej) i „Allgau” (po prawej) - to jeden z najlepszych wiecznie zielone drzewa karłowate do Twojego ogrodu . Ta wiecznie zielona odmiana jest drzewem podobnym do krzewu sosny karłowatej o gęstym ulistnieniu zbudowanym z jadeitowo-zielonych liści igieł. Idealny na małe podwórka, ten kochający słońce mały krzew rośnie naturalnie w kulistym kształcie. Możesz uprawiać tę roślinę ozdobną wzdłuż formalnych granic lub w pojemniku. Ta sosna górska osiąga maksymalnie 0,6 m wysokości i 3 stopy (1 m). Azalie Kwitnące Zimozielone Krzewy Wybierz rodzaj wiecznie zielonej azalii, jeśli chcesz, aby Twój ogródek wyglądał na oszałamiająco kwitnącą Jeśli szukasz wiecznie zielonego krzewu na podwórku, który daje efektowne kwiaty, wybierz gatunek wiecznie zielonego azalia . Azalie mają duże, ciemnozielone, liściaste liście i spektakularne kwiaty w kolorach różowym, fioletowym, niebieskim i białym. Uprawiaj te krzewy jako nieformalne kwitnące żywopłoty lub ekrany prywatności na podwórkach. Oto lista wiecznie zielonych krzewów azalii: Różanecznik „April Rose” —Roślina Wytwarza fioletowo-czerwone kwiaty o szerokości do 5 cm. Różanecznik 'Dora amateus' - Ciesz się skupiskami białych kwiatów na tym wiecznie zielonym krzewie. Rododendron „Modraszka” —Gęsty, wiecznie zielony krzew z niesamowitymi skupiskami niebieskich kwiatów. Rododendron „Hino Crimson” —Zwarty, rozłożysty, zimozielony krzew o skupiskach kulisto-czerwonych kwiatów. Jałowiec „Blue Star” ( Juniperus squamata ) Jałowiec „Blue Star” to nisko rosnący i wytrzymały zimozielony krzew To krzew karłowaty zimozielony ma oszałamiające srebrzysto-niebieskie liście, które zimą zmieniają kolor na ciemnofioletowy. Jałowiec karłowaty wyrasta do naturalnie okrągłego kształtu kuli, o gęstych, zwartych liściach. Ten nisko rozłożysty krzew doskonale sprawdza się w ogrodach skalnych lub na małych podwórkach, gdzie przestrzeń jest ograniczona. W przypadku tego miniaturowego krzewu nie jest wymagana żadna konserwacja, ponieważ ma on tylko powolne tempo wzrostu. Jałowiec chiński „Mathot” ( Juniperus x pfitzeriana ) Jałowiec chiński „Mathot” to niewielki krzew jałowca, który zwiększy atrakcyjność krawężnika przed domem Ten zimozielony krzew jest gatunkiem jałowca, który ma miękkie, pierzaste, wiecznie zielone liście, które zachowują swój kolor przez cały rok. Jałowiec chiński ma miętowozielone liście iglaste, które zimą ciemnieją. Podobnie jak większość zimozielonych krzewów iglastych, ta piękna krzaczasta roślina jest krzewem wymagającym niewielkiej konserwacji. Ten jałowiec jest popularnym krzewem fundamentowym na podwórku przed domem, aby poprawić atrakcyjność krawężników. Jako roślina okazowa ma wzrost przypominający fontannę lub można ją przyciąć, aby uzyskać niski dekoracyjny żywopłot. Ognik ( Pyracantha ) - Evergreen Thorny Shrub Ognik to ciernisty krzew, który można wykorzystać do stworzenia dekoracyjnego ciernistego żywopłotu ze względu na wiecznie zielone liście, ozdobne czerwone jagody i kolczaste łodygi Krzewy ostrokrzewu to kolczaste, wiecznie zielone rośliny o gęstych liściach i kolczastych łodygach. Na ciernistych łodygach wyrastają małe, owalne lub lancetowate liście. Atrakcyjną cechą krzewów ognistych są ich kuszące białe wiosenne kwiaty. Po zakończeniu kwitnienia krzewów pojawiają się skupiska pomarańczowych lub czerwonych jagód o jaskrawym kolorze. Krzewy ostrokrzewu są doskonałymi żywopłotami ze względu na ich kolczaste łodygi. Tworzą również gęste żywopłoty chroniące przed hałasem, wiatrem i wścibskimi rodzaje świerków Wiecznie zielony głóg indyjski ( Rhaphiolepis indica ) Głóg indyjski to rodzaj wiecznie kwitnącego krzewu o różowych lub białych kwiatach. Zdjęcie przedstawia Rhaphiolepis indica cv. 'Balerina' Głóg indyjski to gatunek wiecznie zielonego krzewu ozdobnego, który wytwarza obfite różowe lub białe kwiatostany. Gęste liście składają się z owalnych lub podłużnych, ciemnozielonych liści o błyszczącej teksturze. Wiecznie zielone liście krzewu wyglądają oszałamiająco przez cały rok. Sadzone razem krzewy tworzą żywą osłonę prywatności lub sadzą je jako roślinę fundamentową na podwórku przed domem. Świerk pospolity ( Picea abies 'Uszeregować') Świerk pospolity to nisko rozłożysty zimozielony krzew, który toleruje słońce, cień lub półcień Świerk pospolity karłowaty wyrasta na niewielki kopiec gęstych, wiecznie zielonych liści. Liście przypominające igły mają jasnozielony kolor, który utrzymuje ten sam odcień przez cały rok. Możesz sadzić ten krzew jako nisko rozłożysty krzew do gruntowania. Lub możesz wyhodować go jako roślinę okazową, aby stworzyć granicę w słonecznym ogrodzie. Jednak ten okrągły krzew rośnie wolno i rośnie tylko około 12 cm rocznie. Winter Daphne ( Daphne Odora ) Winter Daphne to wiecznie zielony kwitnący krzew o różowobiałych kwiatach, które kwitną zimą Jeśli szukasz wiecznie zielonego krzewu, który rozjaśni ogródek, zimowa daphne to doskonały wybór. Jego potoczna nazwa pochodzi od tego, że kwitnie zimą. Duże błyszczące liście i efektowne kuliste kwiatostany zdobią ten krzew w okresie od połowy do późnej zimy. Po kwitnieniu na krzaku wyrastają czerwone owoce i kontrastują z błyszczącymi zielonymi liśćmi. Uważaj na ten ozdobny krzew, ponieważ jest trujący dla zwierząt i ludzi. Odkryj najwięcej niesamowite wiecznie zielone krzewy karłowate . Photinia „Red Robin” ( Photinia x fraseri 'Czerwony robin') Wiosną należy uprawiać zimozielone krzewy Photinia ‘Red Robin’ dla ich pięknych czerwonych liści To Photonia gatunek to krzew o czerwonych liściach, który zimą nie zrzuca liści. Zimozielony krzew jest doskonałą rośliną do żywopłotu na podwórko przednie lub tylne, ponieważ zapewnia całoroczną ochronę. Wiosną pojawiają się oszałamiające czerwone liście, które stopniowo zmieniają się w ciemnozielone. Rośnie w pełnym słońcu do półcienia. Odkryj najpiękniejsze małe lub karłowate wiecznie zielone drzewa do Twojego ogrodu (ze zdjęciami) . Powiązane artykuły: Najlepsze rośliny na żywopłoty: 23 rodzaje żywopłotów Najlepsze drzewa prywatności: lista wspaniałych drzew ogrodzenia prywatności Rodzaje krzewów: 18 różnych rodzajów krzewów do uprawy na twoim podwórku

Mało znane lub zapomniane drzewka i krzewy owocowe, z których można wytwarzać wina, nalewki, soki , dżemy i inne chiński (Schisandra chinensis (Turcz.) Baill.) Pnącze z rodziny cytryńcowatych, w stanie naturalnym występuje w górskich lasach i dolinach rzek Dalekiego Wschodu, głównie w Rosji i Chinach. Jest dwupiennym, rozdzielnopłciowym pnączem, całkowicie mrozoodpornym, kwitnie od maja do czerwca. W zależności od uprawy i pogody u tych samych roślin przeważają kwiaty męskie, a w drugim roku żeńskie. Również wśród roślin młodych dominują osobniki męskie. W miarę osiągania dojrzałości zwiększa się liczba okazów żeńskich, wydających owoce. Rośnie na glebach żyznych, próchnicznych, dostatecznie wilgotnych. Roślina mało wytrzymała na suszę, lubi stanowiska widne. Jagody występują w gronach od 3 do 10 cm długości. Dojrzałe są bardzo kwaśne, o ostrym, cytrynowo-smołowato-gorzkim smaku, miąższ delikatny i soczysty. W każdej jagodzie znajdują się 1-2 nasiona. Dojrzewają na przełomie sierpnia i września. Owoce dodane do herbaty przypominają trochę smak cytryny. W owocach jest dużo witaminy C (31,5% ich świeżej masy to witamina C). Z owoców można wyrabiać sok, konfitury i syrop, a liście i korę używać jako herbaty. W Rosji z nasion cytryńca produkuje się specyfiki farmaceutyczne (w nasionach zawarte są substancje biologiczne działające stymulująco na organizm człowieka między innymi schizandrynę. W owocach także występuje witamina E i łatwo przyswajalne mikroelementy jak: cynk, mangan, miedź, molibden, nikiel, tytan i żelazo.), a owoce, nasiona i liście wykorzystuje się w przemyśle spożywczym Herbata z suszonych jagód posiada wspaniały aromatyczny smak, można ją parzyć w termosie; 4 - 5 łyżeczek jagód zalać ( na ok. 15 min) dwoma szklankami wrzątku lub przygotować wywar wg. starej Chińskiej metody, czyli 2 do 4 łyżek stołowych jagód zalać wodą ( 2 szklanki) i doprowadzić do wrzenia, kontynuować gotowanie na zmniejszonym ogniu do 12 minut. Jagody można używać kilkakrotnie do póki nie stracą koloru i smaku. Regularne picie herbaty z Cytryńca ma wywierać bardzo pozytywny wpływ na zdrowie psychiczne, poprawiając dobre samopoczucie, wzrost energii, ostrość myślenia. Cytryniec posiada również opinię efektywnego toniku seksualnego, działającego zarówno na kobiety jak i (Chaenomeles Lindl.) Niski krzew zarówno ozdobny jak i użytkowy, o prawie płożącym pokroju i szeroko rozpostartych gałęziach. Dorasta do wysokości 1 m. Kwitnie pomarańczowo lub żółtopomarańczowo, kwiaty są niezbyt duże ( 2 - 3 cm średnicy). Owoce żółte, bruzdowane, często pokryte czerwonymi plamkami, niezbyt duże lecz liczne i bardzo aromatyczne. Pigwowce mają małe wymagania, wystarcza im średnio żyzna gleba, łatwo przetrzymują susze i mrozy. Owoce dojrzewają w październiku. Nawet gdy są dojrzałe pozostają twarde. Miąższ mają bardzo kwaśny, cierpki, zawierają natomiast dużo pektyn, kwasów organicznych, witaminy C, a także barwniki i sole mineralne. Znane są jako lek wzmacniający oraz przeciw biegunkom. Najczęściej sporządza się z nich galaretki i nalewki, kompot z dodatkiem słodkich śliwek. Przygotowując dżemy i marmolady, można łączyć pigwowiec z jabłkami lub aronią. Dojrzewające owoce pigwowca japońskiego posiadają również przyjemny zapach, który ma zastosowanie jako dodatek zapachowy do przetworów z innych pospolita (Cydonia oblonga Mill.) Niewielkie drzewko osiągające 5m wysokości. Ma płytki system korzeniowy i dlatego wymaga żyznej i stale wilgotnej gleby. Jest światłolubna, odporna na mróz. owoce jabłkowate, żółte, u większości odmian o średnicy 6 cm (u nowych odmian owoce bywają większe i osiągają nawet 1 kg), z pięcioma komorami nasiennymi, zawierającymi pestki. Miąższ owoców twardy i mocno cierpki, aromatyczny, z dużą ilością komórek kamiennych. owoce nie nadają się do bezpośredniego spożycia, gdyż są twarde i bardzo kwaśne. Są jednak bardzo aromatyczne i używane są do wytwarzania syropów, nalewek, konfitur, także na kompot. Doskonale nadaje się na domieszkę do przetworów z owoców o mdłym lub słabo wyraźnym smaku, dobrze smakuje w połączeniu z jabłkami. Dzięki dużej zawartości pektyn służą również do żelowania przetworów z owoców o niskiej zawartości pektyn. Alkoholowe nalewki korzystnie wpływają na pracę serca i obniżają ciśnienie krwi, osłabiają skurcze jelit i pobudzają trawienie. Wyciąg ze świeżych owoców w Rosji był używany do leczenia niedokrwistości. Śluz powstający podczas moczenia nasion pigwy w medycynie ludowej był wykorzystywany przy kaszlu i stanach zapalnych dróg oddechowych. Na Zakaukaziu śluz ten wykorzystywano zewnętrznie przy oparzeniach i podrażnieniach skóryDereń jadalny, dereń właściwy (Cornus mas L.) Rozłożysty krzew lub małe drzewo mogące osiągnąć 3-7 m wysokości, całkowicie mrozoodporny. W ogrodzie ma charakter również dekoracyjny - kwitnie na przedwiośniu, długo przed rozwojem liści. Pochodzi ze środkowej i południowo-wschodniej Europy i zachodniej Azji, jest uprawiany w wielu krajach świata. W Polsce był uprawiany już kilkaset lat temu. Jest to krzew o skromnych wymaganiach, który dobrze się czuje na słońcu i w półcieniu, znosi gleby wapienne, susze i zanieczyszczone powietrze. W cieniu owocuje słabo i ma luźniejszy pokrój. Owocem jest soczysty pestkowiec zwykle wydłużony barwy czerwonej i wiśniowej na długich szypułkach z silnym połyskiem. Owoce nie w pełni dojrzałe, twarde, są doskonałym surowcem na konfitury, przeciery, powidła, soki, nalewki. W pełni dojrzałe mogą być owocami deserowymi, dodatkiem do sałatek i do dekoracji potraw. Wysoka wartość odżywcza i zdrowotna derenia wynika ze składu chemicznego owoców. Owoce zawierają do 200mg % witaminy C, witaminę P, prowitaminę A, pektyny, znaczne ilości cukrów (glukozy i fruktozy), kwasów organicznych, garbników, związków flawonowych i mineralnych. W lecznictwie ludowym owoce są polecane przy schorzeniach związanych z przemianą materii, a nalewka z kwiatów i owoców jako lek przeciwko gorączce. W dawnej Polsce z owoców derenia robiono nalewkę kamczacka (Lonicera caerulea L. var. kamtschatica Sevast.) Krzew o zwartym i wzniesionym pokroju, osiągający wysokość do 2 m. Jest rośliną długowieczną (żyje ok. 35 lat). Roślina wytrzymuje susze i mrozy do –45 stopni Celsjusza, a kwiaty do –8 stopni. Stanowisko powinno być słoneczne, ziemia żyzna, wzbogacona obornikiem, jednak dobrze sobie radzi na każdym rodzaju gleby. Ze względu na zapylanie krzyżowe zaleca się sadzić blisko siebie dwa krzaki jagody kamczackiej w odległości 1 metr, najlepiej różnych odmian. Jeden krzak też zaowocuje, ale słabiej. Krzewów nie przycina się, na starszych okazach można usuwać stare pędy. Owoce przede wszystkim nadają się na deser. Można jednak wykonywać z nich dżemy, soki, nalewki, mrozić i suszyć. Owoce zawierają wiele składników biologicznie aktywnych, o własnościach wzmacniających, antyseptycznych i odtruwających organizm. Jagody są źródłem witaminy C i A oraz żelaza, jodu, miedzi. Mają właściwości ogólnie wzmacniające, antyseptyczne, wspomagające leczenie wielu chorób i odtruwające organizm ze związków metali ciężkich, pomocne są również przy leczeniu chorób układu pospolity (Lycium barbarum L.) Krzew o wysokości 1-3 m. Gałązki łukowato zwisające i pokryte kolcami. Mało wymagający, rośnie szybko praktycznie w każdych warunkach. Owoce - podłużne, czerwone jagody o długości do 2 cm. Są tak delikatne, że aby ich nie uszkodzić przy zbiorze – strząsa się je z krzewu, a nie zrywa. Jagody są bogate w aminokwasy (do 5%), polisacharydy i karotenoidy ( zeaksantynę, fysalien i kryptoksantynę) oraz olejek eteryczny z seskwiterpenami. Nasiona zawierają liczne triterpeny i steroidy triterpenowe. Kora zawiera poliaminy (kukoaminę A) i peptydy (liciumamid, liciumina A). W liściach stwierdzono steroidy (witanolid A). W Chinach, Korei i Tybecie, owoce kolcowoju są spożywane po ugotowaniu (jako składnik zup itp.).Morwa biała (Morus alba L.) Drzewo do 15 m wysokości, Kwiaty rozdzielnopłciowe, ale występujące na tym samym drzewie. W Polsce występuje często, jako jedyny gatunek morwy. Ze względu na fioletowo-czarną barwę owoców morwa biała bywa mylnie brana za morwę czarną (Morus nigra) lub czerwoną (Morus rubra) Owoce - drobne niełupki obrośnięte są soczystymi osnówkami powstałymi z okwiatu. Zebrane w walcowate owocostany o długości ok. 2 cm. Barwa owoców różna – biała, różowa, czerwona, fioletowoczarna. Smak słodki i nieco mdły. Liście morwy białej wykazują właściwości lecznicze. Działają stabilizująco na poziom cukru we krwi, ograniczając jego przyswajanie przez organizm, dlatego mogą być polecane pomocniczo w cukrzycy typu 2 oraz przy odchudzaniu. Owoce są jadalne. Liście zbierano na karmę dla jedwabników. Wymaga gleb lekkich i stanowisk ciepłych, słonecznych. Wyciągi z morwy używane były od wieków w tradycyjnym ziołolecznictwie. korzenie wykorzystywane były w chińskiej medycynie ludowej do leczenia cukrzycy, gorączki i kaszlu. Z niebieskich jagód do dziś produkuje się dżemy. Liście wykorzystuje się na wiele różnych sposobów, między innymi jako pożywienie dla jedwabników, czy do parzenia herbaty. W Japonii, a także w wielu krajach europejskich sprzedaje się ogromne ilości dodatków do żywności zawierających morwę, między innymi jako środek wspomagający odchudzanie. Badania wykazały, że liście morwy hamują działanie enzymów rozkładających węglowodany w karłowata, wisienka stepowa (Prunus fruticosa Pall.) Krzew osiągający wysokość do 1,5 m. Wytwarza liczne pędy odroślowe, za pomocą których się rozkrzewia. Owoce są niewielkie, barwy ciemnoczerwonej, bardzo kwaśne. Jest gatunkiem wybitnie mrozoodpornym i wydaje dużo odrostów korzeniowych. Smak i zapach soku czy konfitury z dzikich wisien o niebo przewyższa smak i zapach tych ze szlachetnych czarnoowocowa (Aronia melanocarpa (Michx.) Jest to duży krzew wysokości do 2,5m, a średnicy od 1,5 do 2m, kwiaty ma zebrane w baldachogrona. Rośnie szybko jest odporna na suszę , mrozy, niewymagająca co do stanowiska. Owoce aronii trudno jeść na surowo, szczególnie w suche lata gromadzą w sobie bowiem tyle garbników, że są mało soczyste i bardzo cierpkie. Rewelacyjnie nadają się natomiast na przetwory (galaretki, dżemy, soki), do kandyzowania albo suszenia. Warto dodawać je do przetworów z innych owoców, np. jabłek czy porzeczek, bo poprawiają smak i dodają koloru. Jej owoce są cennym surowcem dietetycznym i leczniczym, zawierają dużo związków biologicznie czynnych, w tym antocyjanów (ciemnych barwników) mających właściwości przeciwutleniające, a w konsekwencji hamujących procesy starzenia oraz zapobiegających chorobom nowotworowym. Owoce aronii zawierają witaminy: P, C, PP, B2, B6, E i karotynę (prowitaminę A), zawierają także mikroelementy jak: rad, molibden, bor, żelazo i jod. Uwalniają organizm od toksyn, są pomocne w leczeniu chorób krążenia, obniżają ciśnienie krwi, wzmacniają ściany naczyń krwionośnych, przeciwdziałają krwawieniu (np. z żołądka w chorobie wrzodowej), zmniejszają też napięcie nerwowe i stres. Spożywanie przetworów z aronii łagodzi skutki chemio- i radioterapii, szkodliwego promieniowania komputera, uodparnia skórę na promieniowanie UV i łagodzi dolegliwości w chorobach trzustki i pospolity, jarząb zwyczajny, jarzębina (Sorbus aucuparia L.) Drzewo lub krzew, dorasta do 15 m wysokości, roślina wieloletnia, żyje 80-100 lat. Jest niewymagająca, co do stanowiska i gleby, bez problemu wytrzymuje suszę i mróz. Surowe owoce jarzębiny są niejadalne, nie tylko z powodu gorzkiego smaku, ale również zawartości trującego składnika (kwas parasorbinowy). Natomiast po wysuszeniu, przemrożeniu, lub po zanurzeniu na chwilę we wrzątku (tzw. blanszowanie) tracą trujące właściwości i gorzki smak. Owoce są używane w kuchni i przetwórstwie. Zawierają dwukrotnie więcej karotenu niż marchew oraz alkaloid sorbinę, który nadaje im gorzki smak. Wyrabia się z nich jarzębiak, soki, dżemy, marmoladę, syropy, mus. Po usmażeniu z jabłkami stanowią doskonały dodatek do mięs. Dla celów przetwórstwa uprawiane są odmiany o dużych i jadalnych owocach. Mają dużo witaminy C, E, P, K, PP, nieco witaminy A, cukier sorbozę, garbniki i pektyny. Działanie: słabe moczopędne oraz korzystnie wpływające na błony śluzowe i pracę układu pokarmowego. Jest stosowana przy nieżytach jelit, przewlekłych biegunkach, różnych schorzeniach wątroby i pęcherzyka domowy (Sorbus domestica L.) Drzewo dorastające do 13-15 m wysokości, wymaga gleb żyznych i nasłonecznionych stanowisk, odporny na mrozy, jednak potrafi przemarzać. Owoce typu gruszkowatego w kolorze żółtym, od strony słonecznej przebarwiający się w kolor czerwonawy, jadalne po dojrzeniu i ulęgnięciu na surowo oraz pod postacią przetworów. Używane również na nalewki. Sok z niedojrzałych owoców służy jako dodatek przy produkcji wina z jabłek (cydru) w ilości 0,5%-2%. Zawarte w nim garbniki podnoszą klarowność i trwałość wina. Także z powodu wysokiej zawartości garbników zasuszone i sproszkowane owoce są zażywane przy problemach (Crataegus L.) Ciernisty krzew lub niewysokie drzewo dorastające do kilku metrów wysokości, niewybredny co do gleby i stanowiska, całkowicie mrozoodporny. W Polsce spotykamy głównie głóg jednoszyjkowy, głóg dwuszyjkowy i głóg pośredni. Owoce głogu działają nasercowo, moczopędnie, rozkurczowo i uspokajająco. Głóg pomaga w zwalczaniu bezsenności i nadpobudliwości. Łagodzi również bóle mięśniowe i stawowe. Jest świetny w rehabilitacji po zawale mięśnia sercowego. Roślina zawiera całą masę najrozmaitszych związków, garbników i witamin. Wytwarzać z niego można syropy, konfitury, nalewki i wina. Preparaty z głogu, ze względu na ich działanie nasercowe, są szczególnie polecane u osób w wieku podeszłym- przy kołataniu serca, jego starczych zmianach, przedwczesnych skurczach. Jest to jeden z cenniejszych leków stosowanych w chorobach serca, w miażdżycy (skleroza) i nadciśnieniu (leczenie chorób serca przeprowadza się pod kierunkiem lekarza) oraz w bezsenności i w nadmiernej pobudliwości nerwowej. Dobrze działa także napar z głogu w dolegliwościach reumatycznych (bóle mięśniowe i stawowe). Nalewka spirytusowa z głogu rozszerza naczynia krwionośne, chroni przed atakami dusznicy dzika (Rosa canina L.), Róża pomarszczona (Rosa rugosa) Kolczasty krzew występujący pospolicie w całej Polsce, nie ma specjalnych wymagań co do gleby, jest też całkowicie mrozoodporna. Dojrzałe owoce są składnikiem wielu mieszanek ziołowych. Zawierają oprócz ogromnej ilości witaminy C garbniki, karotenoidy, kwasy organiczne, olejki eteryczne, cukry, pektyny. Owoce są niezwykle bogatym źródłem witaminy C – zawierają jej dziesięciokrotnie więcej, niż porzeczka czarna. Już 1-3 jej owoce w zupełności wystarczą do pokrycia dziennego zapotrzebowania człowieka na tę witaminę. Naturalna witamina zawarta w owocach jest przy tym trzykrotnie bardziej skuteczna od witaminy syntetycznej w tabletkach. Owoce róży mogą być używane do sporządzania przetworów win i nalewek. Działanie: słabo rozkurczające, żółciopędne, łagodnie moczopędne. Róża jest stosowana przede wszystkim jako lek ogólnie wzmacniający (bogate źródło witaminy C), ale także pomocniczo do leczenia różnych schorzeń wątroby, nerek i przewodu pokarmowego. Owoce dzikiej róży zwykle są zbierane po przymrozkach, gdyż stają się miękkie i łatwo oddają sok, jednak przemrożenie powoduje niszczenie witaminy tarnina (tarnina, tarka) Prunus spinosa L. Krzew o wysokości do 3 m, tworzy gęste zarośla dzięki licznym odrostom korzeniowym. Roślina niewybredna, rosnąca na prawie wszystkich glebach (piaszczyste, kamieniste), porasta brzegi lasów, miedze, przydroża. Owoce, małe niebieskie śliweczki, mimo że cierpkie, zawierają dużo cukrów i tłuszczu. Posiadają garbniki, pektyny, witaminę C, cukry, kwasy organiczne, glikozydy, antocyjany, fitosterol i sole mineralne. Do bezpośredniego spożycia nadają się po przemrożeniu – stają się wówczas znacznie bardziej słodkie, gdyż zmniejsza się w nich zawartość kwasów i garbników. Doskonale nadają się na przetwory domowe. Można z nich robić konfitury, kompoty, nalewki, wina i soki. Owoce mają działanie łagodnie zapierające i przeciwzapalne. Używane są w postaci odwaru (1/2 łyżeczki suszonych owoców na 1 szklankę wody) przy schorzeniach żołądkowo-jelitowych, a także do płukania jamy ustnej i gardła przy stanach zwyczajna (Padus avium Mill.) Drzewo dorasta do 15 m, krzew od 0,5 do 4 m wysokości. Ma szeroką, jajowatą koronę i zwisające gałęzie. Roślina łatwo wytwarza pędy odroślowe, tworząc formę krzewiastą. Lubi gleby bogatsze, dość wilgotne, preferuje stanowiska częściowo zacienione, jest całkowicie mrozoodporna. Owoce są jadalne, z lekkim gorzkawym posmakiem (im później zebrane, tym mniej gorzkie). Wytwarza się z nich wina, nalewki, soki i przetwory. W medycynie ludowej owoce czeremchy stosowano jako środek moczopędny, przeciwreumatyczny i przeciwbiegunkowy. Używano również jej kwiatów, liści i kory. Odwarami z kory i liści leczono choroby skóry i trudno gojące się rany. Fitoncydy zawarte w owocach mają zdolności bakteriobójcze i przeciwgrzybicze. Odwar z owocków czeremchy stosuje się przy chronicznym zapaleniu migdałków i w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Spożywanie świeżych owoców zaleca się przy wszelkiego rodzaju grzybicach i zapaleniach czarny (Sambucus nigra L.) Wysoki krzew, rzadko o pokroju drzewiastym do wysokości 3 – 10 m, porasta nieużytki i zręby leśne. Preferuje miejsce nasłonecznione i wilgotne, jest całkowicie mrozoodporny. Kwitnie od maja do czerwca. Owoce czarnego bzu dojrzewają w lipcu i sierpniu. Owoce - czarne, mięsiste pestkowce, kuliste, zebrane w baldachogrona. Wszystkie części rośliny zawierają toksyczny składnik zwany sambunigryną. Składnik ten po spożyciu jest rozkładany do cyjanowodoru, co powoduje poczucie słabości, niekiedy wymioty. Jednak podczas przetwarzania (suszenie, gotowanie itp.) sambunigryna ulega rozkładowi, co pozwala na ich stosowanie. Owoce działają łagodnie przeczyszczająco, moczopędnie, napotnie, przeciwbólowo, odtruwająco. W medycynie ludowej stosowany jako środek przeciw przeziębieniom, np. w postaci soku z owoców lub nalewki. Syrop z owoców bzu czarnego uzyskuje się w wyniku gotowania owoców z cukrem i wodą. Podaje się jako środek witaminizujący i wzmacniający w dni możliwej choroby, jako środek lekko napotny przy przeziębieniach po 2 łyżki na szklankę dwa razy dziennie. Można również stosować jako środek uśmierzający ból lub migrenę. Działa też jako środek moczopędny. Podawany także na zapalenie migdałów i grypę. Kwiaty dzikiego bzu zawierają olejki eteryczne, śluzy, związki wapnia, potasu, sodu, glinu i żelaza, glikozydy cyjanogenne, saponiny triterpenowe, flawonoidy (rutyna, kwercetyna, estragalina), garbniki. Owoce zawierają witaminy (A, B1, B2, C i J), antocyjany, olejki eteryczne, garbniki, glikozydy cyjanogenne (sambunigryna), pektyny, kwasy organiczne (octowy, jabłkowy, walerianowy, winowy i benzoesowy). Działają moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo, wzmacniająco na naczynia krwionośne (zmniejsza kruchość naczyń włosowatych). Zewnętrznie ma zastosowanie do przemywań w stanach zapalnych oczu i (Prunus cerasifera) Ałycza jest krzewem lub drzewem dorastającym do 5-6 m wysokości, z nisko osadzoną, rozłożystą koroną. Jest niewymagająca co do stanowiska i całkowicie mrozoodporna. Owoce ałyczy są ciemnożółte, bardzo aromatyczne i lekko kwaskowate, gdy dojrzeją szybko opadają z drzewa. Zawierają dużo witamin z grupy B, cukry, sole mineralne, prawie tyle pektyn co jabłka i bardzo cenny kwas foliowy. Smaczne są na surowo ale warto robić z nich dżemy, powidła, kompoty, marynaty wina i nalewki. Wszystkie przetwory są bardzo aromatyczne, pięknie pachną, a smak mają orzeźwiający, kwaskowaty. Bardzo polecam tą zapomnianą odmianę śliwy, która wielu z nas przypomina smaki z (Berberis vulgaris L.) Krzew o wysokości do 3 m z kanciastymi gałązkami i trójdzielnymi cierniami, Jest niewymagający co do gleby i stanowiska, całkowicie mrozoodporny. Dawniej berberys występował pospolicie w stanie naturalnym na całym obszarze Polski. Rósł na miedzach, zboczach, w zaroślach i na brzegach lasów. Owoce - jajowate czerwone jagody o kwaskowatym smaku, są surowcem witaminizującym, dietetycznym i przeciwgorączkowym. Suszone wykorzystuje się jako dodatek do herbaty podnoszący ogólną odporność organizmu, zwłaszcza w stanach gorączkowych, w zakażeniach bakteryjnych, w stanach zapalnych błon śluzowych oraz dla zwiększenia szczelności naczyń włosowatych. Takie zastosowanie jest podyktowane obecnością wielu cennych składników: witaminy C, E, karotenoidów, pektyn i soli mineralnych. Związki o charakterze witaminy P (rutyna, eskulina) poprawiają samopoczucie przy katarze i krwawieniach z nosa. Z owoców berberysu można także wytwarzać soki, syropy, dżemy, konfitury, marmolady, wina i (Mespilus L.) Krzew lub niewielkie drzewko o białych kwiatach i pomarańczowych owocach. Powinna być sadzona w miejscu osłoniętym i słonecznym, wymagania glebowe i wilgotnościowe małe, może przemarzać, dlatego lepiej ją hodować w cieplejszych rejonach. Owoce kuliste, średnicy ok. 5cm, dojrzewają w połowie października i stają się jadalne po ulęgnięciu. Zastosowanie znajdują przede wszystkim w przetworach, winach i nalewkach, są aromatyczne, Grusza pospolita (Pyrus communis L.) Drzewo osiągające wysokość do 20 m, o koronie piramidalnej, u starszych drzew kopulastej, żyje do 300 lat. Grusza wymaga głębokich, przepuszczalnych i żyznych gleb, jednak dobrze radzi sobie również na przeciętnej ziemi, nie znosi za to wysokich wód gruntowych. Dzika forma rośnie przeważnie na polach i miedzach, przy drogach, spotkać można ją czasami również w lasach i zaroślach. Owoce mają kolor od zielonego do żółtego, czasami czerwony, lub z czerwonym rumieńcem. Jest twardy, bardzo cierpki i zawiera dużo komórek kamiennych. Owoce te są jadalne, ale dopiero po tzw. uleżeniu. Wytwarza się z nich soki, przetwory, wina i nalewki, używane są jako dodatki do ciast i innych baldaszkowy (Eleagnus umbellata) Rozłożysty krzew osiągający do 3 metrów wysokości o dwubarwnych liściach i ciekawych owocach. Nie jest wybredny co do gleby, może rosnąć nawet na najbardziej piaszczystej i suchej glebie, nie lubi jednak gleb kwaśnych. Wymaga słonecznego stanowiska, jest odporny na suszę i mróz, jednak w cięższe zimy może przemarzać. Owoce są kuliste, o średnicy 6 – 8 mm, mięsiste z pestką w środku, są jadalne, są soczyste, mają przyjemny kwaskowaty smak i zawierają dużo witaminy A, C i E. Nadają się na przetwory, soki, wina i ostrolistna (Actinidia arguta) Jest to pnącze charakteryzujące się dużą zmiennością wielkości, liści, kwiatów i owoców w zależności od odmiany. Dobrze rośnie na glebach piaszczysto-gliniastych, próchniczych, świeżych, pulchnych i dobrze zdrenowanych. Wymaga stanowisk ciepłych i zabezpieczonych przed mroźnymi wiatrami. Aby owocowały należy sadzić obok siebie okazy męskie i żeńskie. Wiele odmian jest odporne na mróz, np. Weiki, Jumbo, Geneva. Owoce są jadalne, zielonkawożółte, słodko kwaśne, smaczne. Zawierają witaminę C, kwasy organiczne, cukry, sole mineralne. Są dobre do jedzenia na surowo, na przetwory, wina i czarna (Vaccinium myrtillus L.) Krzewinka osiągająca od 15 do nawet 60 cm wysokości. Roślina kwasolubna, rośnie na glebach lekko wilgotnych w borach sosnowych, innych lasach iglastych, dąbrowach, buczynach i na wrzosowiskach. Owoce - czarne jagody - zawierają garbniki (do 15%), kwasy (bursztynowy, jabłkowy i cytrynowy), pektyny, antocyjany, witaminy C i B1, karotenoidy. Liście zawierają glikozydy flawonowe, glikozydy fenolowe (gł. arbutynę), garbniki, antocyjany, olejek eteryczny. Świeże owoce mają działanie rozluźniające przy zaparciach i jednocześnie przeciwbiegunkowe. Owoce suszone działają tylko przeciwbiegunkowo, antyseptycznie, przeciwgorączkowo, dawniej używane również jako środek antyrobaczycowy. Liście stosuje się w stanach zapalnych układu moczowego i przewodu pokarmowego oraz jako środek pomocniczy przy leczeniu cukrzycy. Bardzo smaczne na surowo, używa się ich do przetworów, win, brusznica (Vaccinium vitis-idaea L.) Krzewinka, dorastająca do 15–25 cm wysokości. Rośnie zarówno na podmokłych torfowiskach, wrzosowiskach jak i w borach świerkowych i suchych borach sosnowych. Owoce - biało czerwone jagody - bardzo trwałe dzięki zawartości kwasu benzoesowego, smak gorzko-kwaskowaty. Mają działanie moczopędne, antyseptyczne, regulujące na czynności trawienne, zawierają fosforany, sole żelaza i kwasy organiczne, dużo witaminy C, arbutynę, pektyny, cukry, garbniki i barwniki. Wytwarzać z nich można dżemy, konfitury, soki, kompoty, nalewki, oraz jako dodatek do bagienna (Vaccinium uliginosum) Krzewinka o wysokości 15-80(100) cm, zwyczajowo nazywana także łochynią, łochinią, pijanicą, durnicą. Występuje na torfowiskach i bagnach, kiedyś mylnie sądzono, że owoce borówki bagiennej powodują odurzenie, w rzeczywistości powoduje to pyłek kwiatowy bagna zwyczajnego (Ledum palustre), które rośnie często obok tej borówki. Owoce - jagody borówki bagiennej są smaczne i zawierają witaminy oraz kwasy organiczne, podobne do czarnych jagód. Mają biały miąższ, są większe niż u borówki czernicy, pokryte ciemnostalowym nalotem. W medycynie ludowej stosowane na leczenia dolegliwości przewodu pokarmowego w postaci surowej, suszu lub dżemu. Wykorzystuje się ją do robienia różnych przetworów, win i (Oxycoccus) Krzewinka do 100cm, występuje na torfowiskach i w lasach bagiennych, wymaga gleby kwaśnej i wilgotnej. Owoce - kuliste czerwone jagody o kwaśnym smaku, bogate w witaminy C, A, B1, B2, w pektyny, błonnik, węglowodany oraz wiele mikroelementów, żelazo (co sprawia, że jest polecana osobom z anemią), magnez, wapń, fosfor, potas i jod. Doskonale nadają się na soki, nalewki oraz to wielu potraw z mięs. Żurawina korzystnie wpływa na zmniejszanie odczynów zapalnych, a także przyspiesza neutralizację trucizn w organizmie, już nasi przodkowie używali jej w leczeniu infekcji dróg moczowych. Znaleziono w niej ponadto substancje wspomagające organizm w walce z grypą, a także infekcjami górnych dróg ożyna a. ostrężyna (Rubus L.) Krzewy lub rzadziej rośliny zielne (byliny), w Polsce występuje ok 90 gatunków, część przedstawicieli określana jest zwyczajowo w języku polskim malinami. Rosną zarówno na stanowiskach zacienionych jak i słonecznych (na drugich znacznie lepiej kwitną i owocują). Zajmują bardzo różne siedliska, suche, świeże i wilgotne, większość gatunków preferuje siedliska żyzne, zwykle związane z lasami. Owoce od kwaśnych do słodkich, zależnie od gatunku, Barwy czerwonej (u malin), ciemnofioletowej do czarnej, rzadko żółtej. Zawierają cukry, kwasy organiczne, prowitamina A, witaminy z grupy B, witamina C, pektyny, garbniki i związki mineralne (potasu, wapnia i magnezu). Owoce pozytywnie wpływają na pracę przewodu pokarmowego, a ponadto, ze względu na właściwości uspokajające, wskazane są w zaburzeniach nerwowych. Wytwarza się z nich soki, wina, nalewki.

prezentujemy poglądową ofertę, po szczegółową zapraszamy do kontaktu telefonicznego lub mailowego Berberys purpurowy Berberis thunbergii 'Atropurpurea' Ciernisty krzew o pokroju kopulastym. Liście ciemnoczerwone opadające na zimę. Wielkość docelowa ok 1m. Brzoza brodawkowata purpurowa Betula 'Purpurea' Drzewo o nieregularnej, wąskiej i luźnej koronie . Pień ciemny. Liście początkowo purpurowe, potem brązowo-zielone. Wielkość docelowa ok 15m. Berberys zielony Berberis thunbergii 'Green Carpet' Niski, ciernisty krzew o długich, przewieszających się pędach. Liście jasnozielone. Jesienią przebarwiają się od żółtego do szkarłatnego. Kwiaty żółte, w obfitych małych gronach. Wielkość docelowa do 1 m wys. i 1,5 m szer. Brzoza brodawkowata Youngii Betula pendula ‚Youngii’ Drzewo o parasolowatej mocno zwisającej koronie. Liście zielone, owalne. Wielkość docelowa ok 2m. Irga Dammera Eichholz Cotoneaster dammeri Zimozielony, gęsty krzew o wygiętych lub pełzających, łatwo ukorzeniających się pędach. Kwiaty białe, owoce czerwone, niezbyt liczne. Dobrze rośnie na każdej, dostatecznie wilgotnej glebie. Bardzo dobra roślina okrywowa, do obsadzania i umacniania skarp, murków i nasypów. Wielkość docelowa ok. 0,3 m wys. i 1,5 m szer. Irga pozioma Cotoneaster horizontalis Nisko rozpościerający się krzew z prawie poziomymi pędam. Zrzuca liście na zimę. Pokrój rozesłany, liście skretoległe, jajowate błyszczące,ciemnozielone,przebarwiają się jesienią na pomarańczowo. Owoce czerwone, jabłkowate. Kwiaty biało różowe. Bardzo dobra roślina okrywowa. Toleruje wszystkie rodzaje uprawnych gleb ogrodowych. Polecana do ogrodów skalnych, na murki i skarpy. Wielkość docelowa ok. 1 m wys. i 2 m szer. Irga błyszcząca Cotoneaster lucidus Wyprostowany krzew ze sztywnymi pędami. Liście ciemnozielone, błyszczące. Jesienią przebarwiają się na pomarańczowo. Kwiaty różowawe. Owoce czarne, kuliste. Toleruje wszystkie rodzaje gleb. Całkowicie odporny na mrozy, znosi zanieczyszczenie środowiska, upał i suszę. Doskonale znosi cięcie. Podstawowe zastosowanie to formowane żywopłoty. Wielkość docelowa od 2 do 3 m wys. Trzmielina Euonymus Wyprostowany krzew ze sztywnymi pędami. Liście ciemnozielone, błyszczące. Jesienią przebarwiają się na pomarańczowo. Kwiaty różowawe. Owoce czarne, kuliste. Toleruje wszystkie rodzaje gleb. Całkowicie odporny na mrozy, znosi zanieczyszczenie środowiska, upał i suszę. Doskonale znosi cięcie. Podstawowe zastosowanie to formowane żywopłoty. Wielkość docelowa od 2 do 3 m wys. Buk zwyczajny Fagus sylvatica Drzewo o gęstej, szerokiej, nisko osadzonej koronie. Liście ma jajowate lub eliptyczne, długości do 10 cm, całobrzegie lub falisto ząbkowane. Z wierzchu ciemnozielone, błyszczące, od dołu jasne i matowe. Wielkość docelowa 25-30 m. Buk zwyczajny "Pendula" Fagus sylvatica "Pendula" Jedno z najpiękniejszych drzew o zwisających gałęziach. Najładniej wygląda sadzone pojedyńczo. Wzrost początkowo wolny, dorasta jednak do sporych rozmiarów. Wielkość docelowa do 25m. Miłorząb Japoński Ginkgo biloba Drzewo parkowe. Gałęzie wzniesione lub lekko przechylone, u starych okazów szeroko rozłożone. Liście skrętoległe, na krótkopędach kiściasto skupione, pojedyncze, wachlarzowate, dwuklapowe, widlasto unerwione. Napary z jego liści poprawiają ukrwienie tkanki mózgowej, zwiększają odporność organizmu na niedotlenienie. Wielkość docelowa 35m. Bluszcz pospolity Hedera helix Bluszcz jest najbardziej popularnym z pnączy lub roślin zadarniających. Bluszcz to pnącze samoprzyczepne nie wymagające sztucznych podpór. Stare okazy niekiedy zakwitają. Kwiaty są drobne, żółtawozielone i rozwijają się dopiero we wrześniu. Dzięki gęsto osadzonym liściom doskonale nadaje się do zasłaniania mało efektownych ścian. Wymaga jednak stanowisk osłoniętych od bezpośrednich promieni słonecznych oraz od wiatru. Wielkość docelowa Tulipanowiec Liliodendron tulipifera Duże drzewo z szeroką, piramidalną koroną. Jego liście mają czteroklapowy oryginalny kształt. Jesienia przebarwiają się na zlociścieżółto lub pomaraćczowo. Kwiaty żółtawozielone, przypominające tulipany, pojawiają się w wieku 15 lat. Wielkość docelowa 25 m. Wierzba japońska Salix integra "Hakuro Nishiki" Silnie rosnący krzew o oryginalnym zabarwieniu liści i kulistej koronie. Pędy brązowoczerwone. Liście młode różowawe, potem białozielone. Najpiękniej wygląda posadzona na tle roślin o spokojnym, ciemnym zabarwieniu. Wielkość docelowa ok 3 m. Jarząb pospolity Sorbus aucuparia Drzewo o kulistej koronie. Wzrost młodych drzew stosunkowo szybki. Liście pierzaste, zielone, jesienią żółte lub pomarańczowe. Kwiaty białe. Owoce dekoracyjne. Wielkość docelowa do 10-15 m wys. i 4-6 m szer. Wiąz "Camperdownii" Ulmus "Camperdownii" Tworzy parasolowatą koronę o wygiętych do dołu i malowniczo zwisających pędach. Liście duże, o długości do 15 cm, eliptyczne, dosyć grube i sztywne, zielone, niesymetryczne u nasady, gęsto osadzone na pędach. Wiązy najlepiej rosną na glebach żyznych, świeżych, dostatecznie wilgotnych, w miejscach nasłonecznionych lub półcienistych. Są w pełni odporne na warunki klimatyczne Polski. Wielkość docelowa uzależniona od wysokości szczepienia. Średnica może osiągnąć 2 m. Jałowiec chiński "Stricta" Juniperus chinensis "Stricta" Krzew o regularnej, stożkowatej koronie i spiczastym wierzchołku. Igły są niebieskozielone, a zimą przebarwiają się na stalowoniebieskie. Doskonały na żywopłoty i rabaty. Wielkość docelowa 3 m wys. i 1 m szer. Jałowiec pospolity "Gold Cone" Juniperus communis "Gold Cone" Krzew wąskostożkowy, wolno rosnący, złocistożółty. Pędy wyprostowane, igły złocistożółte (zimą żółtobrązowe), kłujące. Ma małe wymagania glebowe i wilgotnościowe. Polecana do ogrodów skalnych, wrzosowiskowych i na cmentarze. Wielkość docelowa do 1,5m. Jałowiec pospolity irlandzki Juniperus communis "Hibernica" Krzew o formie kolumnowej przypominającej słup. Gęsty i zwarty w pokroju. Silnie rosnący. Wielkość docelowa 2-4m. Jałowiec pospolity Repanda Juniperus communis "Repanda" Płożąca odmiana jałowca, rozgałęzienia rozkładające się dachówkowato. Igły zielone nie kłujące. Wielkość docelowa ok 1,5m. Jałowiec pospolity "Sentinel" Juniperus communis "Sentinel" Krzew o wąskim kolumnowym pokroju. Gałęzie wyprostowane, igły stalowozielone, kłujące. Wymagania glebowe i wilgotnościowe małe. Wielkość docelowa 1,5 m ., i 0,3 m szer. Jałowiec płożący "Wiltoni" Juniperus horizontalis "Wiltonii" Krzew o płożącym pokroju. Pędy wałeczkowate, pełzające po ziemi, zabarwienie niebieskawozielone. Wymagania glebowe i wilgotnościowe małe. Polecana jako roślina okrywowa do tworzenia tzw. „trawników” jałowcowych na skarpach oraz do ogrodów skalnych. Wielkość docelowa 0,1 m wys. i 2 – m szer. Jałowiec pośredni "Old Gold" Juniperus media "Old Gold" Krzew o dość intensywnym zielonkawożółtym a zimą brązowożółtym zabarwieniu igieł. Dobrze rośnie w ogrodach skalnych, na skarpach, rabatach i w kompozycjach. Wielkość docelowa 1,5 m wys. i 3 m szer. Jałowiec Skalny "Blue Arrow" Juniperus scopulorum "Blue Arrow" Kolumnowa forma jałowca o silnie przylegających pędach. Igły koloru niebieskawego. Wielkość docelowa ok. 2, 5m. Jałowiec Skalny Skyrocket Juniperus scopulorum "Skyrocket" Odmiana o pokroju wąskostożkowym o sinozielonym zabarwieniu igieł. Wielkość docelowa ok. 4 m. Jałowiec Łuskowy "Blue Carpet" Juniperus squamata "Blue Carpet" Krzew o silnie rosnący o płaskim pokroju. Igły srebrzystoniebieskie. Wielkość docelowa ok. 1,5 m. Jałowiec łuskowy "Meyery" Juniperus squamata "Meyeri" Krzaczasta odmiana o średnio silnym wzroście, zwykle z kilkoma głównymi pędami. Pędy główne ustawione skośnie, z lekko przewijającymi końcami. Igły gęsto osadzone, srebrzystoniebieskie. Wymaga dosyć żyznych i wilgotnych gleb. Polecana do nasadzeń pojedynczych i kompozycji ogrodowych. Wielkość docelowa ok. 1 m. Świerk pospolity "Acrocona" Picea abies "Acrocona" Drzewo wolnorosnce o nieregularnym kształcie. Cechą charakterystyczną są dość duże szyszki umiejscowione dość nietypowo – bo na końcach pędów. Młode szyszki mają ładne czerwone zabarwienie. Wymaga dość żyznej i wilgotnej gleby. Wielkość docelowa 3 m. Świerk pospolity odwrócony Picea abies "Inversa" Drzewo wolnorosnce o nieregularnym kształcie. Cechą charakterystyczną są dość duże szyszki umiejscowione dość nietypowo – bo na końcach pędów. Młode szyszki mają ładne czerwone zabarwienie. Wymaga dość żyznej i wilgotnej gleby. Wielkość docelowa 3 m. Świerk pospolity "Little Gem" Picea abies "Little Gem" Silnie karłowa, płaskokulista odmiana świerka. Pędy cienkie, regularnie wyrastające ze środka krzewu. Igły jasnozielone, cienkie. Wymagania glebowe i wilgotnościowe przeciętne. Polecana do małych ogrodów, wrzosowisk, ogrodów skalnych. Wielkość docelowa ok. 0,5 m szer. Świerk pospolity "Nidiformis" Picea abies "Nidiformis" Karłowy, gęsty krzew o pokroju gniazdkowym, u młodych roślin z charakterystycznym zagłębieniem w środku. Pędy cienkie i giętkie. Igły krótkie, jasnozielone. Wymagania glebowe i wilgotnościowe przeciętne. Polecany do ogrodów skalnych, pojemników, małych ogrodów przydomowych. Wielkość docelowa ok. 1 m wys. i 2 m szer. Świerk biały "Alberta Globe" Picea glauca "Alberta Globe" Karłowy odmiana świerka o pokroju kulistym. Pędy cienkie, krótkie. Igły zielone, 6-9 mm długości. Wymagania glebowe i wilgotnościowe przeciętne. Polecana do ogrodów skalnych i pojemników. Wielkość docelowa ok. 0,3 m szer. Świerk biały "Conica" Picea glauca "Conica" Karłowy odmiana świerka o pokroju kulistym. Pędy cienkie, krótkie. Igły zielone, 6-9 mm długości. Wymagania glebowe i wilgotnościowe przeciętne. Polecana do ogrodów skalnych i pojemników. Wielkość docelowa ok. 0,3 m szer. Świerk serbski Picea omorika Drzewo z gęstą i wąską, stożkowatą koroną oraz krótkimi, łukowato wygiętymi w kierunku wierzchołka gałęziami. Jest gatunkiem niewrażliwym na nadmiar wilgoci, suszę i mróz. Igły ułożone promieniście, 1-2 cm długości, od góry ciemnozielone i błyszczące, spodem z dwoma białymi, podłużnymi paskami. Szyszki zwisające, przed dojrzeniem ciemnofioletowe, po dojrzeniu brązowe, pokryte żywicą. Wielkość docelowa ok. 25 m. Świerk serbski "Pendula" Picea omorika "Pendula" Drzewo o wąskim, płaczącym pokroju. Pędy giętkie, zwisające wzdłuż pnia. Igły dosyć długie, zielone od spodu białawe. Wymagania glebowe i wilgotnościowe przeciętne. Polecana do dużych ogrodów i parków. Wielkość docelowa ok. 10 m wys. Świerk kaukaski Picea orientalis "Aurea" Drzewo o wąskim, płaczącym pokroju. Pędy giętkie, zwisające wzdłuż pnia. Igły dosyć długie, zielone od spodu białawe. Wymagania glebowe i wilgotnościowe przeciętne. Polecana do dużych ogrodów i parków. Wielkość docelowa ok. 10 m wys. Świerk kłujący "Hoopsil" Picea pungens "Hoopsii" Świerk kłujący o regularnym stożkowym pokroju. Igły srebrzystoniebieskie. Ma bardzo małe wymagania uprawowe i świetnie rośnie w środowisku miejskim. Polecana do nasadzeń pojedynczych w eksponowanych miejscach. Wielkość docelowa ok. 10 m wys. Świerk kłujący "Glauca" Picea pungens "Glauca" Świerka kłującego dość szybko rosnący o szerokostożkowym pokroju. Jest to odmiana srebrzyście wybarwiona, choć zdarzają się egzemplarze o mniej intensywnym kolorze. Zupełnie odporna w naszych warunkach klimatycznych, nadająca się do uprawy w dużych ogrodach. Wielkość docelowa ok. 3-4 m wys. Sosna limba Pinus cembra Drzewo o powolnym wzroście, początkowo o stożkowatym pokroju. Pędy sztywne, wzniesione. Igły zielononiebieskie. Sosna pięcioigielna. Wymagania glebowe i wilgotnościowe przeciętne. Duża odpornością na silne wiatry, choroby i szkodniki. Polecana do małych ogrodów, dużych ogrodów skalnych i nasadzeń pojedynczych. Wielkość docelowa ok. 4 m wys. Sosna limba "Glauca" Pinus cembra "Glauca" Drzewo o dość regularnym, stożkowatym poroju. Igły długie, miękkie, barwy zielononiebieskiej. Sosna pięcioigielna. Jest bardzo mrozoodporna. Polecana do nasadzeń pojedynczych w ogrodach przydomowych i parkach. Wielkość docelowa ok. 2-3 m wys. i 1m szer. Sosna kosodrzewina mughus Pinus mugo mughus Krzaczasta odmiana sosny o powolnym wzroście. Pędy krótkie, wzniesione. Igły ciemnozielone, sztywne, często lekko skręcone. Sosna dwuigielna. Małe wymagania uprawowe i wilgotnościowe. Polecana na do ogrodów skalnych i alpinariów, do umacniania skarp i uprawy pojemnikowej. Wielkość docelowa ok. 2 m wys. i 2 m szer. Sosna kosodrzewina pumilio Pinus mugo pumilio Niska odmiana kosodrzewiny o rozpostartej formie. Pędy nisko rozpostarte nad ziemią, ścielące się. Igły krótkie, ciemnozielone, kłujące. Małe wymagania uprawowe i wilgotnościowe. Polecana do ogrodów skalnych i alpinariów, do umacniania skarp i uprawy pojemnikowej. Wielkość docelowa ok. 1 m wys. i 2 m szer. Sosna czarna austriacka Pinus nigra austriaca Sosna o pokroju początkowo stożkowym, później kopulastym, parasolowatym. Igły o kolorze ciemnozielonym, kłujące i sztywne. Sosna dwuigielna. Małe wymagania uprawowe i wilgotnościowe. Wielkość docelowa ok. 10 m wys. Sosna pospolita "Watereri" Pinus sylvestris "Watereri" Sosna krzaczasta o szerokiej, z początku walcowatej, później zaokrąglonej formie. U dorosłych drzew czerwonobrązowa, głęboko spękana, łuszcząca się kora. Dobrze rośnie na bardzo suchych stanowiskach, a także na glebach podmokłych. Wytrzymała na mróz. Jest rośliną leczniczą. Wielkość docelowa ok. 4 m wys. Cis pospolity Taxus baccata Krzew wolnorosnący. Zdobią go liczne czerwone owoce jak i piękne kwiaty. Jest to rośliną dwupienna, na okazach żeńskich pojawiają się ozdobne czerwone owoce. Cis doskonale znosi cięcie, dzięki czemu, jak żaden inny krzew, nadaje się na formowane żywopłoty. Wielkość docelowa ok. 15 m. Żywotnik pospolity "Columna" Thuja occidentalis "Columna" Żywotnik wąskokolumnowo, silnie się zagęszcza. Intensywnie ciemnozielone łuski, dają idealne tło dla innych jasno wybarwionych odmian. Zimy w naszym klimacie nie stanowią dla niej problemu. Wielkość docelowa ok. 3 m. Żywotnik pospolity "Danica" Thuja occidentalis "Danica" Karłowa odmiana żywotnika o bardzo regularnym kulistym pokroju i soczyściezielonym zabarwieniem. Zimą lekko brązowieje. Idealna do zestawień pokrojowych, do mniejszych ogrodów. Wielkość docelowa 0,5 m wys. i 0,5 m szer. Żywotnik pospolity "Globosa" Thuja occidentalis "Globosa" Silnie rosnąca kulista odmiana żywotnika o szarozielinej barwie. Wymaga dość żyznych i wilgotnych gleb. Wielkość docelowa ok. 1,5 m wys. i 1,5 m szer. Żywotnik pospolity "Smaragd" Thuja occidentalis "Smaragd" Jedna z najlepszych stożkowych odmian żywotnika. Gałązki delikatne, ciemnozielone, nie brązowieją w okresie zimy. Wymaga dosyć żyznych i raczej wilgotnych gleb. Polecana na żywopłoty. Wielkość docelowa ok. 2,5 m wys. Żywotnik pospolity "Sunkist" Thuja occidentalis "Sunkist" Stożkowa odmiana żywotnika o złocistym zabarwieniu. Polecany do kompozycji i szpalerów. Wielkość docelowa ok. 4 m. Jabłoń Szampion Rośnie średnio-silnie, tworzy korony stożkowate, średnio zagęszczone. Pąki kwiatowe zakłada na krótkopędach i pędach jednorocznych. Wymaga silnego cięcia. Owoc duży lub średniej wielkości, kulistostożkowate, lekko żebrowane przy kielichu. Skórka gładka, sucha, zielonkawożółta lub żółta, pokryta ciemnoczerwonokarminowym, rozmyto paskowanym rumieńcem. Przetchlinki liczne, małe, jasnoszare. Miąższ zielonkawobiały z kremowym odcieniem, średnio ziarnisty, średnio luźny, soczysty, słodki, delikatnie kwaskowaty, lekko aromatyczny, smaczny prześwietlającego i odmładzającego. Dojrzalość połowa padździernika. Przydatność odmiany Owoc deserowy, ale również przydatny na przecier i soki. Jabłoń Geneva Early Rośnie średnio silnie, tworzy dość luźne i słabo zagęszczone, wzniesione korony. W okres owocowania wchodzi wcześnie lub nawet bardzo wcześnie, owocuje umiarkowanie obficie i corocznie. Kwitnie wcześnie. Owoc średniej wielkości, kulisty i kulistospłaszczony, regularny. Skórka błyszcząca, z delikatnym nalotem woskowym, zielonożółta, pokryta przynajmniej w połowie jasnoczerwonym, rozmytym rumieńcem. Miąższ biały lub białokremowy, średnio zwięzły, bardzo soczysty, kwaskowatosłodki, smaczny. Gniazdo nasienne duże. Dojrzałość od połowy lipca. Przydatność odmiany Produkcyjno - deserowa Jabłoń Oliwka Żółta - Papierówka Rośnie początkowo silnie, po wejściu w okres owocowania średnio silnie, tworząc luźne, szerokostożkowate korony. W okres owocowania wchodzi wcześnie (w 2-3 roku po posadzeniu), owocuje obficie lub bardzo obficie i z reguły przemiennie. Kwitnie wcześnie. Owoce średniej wielkości lub mały (przy słabym owocowaniu – duży), kulisty lub kulistostożkowaty, lekko żebrowany z kantowanym, charakterystycznie uwypuklonym jednym z żeber, przechodzącym przez cały owoc. Skórka cienka, gładka, sucha, jasnozielonkawa, w miarę dojrzewania zmienia kolor na białożółtawy. Powierzchnia skórki pokryta białawym nalotem. Miąższ zielonkawobiały do białego, kruchy, soczysty, dość ścisły, delikatny, kwaskowatosłodki, smaczny. Dojrzałość połowa lipca-koniec lipca Przydatność odmiany Odmiana amatorska deserowa Jabłoń Kosztela Rośnie bardzo silnie, jest długowiecznie, o bardzo dużej, kulistej koronie. Owoc średni, kulisty lub nieco spłaszczony. Skórka twarda, mocna, zielona, wraz z dojrzewaniem żółtozielona. Miąższ biały, twardy, mało soczysty, słodkawy. Dojrzałość połowa września. Przydatność odmiany Odmiana deserowa Brzoskwinia - Redhaven Rośnie silnie. Pąki kwiatowe potrzebują 800-950 godzin chłodu. Owoce duże, 100-160g, kuliste, regularne. Skórka złocistożółta z jaskrawoczerwonym rumieńcem. Przydatność odmiany Odmiana deserowa i przetwórcza brzoskwini Śliwa Węgierka Zwykła Wzrost średnio silny. Owoc mały, o masie około 20g. Skórka brązowogranatowa, a w pełnej dojrzałości granatowa, pokryta gęstym białawym nalotem. Miąższ, w zależności od stanowiska i stopnia dojrzałości owoców może mieć barwę od zielonożółtej po pomarańczową. Łatwo oddziela się od pestki i jest wyjątkowo smaczny. Dojrzałość zbiorcza: wrzesień/październik. Przydatność odmiany Odmiana deserowa i przetwórcza Wiśnia - Wanda Rośnie średnio silnie. Tworzy rozłożystą, silnie zagęszczoną koronę. Liście małe, eliptyczne, ciemnozielone. W okres owocowania wchodzi w 2-3 roku po posadzeniu. Owoce: małe, o masie ok. 3,3g, kuliste. Skórka ciemnoczerwona. Miąższ czerwony, średnio zwięzły, kwaskowaty. Dojrzałość zbiorcza: w połowie lipca. Przydatność odmiany Odmiana głównie do produkcji soków Wiśnia - Lucyna Drzewo rośnie silnie. Tworzy kulistą koronę. Liście eliptyczne, średniej wielkości. Kwitnie średnio wcześnie. Owoc: średniej wielkości, kuliste, nieco spłaszczone. Miąższ ciemnoczerwony, kwaśnosłodki. Dojrzałość zbiorcza: w połowie lipca. Przydatność odmiany Odmiana przetwórcza, polecana do sadów towarowych i amatorskich Grusza Bonkreta Williamsa Drzewo początkowo rośnie silnie, po wejściu w okres owocowania słabo. Tworzy koronę jajowatostożkowatą, często nieregularną, dość zagęszczoną, ze zwisającymi gałęziami. Owoce średniej wielkości, o masie 120-185g, czasem duże (do 240g), nie zawsze wyrównane, jajowate, wydłużone, o nierównej, pofałdowanej powierzchni. Skórka dość cienka, delikatna, gładka, lekko błyszcząca. Miąższ kremowobiały, bardzo delikatny, masłowy, soczysty, winkowaty, aromatyczny, bardzo smaczny . Dojrzałość początek września. Przydatność odmiany Odmiana deserowa i do przetwórstwa Grusza Faworytka - "Klapsa" Wzrost silny, korona szerokostożkowata, luźna, niesymetryczna ze zwisającymi, łukowato wygiętymi konarami. Owoc średniej wiekości lub duży, szerokojajowaty, symetryczny, skórka gruba, zielonkawożółta, gładka nieco błyszcząca, pokryta rozmyto-paskowanym jasnoczerwonym rumieńcem, obejmującym prawie połowę owocu. Miąższ drobnoziarnisty, zbiorcza: druga połowa sierpnia. Przydatność odmiany Odmiana deserowa Czereśnia - Buttnera Czerwona Rośnie dość silnie, tworzy rozłożystą koronę, z lekko zwisającymi gałęziami. W okres owocowania wchodzi średnio wcześnie, owocuje regularnie, ale niezbyt obficie. Owoc duży, o średniej masie 7,5-8g, sercowate, wydłużone, z wyraźnym czubkiem. Skórka żółta, na znacznej powierzchni pokryta pomarańczowoczerwonym, cętkowanym i paskowanym rumieńcem. U dojrzałych owoców rumieniec jest ciemniejszy i pokrywa prawie całą powierzchnię owocu. Miąższ żółty, bez goryczki, słodko-winny, bardzo smaczny. Sok bezbarwny. Dojrzałość zbiorcza: przełom piątego i szóstego tygodnia dojrzewania czereśni. Przydatność odmiany Odmiana typowo deserowa, dobrze znoszących transport. Przydatna do sadów amatorskich oraz towarowych Czereśnia Kordia Rośnie początkowo silnie, a w pełni owocowania średnio silnie. Liście duże, szerokoowalne, bez połysku. Miodniki duże, ciemnoczerwone. Wcześnie wchodzi w okres owocowania. Owoce duże lub bardzo duże, sercowate, wydłużone. Skórka karminowoczerwona z odcieniem brązowym, pokryta jasnymi punktami. Miąższ twardy, jasnoczerwony, aromatyczny, bardzo smaczny. Dojrzałość siódmy tydzień dojrzewania czereśni. Przydatność odmiany Odmiana deserowa. Polecana do sadów amatorskich i towarowych w najcieplejszych rejonach kraju. Główną jej zaletą jest odporność na pękanie Czereśnia Rivan Odmiana czereśni pochodząca ze Szwecji, otrzymana ze skrzyżowania Annonay i Wczesnej Rivery. Rośnie umiarkowanie silnie. Wchodzi wcześnie w owocowanie, plonuje dobrze, corocznie. Owoc: średniej wielkości lub małe, 4,5-5,5g, sercowate. Skórka ciemnoczerwona, w pełnej dojrzałości prawie czarna. Miąższ ciemnoczerwony, winny, smaczny. Dojrzałość zbiorcza: pierwszy tydzień dojrzewania czereśni, najczęściej na przełomie maja i czerwca. Nie należy ich zbierać zbyt wcześnie. Przydatność odmiany Odmiana czereśni o najwcześniej dojrzewających owocach, polecana do sadów towarowych jak również ogródków działkowych Wiąz 'Wredei' Ulmus hollandica 'Wredei' Wolnorosnące drzewo o stożkowatej lub jajowatej koronie. Wszystkie gałęzie skierowane pionowo ku górze. Młode liście jasnożółte, starsze żółte i żółtozielone. Stanowisko słoneczne i półcieniste. Wytrzymały na suszę. Ma niewielkie wymagania glebowe. Nadaje się do kompozycji kolorystycznych, szczególnie w ogrodach przydomowych. Wielkość docelowa 10 m wys. / 5 m szer.

KrzewyKrzewy to wieloletnie rośliny drzewiaste, które nie są pnączami. Łodyga krzewów jest zdrewniała. W przypadku krzewów nie ma pnia, osi głównej, nie ma też korony, które występuje u drzew. Krzewy nie stanowią odrębnej grupy systematycznej. To umowna kategoria roślin. Krzewinki Krzewinki to rośliny drzewiaste. Od krzewów odróżniają się wysokością, która wynosi do 50-60 cm. Czasem są to rośliny płożące i pokłądające się. Krzewinki nie stanowią odrębnej grupy systematycznej. To umowna kategoria roślin. FILTRY KOLOR KWIATÓW ✔ ✔ ✔ ✔ ✔ ✔ ✔ ✔ ✔ Brak informacji ✔ STANOWISKO nasłonecznione ✔ półcień ✔ cień ✔ ZASTOSUJ GRUPA drzewa ✔ krzewy ✔ krzewinki ✔ jednoroczne ✔ dwuletnie ✔ byliny ✔ ZASTOSUJ ŚRODOWISKO górskie ✔ leśne ✔ łąki ✔ synantropijne ✔ wodne ✔ pozostałe ✔ ZASTOSUJ UŻYTECZNOŚĆ zioła ✔ trawy ✔ chwasty ✔ uprawne ✔ ogrodowe ✔ ozdobne ✔ inne ✔ ZASTOSUJ Uwaga! Jeżeli w danej sekcji zostały wyłączone wszystkie opcje, dany filtr nie jest wówczas aktywny! Atlas krzewów i krzewinek (Ilex ×altaclarensis)Ilex ×altaclarensis to krzew z rodziny ostrokrzewowatych, mieszaniec spotykany w uprawach ogrodowych.(Viburnum ×pragense)Viburnum ×pragense to gatunek kaliny, krzewu liściastego, spotykanego w uprawach ogrodowych.(Cistus ×incanus)Cistus incanus to mieszaniec z rodziny czystkowatych, krzew o pięknych kwiatach. Kwiaty duże, różowe, nieco jaśniejsze u nasady.(Rhododendron simsii)Rhododendron simsii to gatunek rośliny z rodziny wrzosowatych, azalii pokojowej, ozdobna roślina doniczkowa. To krzew ozdobny, sprzedawany w wielu odmianach.(Radermachera-sinica)Radermachera sinica to gatunek rośliny z rodziny bignoniowatych, ozdobna roślina krzewiasta, indygowiec(Amorpha fruticosa)Amorfa krzewiasta, indygowiec (Amorpha fruticosa) to krzew z rodziny motylkowatych, sadzony jako roślina ozdobna. Nadaje się na zieleń osiedlową, żywopłoty. W Polsce spotykana tylko w japońska(Aralia elata)Aralia japońska (Aralia elata) to wysoki krzew lub niskie drzewo z rodziny araliowatych, u nas uprawiana jako krzew ozdobny o egzotycznym wyglądzie. Korona jest mocno rozrzedzona, gałęzie dość grube. Na pniu i pędach znajdują się drzewiasta, ardizja karbowana(Ardisia crenata)Ardizja drzewiasta, ardizja karbowana (Ardisia crenata) to gatunek rośliny z rodziny pierwiosnkowatych. To także ozdobna z uwagi na owoce roślina czarna, aronia czarnoowocowa(Aronia melanocapra)Aronia czarna, aronia czarnoowocowa (Aronia melanocapra) to krzew z rodziny różowatych, powszechnie uprawiany w Europie i w Polsce dla jadalnych owoców a także jako roślina ozdobna. Dziko aronia czarna rośnie w Ameryce Północnej. U nas Vasey'a(Rhododendron vaseyi)Azalia Vaseya (Rhododendron vaseyi) to krzew z rodziny wrzosowatych, zaliczany do rodzaju Rhododendron. wymaga gleby kwaśnej i przepuszczalnej. Rośnie w cieniu, klandońska(Caryopteris ×clandonensis)Barbula klandońska (Caryopteris ×clandonensis) to mieszaniec barbuli szarej i barbuli mongolskiej, niski krzew należący do rodziny jasnotowatych (niegdyś werbenowatych). W Polsce to bylina, która przemarza i na wiosnę pospolity PL(Vinca minor)Barwinek pospolity (Vinca minor L.) to krzewinka z rodziny toinowatych, zimozielona o pędach czołgających się i i kwiatonośnych, często uprawiana jako roślina ozdobna. To gatunek wskaźnikowy starych czarna PL(Empetrum nigrum)Bażyna czarna (Empetrum nigrum) to gatunek zimozielonej krzewinki z rodziny bażynowatych, jedyny przedstawiciel tej rodziny w Polsce. Roślina rzadko owocująca, owocem smaczna i jadalna jagoda. Gatunek bardzo podobny to bażyna Chopina(Berberis ×chopinii)Berberys Chopina (Berberis ×chopinii) to roślina z rodziny berberysowatych, polski mieszaniec. Na zdjęciu odmiana ottawski(Berberis ×ottawensis)Berberys ottawski (Berberis ×ottawensis) to krzyżówka berberysu Thunberga i berberysu pospolitego o czerwonych liściach. Kwiaty są żółte, małe, zebrane w grona. Są miododajne. Krzew ten nadaje się na Thunberga(Berberis thunbergii)Berberys Thunberga (Berberis thunbergii) to gatunek krzewu ozdobnego z rodziny berberysowatych o kulistym pokroju. Uprawianych jest wiele odmian. To najczęściej sadzony krzew ozdobny w zwyczajny PL(Berberis vulgaris)Berberys zwyczajny (Berberis vulgaris) to krzew ciernisty z rodziny berberysowatych, uprawiany jako roślina ozdobna w ogrodach oraz roślina lecznicza. Kwiaty wydzielają nieprzyjemny zapach. Owoce są czarny PL(Sambucus nigra)Bez czarny, dziki bez czarny (Sambucus nigra) to krzew z rodziny przewiertniowatych. Jest to roślina lecznicza i trująca. Roślina wydziela nieprzyjemny, duszący zapach. Krzew ma kulisty pokrój. Osiąga wysokość maksymalnie do 10 brusznica PL(Vaccinium vitis-idaea)Borówka brusznica, borówka czerwona (Vaccinium vitis-idaea) to gatunek rośliny, krzewinki z rodziny wrzosowatych o jadalnych owocach. Zwykle tworzy kępy, rzadko całe czarna, czernica, czarna jagoda PL(Vaccinium myrtillus)Borówka czarna, czernica, czarna jagoda (Vaccinium myrtillus) to wieloletnia krzewinka występująca w lasach, rodząca powszechnie zbierane jagody. To roślina lecznicza (owoc). Jest wykorzystywana przy leczeniu biegunki, owoce są wysoka, borówka amerykańska(Vaccinium corymbosum)Borówka wysoka, borówka amerykańska (Vaccinium corymbosum) to krzew z rodziny wrzosowatych, dość często uprawiany dla smacznych jagód, także na przemysłową skalę. Owoce zawierają duże ilości antyoksydantów, soli mineralnych, witamin i karłowata PL(Betula nana)Brzoza karłowata (Betula nana) to płożący się krzew z rodziny brzozowatych, rzadko spotykany w uprawach jako roślina ozdobna. To krzew charakterystyczny dla flory niska PL(Betula humilis)Brzoza niska (Betula humilis) to gatunek krzewu z rodziny brzozowatych, silnie rozgałęziony z licznymi gruczołami żywicznymi. To relikt Davida(Buddleja davidii)Budleja Davida, omżyn Davida (Buddleja davidii) to gatunek rośliny, krzewu z rodziny omżynowatych, spotykany w uprawach ozdobnych, przejściowo gładka(Bougainvillea glabra)Bugenwilla gładka (Bougainvillea glabra) to gatunek rośliny z rodziny nocnicowatych. W uprawie można spotkać wiele drobnolistny(Buxus microphylla)Bukszpan drobnolistny (Buxus microphylla) to krzew z rodziny bukszpanowatych, uprawiany w Polsce jako roślina ozdobna. Osiąga wysokość 120 cm. Liście są skórzaste, zaokrąglone, do 1,5 cm zwyczajny, bukszpan wiecznozielony(Buxus sempervirens)Bukszpan zwyczajny, bukszpan wiecznozielony (Buxus sempervirens) to zimozielony krzew z rodziny bukszpanowatych, uprawiany jako roślina ozdobna na żywopłoty Ma zwarty pokrój o jajowatym kształcie. To podstawowy gatunek ogrodów boże drzewko(Artemisia abrotanum)Bylica boże drzewko (Artemisia abrotanum) to silnie aromatyczny półkrzew lub krzew z rodziny astrowatych, roślina trująca o leczniczych właściwościach, uprawiana i dziczejąca. Zapach tej rośliny przypomina zapach cytryny i Schmidta(Artemisia schmidtiana)Bylica Schmidta (Artemisia schmidtiana) to gatunek bardzo niskiego krzewu z rodziny złożonych o srebrzystej barwie. Zasiedla przydroża, zbocza gór. Preferuje glebę suchą, japoński(Taxus cuspidata)Cis japoński (Taxus cuspidata) to drzewo lub krzew z rodziny cisowatych. Rośnie w naturze w Japonii, Korei oraz w północnej części Chin. W Polsce dość rzadko spotykany w ogrodach jako roślina pospolity PL(Taxus baccata)Cis pospolity (Taxus baccata) to gatunek zimozielonego drzewa lub krzewu z rodziny cisowatych. To roślina o leczniczych właściwościach. Z igieł cisu wytwarza się półprodukt, który służy do produkcji leku na pośredni(Taxus ×media)Cis pośredni (Taxus ×media) to mieszaniec dwóch gatunków: cisa pospolitego i japońskiego. Wyhodowano go w 1900 roku w stanach Zjednoczonych. Powszechnie uprawiany jako krzew ozdobny, także w Polsce. Często stosowany na japoński, cyprysik tępołuskowy, (Chamaecyparis obtusa)Cyprysik tępołuskowy, cyprysik japoński (Chamaecyparis obtusa) to gatunek drzewa z rodziny cyprysowatych o szerokostożkowatej lub kopulastej koronie. W Japonii jest uważane za święte drzewo. Znanych jest około 120 amerykańska(Padus serotina)Czeremcha amerykańska, czeremcha późna (Padus serotina) to gatunek drzewa lub krzewu z rodziny różowatych, niegdyś dość często sadzony w lasach jako podszyt, dziś zdziczały i mający charakter zwyczajna PL(Padus padus)Czeremcha zwyczajna, czeremcha pospolita (Padus padus) to drzewo lub krzew z rodziny różowatych o zwisających gałęziach. Zarówno liście jak i kora przy rozcieraniu wydają nieprzyjemny zapach. Dereń biały(Cornus alba)Dereń biały (Cornus alba) to gatunek krzewu z rodziny dereniowatych, najczęściej uprawiany dereń w Polsce. Ma szeroki pokrój. Młode pędy pokrywa czerwona kora. To właśnie pędy są największą ozdobą tej jadalny(Cornus mas)Dereń jadalny, dereń właściwy (Cornus mas L.) to gatunek krzewu lub niewysokiego drzewa z rodziny dereniowatych. To dość gęsty krzew o sztywnej i szerokiej sylwetce. To roślina kousa(Cornus kousa)Dereń kousa (Cornus kousa) to krzew lub drzewo z rodziny dereniowatych, jedno z najbardziej efektownych niemalże przez cały rok. To piękny krzew ozdobny, parkowy i do większych ogrodów. Owoce nadają się na rozłogowy(Cornus sericea)Dereń rozłogowy (Cornus sericea) to gatunek niewysokiego krzewu z rodziny dereniowatych, bardzo podobny do derenia białego. Kwiaty są małe, zebrane w baldachy, żółtobiałe. Owoc jest mały, biały i świdwa PL(Cornus sanguinea)Dereń świdwa (Cornus sanguinea) to krzew z rodziny dereniowatych, podobny do derenia białego i derenia rozłogowego, od których różni się kształtem pestki. Owoc to niejadalny pestkowiec, kulisty, ma purpurowoczarny kolor. Eustoma wielkokwiatowa,(Eustoma grandiflorum)Eustoma wielkokwiatowa, lizjantus (Eustoma grandiflorum) to roślina ozdobna z rodziny goryczkowatych, zwykle na kwiaty cięte. W doniczce można ja uprawiać do pośrednia(Forsythia ×intermedia)Forsycja pośrednia (Forsythia ×intermedia) to krzew z rodziny oliwkowatych, mieszaniec forsycji zwisłej i zielonej. Krzew częsty w uprawach ogrodowych, jeden z najbardziej znanych wiosennych zielona(Forsythia viridissima)Forsycja zielona (Forsythia viridissima) to gatunek rośliny z rodziny oliwkowatych, krzew ozdobny spotykany w uprawach ogrodowych. Wybrane odmiany: Weber's japoński(Coriaria japonica)Garbownik japoński (Coriaria japonica) to krzew z rodziny garbownikowatych. W naturze roślina ta występuje w Azji (Japonia).Gardenia jaśminowata(Gardenia jasminoides)Gardenia jaśminowata (Gardenia jasminoides) to gatunek krzewu z rodziny marzanowatych, uprawiany jako ozdobna roślina doniczkowa i na kwiaty japoński(Cephalotaxus harringtonia)Głowocis japoński (Cephalotaxus harringtonia) to zimozielony krzew lub małe drzewo z rodziny głowocisowatych. Gatunek pochodzi z Azji Osiąga wysokość 2 czarny(Crataegus nigra)Głóg czarny (Crataegus nigra) to krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych o czarnych owocach. Występuje w centralnej i południowej części Węgier oraz na granicy Chorwacji i Serbii. Głóg dwuszyjkowy PL(Crataegus laevigata)Głóg dwuszyjkowy (Crataegus laevigata) to krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych. Posiada lecznicze właściwości. W Polsce występuje na terenie całego kraju, dużo częściej na jednoszyjkowy PL(Crataegus monogyna)Głóg jednoszyjkowy (Crataegus monogyna) to krzew lub niewysokie drzewo z rodziny różowatych, najbardziej pospolity gatunek głogu. Owoce są jadalne. Głóg daje schronienie oraz pożywienie wielu gatunkom właściwy(Punica granatum)Granat właściwy (Punica granatum) to mocno rozgałęziony krzew z rodziny krwawnicowatych. W uprawach można znaleźć odmiany owocowe i ozdobne. Owoc ma kształt kuli, barwę żółtą lub czerwoną, średnicę do 12 mniejsza PL(Pyrola minor)Gruszyczka mniejsza (Pyrola minor) to roślina z rodziny gruszyczkowatych, zimozielona krzewinka, mylona czasem z bukietowa(Hydrangea paniculata)Hortensja bukietowa (Hydrangea paniculata) to gatunek krzewu z rodziny hortensjowatych, znany również pod nazwą hortensja wiechowata. Jak sama nazwa wskazuje, kwiatostany nadają się świetnie na bukiety do drzewkowata(Hydrangea arborescens)Hortensja drzewkowata (Hydrangea arborescens) to krzew z rodziny hortensjowatych o pięknych kwiatach. W Polsce spotykana w uprawach jako krzew krzewiasta(Hydrangea arborescens)Hortensja krzewiasta (Hydrangea arborescens) to krzew z rodziny hortensjowatych o kulistym pokroju o pięknych kwiatach, jeden z najbardziej wytrzymałych gatunków z tego rodzaju. Hortensja krzewiasta występuje w Ameryce ogrodowa, hortensja wielkolistna(Hydrangea macrophylla)Hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) to krzew z rodziny hortensjowatych o pięknych kulistych kwiatostanach. To krzew mało odporny na mróz. Może być uprawiany wyłącznie w cieplejszych rejonach naszego piłkowana(Hydrangea serrata)Hortensja piłkowana (Hydrangea serrata) to niski krzew o kulistym pokroju z rodziny hortensjowatych, czasem zaliczana jako podgatunek do hortensji ogrodowej. U nas rzadko spotykana w błyszcząca(Cotoneaster lucidus)Irga błyszcząca (Cotoneaster lucidus) to gatunek krzewu z rodziny różowatych, o zwartym, odwrotnie stożkowatym pokroju, wyprostowany. Jest bardzo wytrzymały, nadający się na Dammera(Cotoneaster dammeri)Irga Dammera (Cotoneaster dammeri) to krzew z rodziny różowatych, jedna z najniższych irg. Dość często gałęzie przylegają do ziemi i zakorzeniają się, dzięki czemu jest świetną rośliną okrywową. Irga Henryego(Cotoneaster henryanus)Irga Henryego (Cotoneaster henryanus) to gatunek krzewu z rodziny różowatych. Irga Henryego w naturze rośnie w Azji, w środkowej części okazała(Cotoneaster splendens)Irga okazała (Cotoneaster splendens) to gatunek krzewu z rodziny różowatych. To irga o dużych, zielonych liściach, luźnym pozioma(Cotoneaster horizontalis)Irga pozioma (Cotoneaster horizontalis) to gatunek niskiego krzewu z rodziny różowatych, szeroko, pierzasto rozpościerających się gałęziach. Roślinę tę stosuje się w niewielkich ogrodach jako roślinę okrywową, na skalniakach, szwedzka(Cotoneaster ×suecicus)Irga szwedzka (Cotoneaster ×suecicus) to niski krzew z rodziny różowatych, mieszaniec irgi Dammera oraz irgi wyrazistej. Odmiany tej irgi są często sadzone jako ozdobny krzew w parkach i wielokwiatowa(Cotoneaster multiflorus)Irga wielokwiatowa (Cotoneaster multiflorus) to gatunek rośliny, krzewu z rodziny różowatych. W Polsce uprawiany jako krzew wierzbolistna(Cotoneaster salicifolius)Irga wierzbolistna (Cotoneaster salicifolius) to krzew z rodziny różowatych. Roślina spotykana w Polsce w uprawach jako krzew ozdobny. Kwiaty są białe, zebrane licznie w wirginijska(Itea virginica)Itea wirginijska (Itea virginica) to krzew z rodziny iteowatych. Kwiaty są białe, zebrane w długie grona. które są dużą ozdobą dzika, płonka PL(Malus sylvestris)Jabłoń dzika, płonka, jabłoń rajska (Malus sylvestris) to drzewo lub krzew owocowy z rodziny różowatych. Posiada lecznicze właściwości. Jest często mylona ze zdziczałymi formami uprawnymi jabłoni purpurowa(Malus ×purpurea)Jabłoń purpurowa (Malus ×purpurea) to gatunek owocowego drzewa lub krzewu - mieszańca innych jabłoni. Jabłoń ta jest uprawiana jako roślina łuskowaty(Juniperus squamata)Jałowiec łuskowaty (Juniperus squamata) to gatunek krzewu z rodziny cyprysowatych, spotykany u nas tylko w uprawach w wielu mocno różniących się od siebie odmianach. Sam gatunek nie jest Pfitzera(Juniperus ×pfitzeriana)Jałowiec Pfitzera (Juniperus ×pfitzeriana) to mieszaniec gatunków Juniperus chinensis oraz Juniperus sabina. znamy wiele odmian tego krzewu. Wszystkie odmiany są odporne na mróz, suszę oraz mają niskie wymagania co do płożący(Juniperus horizontalis)Jałowiec płożący (Juniperus horizontalis) to krzew płożący się z rodziny cyprysowatych, spotykany w naszych ogrodach, w tym skalnych, alpinariach, jako roślina ozdobna, także pojemnikowa. Tworzy zwarte dywany. Znanych jest około 60 pospolity PL(Juniperus communis)Jałowiec pospolity (Juniperus communis) to krzew z rodziny cyprysowatych o zmiennym pokroju, czasem przyjmujący formę niewysokiego drzewa. To gatunek pionierski, rośnie na prawie każdym podłożu. To także roślina ozdobna sadzona w skalny(Juniperus scopulorum)Jałowiec skalny (Juniperus scopulorum) to małe drzewo lub krzew z rodziny cyprysowatych, sadzony jako roślina ozdobna w ogrodach. Ma luźny i rozłożysty pokrój. Gatunek ten pochodzi z Ameryki skrzydlaty PL(Chamaespartium sagittale)Janowczyk skrzydlaty (Chamaespartium sagittale) to półkrzew z rodziny motylkowatych. W Polsce rzadko spotykany, jako roślina zdziczała. Występuje na skrajach lasów i barwierski, żółcidło PL(Genista tinctoria)Janowiec barwierski, żółcidło (Genista tinctoria) to krzew lub krzewinka z rodziny bobowatych, niegdyś stosowana w barwierstwie. To roślina trująca o leczniczych właściwościach. Pędy są miotlasto ciernisty PL(Genista germanica)Janowiec ciernisty (Genista germanica) to gatunek ciernistego w dolnej części krzewu lub krzewinki z rodziny bobowatych, wzniesiony lub ponoszący się. To roślina trująca o leczniczych mączny PL(Sorbus aria)Jarząb mączny, mąkinia (Sorbus aria) to drzewo lub krzew z rodziny różowatych, sadzony jako drzewo ozdobne. W ogrodach najczęściej sadzi się odmiany. Drzewo to jest podobne do jarzębu szwedzki PL(Sorbus intermedia)Jarząb szwedzki (Sorbus intermedia) to drzewo z rodziny różowatych o szerokiej koronie. Drzewo to dość często sadzi się jako drzewo ozdobne w parkach i alejach. Można go spotkać od Kołobrzegu do Gdańska w nadmorskich zwyczajny, jarzębina PL(Sorbus aucuparia)Jarząb zwyczajny, jarzębina (Sorbus aucuparia) to krzew lub drzewo z rodziny różowatych. Posiada lecznicze właściwości. Nieparzysta liczba listków jest unikalna dla jarzębiny w stosunku do innych gatunków wonny PL(Philadelphus coronarius)Jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius) to krzew z rodziny hortensjowatych, uprawiany w przydomowych ogrodach. Liście są eliptyczne, zaostrzone, drobno ząbkowane. Kwiaty są białe lub kremowe, intensywnie pospolita PL(Viscum album)Jemioła pospolita (Viscum album) to półpasożytniczy krzew w kształcie kuli, rozwijający się na drzewach i krzewach. Jemioła pobiera od rośliny żywicielki tylko wodę i sole krzewiasta PL(Rubus fruticosus)Jeżyna krzewiasta (Rubus fruticosus) to roślina z rodziny różowatych, wieloznaczna nazwa posiadająca w literaturze różne znaczenie, najczęściej stosowany dla jeżyn spotykanych w popielica PL(Rubus caesius)Jeżyna popielica (Rubus caesius) to gatunek rośliny, niskiego krzewu z rodziny różowatych o leczniczych właściwościach. Pędy są dwuletnie, wygięte łukowato, u nasady Henryego(Viburnum henryi)Kalina Henry'ego (Viburnum henryi) to gatunek krzewu liściastego z rodziny przewiertniowatych. Występuje wyłącznie w hordowina PL(Viburnum lantana)Kalina hordowina (Viburnum lantana) to krzew z rodziny przewiertniowatych, uprawiany jako popularny krzew ozdobny, dziczejący, a także roślina lecznicza. Owoc jest na początku biały, czerwieniejący i na końcu koralowa PL(Viburnum opulus)Kalina koralowa (Viburnum opulus) to krzew z rodziny przewiertniowatych, czasem uprawiana w ogrodach. Ma charakterystyczne kwiatostany i lśniące, czerwone owoce. Jest to roślina trująca o właściwościach śliwolistna(Viburnum prunifolium)Kalina śliwolistna (Viburnum prunifolium) to gatunek krzewu liściastego lub niskiego drzewa z rodziny wonna(Viburnum farreri)Kalina wonna (Viburnum farreri) to krzew liściasty z rodziny przewiertniowatych o półkulistym pokroju. Najbardziej znane odmiany to Nana i December Dwarf. Kwiaty, zebrane w kwiatostany są białe z różowym zabarwieniemKalmia wielkolistna, kalmia szerokolistna(Kalmia latifolia)Kalmia wielkolistna, kalmia szerokolistna (Kalmia latifolia) to zimozielony krzew z rodziny wrzosowatych. W stanach zjednoczonych jest sadzona jako roślina japońska(Camellia japonica)Kamelia japońska (Camellia japonica) to gatunek rośliny, krzewu z rodziny herbatowatych. To u nas ozdobna roślina syberyjska(Caragana arborescens)Karagana syberyjska (Caragana arborescens) to ciernisty krzew lub niskie drzewo z rodziny bobowatych, niegdyś często używana na żywopłoty. Najczęściej sadzi się odmiany o zwisających pędach szczepione na arabska(Coffea arabica)Kawa arabska, kawowiec arabski, kawowe drzewo (Coffea arabica) to gatunek rośliny z rodziny marzanowatych. To drzewo lub krzew o ogromnym znaczeniu gospodarczym..Kielichowiec chiński(Sinocalycanthus chinensis)Kielichowiec chiński, sinokalikantus chiński (Sinocalycanthus chinensis) to krzew z rodziny wawrzynkowatych, spotykany w Polsce w uprawach ogrodowych. Ma nieregularny pokrój. Gatunek został opisany dopiero w 1963 Raulstona(Calycanthus ×raulstonii)Kielichowiec Raulstona (Calycanthus ×raulstonii) to krzew z rodziny wonny(Calycanthus floridus)Kielichowiec wonny (Calycanthus floridus) to gatunek krzewu z rodziny kielichowcowatych - najbardziej popularny kielichowiec wśród ogrodników. Kwiaty pachną goździkami, octem lub japoński(Leucothoe keiskei)Kiścień japoński (Leucothoe keiskei) jest to krzew liściasty z rodziny wrzosowatych. Krzew ten pochodzi z Azji. W Polsce bardzo rzadko spotykany w uprawach ogrodowych. Jedna z odmian to Royal kątnolistny(Leucothoe axillaris)Kiścień kątnolistny (Leucothoe axillaris) to krzew z rodziny wrzosowatych, uprawiany jako roślina wawrzynowy(Leucothoe fontanesiana)Kiścień wawrzynowy (Leucothoe fontanesiana) to zimozielony krzew z rodziny wrzosowatych. Gatunek ten pochodzi z gór Ameryki Północnej. W Polsce czasem spotykany w uprawach ginnala(Acer ginnala)Klon ginnala (Acer ginnala) to małe drzewo lub krzew z rodziny klonowatych. Czasem gatunek ten jest klasyfikowany jako podgatunek klonu tatarskiego (Acer tataricum).Klon japoński(Acer japonicum)Klon japoński (Acer japonicum) to wysoki, dość gęsty krzew z rodziny klonowatych. W uprawach spotyka się najczęściej odmiany. W naturze występuje jedynie w Japonii, gdzie rośnie w lasach pod koronami innych palmowy(Acer palmatum)Klon palmowy (Acer palmatum) to drzewo lub krzew z rodziny klonowatych, uprawiany jako drzewo ozdobne z uwagi na ozdobne liście. Liście są dłoniaste, zielone a także czerwonawe, głęboko wycięte, polny PL(Acer campestre)Klon polny, paklon (Acer campestre) to drzewo lub wysoki krzew z rodziny klonowatych, najniższy z rodzimych strzępiastokory(Acer griseum)Klon strzępiastokory (Acer griseum) to niskie drzewo lub wysoki krzew z rodziny klonowatych, którego charakterystyczną cechą jest pięknie łuszcząca się kora. Drzewo to pochodzi z Chin. W naturze drzewo to jest zagrożone tatarski(Acer tataricum)Klon tatarski (Acer tataricum) to gatunek drzewa lub krzewu z rodziny klonowatych o kulistym pokroju. Często klon ginnala klasyfikuje się jako podgatunek klonu południowa PL(Staphylea pinnata)Kłokoczka południowa (Staphylea pinnata) to gatunek krzewu z rodziny kłokoczkowatych, jedyny przedstawiciel rodziny, którego można spotkać w Polsce. Kwiaty pachną kiszonymi ogórkami. W Polsce spotykana w lasach liściastych i zaroślach na południu chiński(Lycium chinense)Kolcowój chiński (Lycium chinense) to gatunek krzewu z rodziny psiankowatych, bliski krewny kolcowoju szkarłatnego. Tworzy zarośla. To roślina trująca. Owoce znane są pod nazwą szkarłatny, kolcowój pospolity(Lycium barbarum)Kolcowój szkarłatny, kolcowój pospolity (Lycium barbarum) to gatunek ciernistego krzewu z rodziny psiankowatych, bliski krewny kolcowoju chińskiego. To roślina w całości krzewiasta(Cordyline fruticosa)Kordylina krzewiasta (Cordyline fruticosa) to gatunek rośliny z rodziny szparagowatych. To krzewiasta ozdobna roślina doniczkowa. Kosodrzewina, sosna górska, sosna kosa, kosówka PL(Pinus mugo)Kosodrzewina, sosna górska (Pinus mugo) to wysoki krzew lub małe drzewo, typowe dla krajobrazu wysokogórskiego, tworząc całe piętro. Piętro kosówki w naszych górach powstało zaledwie kilka tysięcy lat variegatum)Kroton, kroton pstry, trójskrzyn pstry (Codiaeum variegatum) to gatunek rośliny z rodziny wilczomleczowatych, popularnej rośliny doniczkowej o ozdobnych pospolita PL(Frangula alnus)Kruszyna pospolita (Frangula alnus) to krzew liściasty - jedyny w Polsce przedstawiciel rodziny szakłakowatych. To roślina trująca o leczniczych właściwościach. To także krzew ozdobny. Na drzewie zwykle występują i kwiaty i owoce w różnym stadium dojrzewanLawenda wąskolistna(Lavandula angustifolia)Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) to niewysoki, gęsty, zimozielony krzew z rodziny jasnotowatych, popularna roślina ogrodowa. Z lawendy wytwarza się olejki eteryczne, które mają zastosowanie w medycynie i jako środek zapachowyLejcesteria piękna(Leycesteria formosa)Lejcesteria piękna (Leycesteria formosa) to gatunek krzewu liściastego z rodziny Lamberta, leszczyna południowa(Corylus maxima)Leszczyna Lamberta, leszczyna południowa (Corylus maxima) to gatunek małego drzewa lub wysokiego krzewu z rodziny leszczynowatych. Owoc to orzeszek w dwa razy dłuższej od niego pospolita, orzech laskowy PL(Corylus avellana)Leszczyna pospolita, orzech laskowy (Corylus avellana) to wysoki krzew liściasty z rodziny leszczynowatych, uprawiany dla orzechów laskowych. To krzew mało wymagający w pospolity PL(Ligustrum vulgare)Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare) to gęsty krzew z rodziny oliwkowatych, jedyny nasz krajowy przedstawiciel rodzaju Ligustrum. Niegdyś była to podstawowa roślina na żywopłoty. Owoc jest to granatowy lub czarny pestkowiec, kulisty, trujący dla pospolity PL(Syringa vulgaris)Lilak pospolity, bez turecki (Syringa vulgaris) to pospolity krzew z rodziny oliwkowatych, kwitnący na fioletowo lub biało o wielu odmianach. Mimo, iż jest to gatunek nektarodajny, dla naszych pszczół jest niedostępny, gdyż rurka korony jest zbyt pokojowa(Sparmannia africana)Lipka pokojowa, lipka afrykańska, sparmania afrykańska (Sparmannia africana) to gatunek rośliny z rodziny ślazowatych. to roślina trująca, drażniąca rozesłany, gipsówka rozesłana(Gypsophila repens)Łyszczec rozesłany, gipsówka rozesłana (Gypsophila repens) to wieloletnia roślina z rodziny goździkowatych z pędami płonnymi, piaskowa PL(Thymus serpyllum)Macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum) to roślina przyprawowa z rodziny wargowych, krzewinka lub półkrzew o zmiennym wyglądzie. Jest zimozielony. Tworzy zwarte darnie. Wydziela intensywny aromat. Inne nazwy tej rośliny to: cząberek, tymianek tymianek, tymianek(Thymus vulgaris)Macierzanka tymianek, tymianek, tymianek pospolity (Thymus vulgaris) to roślina z rodziny jasnotowatych. To krzewinka o leczniczych właściwościach. To także roślina przyprawowa, stosowana do dań mięsnych i zwyczajna PL(Thymus pulegioides)Macierzanka zwyczajna (Thymus pulegioides) to gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych. To półkrzewinka. Posiada lecznicze właściwości ze względu na zawartość olejków gwiaździsta(Magnolia stellata)Magnolia gwiaździsta (Magnolia stellata) to zwarty krzew z rodziny magnoliowatych, występujący naturalnie tylko w Japonii na wyspie Honsiu. W Polsce sadzony jako krzew japońska(Magnolia kobus)Magnolia japońska (Magnolia kobus) to roślina z rodziny magnoliowatych, odporna na mróz, często uprawiana jako roślina ozdobna. To krzew lub niskie drzewko. Ma rozłożysty Siebolda(Magnolia sieboldii)Magnolia Siebolda (Magnolia sieboldii) to gatunek krzewu z rodziny magnoliowatych. Spotykany w uprawach ogrodowych. Pochodzi z Chin, Japonii i japońska(Mahonia japonica)Mahonia japońska (Mahonia japonica) to krzew z rodziny berberysowatych, uprawiany jako roślina ozdobna. Gatunek spotykany jedynie w uprawach. Kwiaty są drobne, białe, zebrane w pospolita(Mahonia aquifolium)Mahonia pospolita (Mahonia aquifolium) to zimozielony krzew z rodziny berberysowatych, często uprawiany. Liście wykorzystywane są w bukieciarstwie. Pręciki tej rośliny zaciskają się przy właściwa PL(Rubus idaeus)Malina właściwa (Rubus idaeus) to krzew z rodziny różowatych o jadalnych, smacznych owocach. Polska jest drugim na świecie producentem malin po Rosji. Największe plantacje znajdują się na drzewo herbaciane(Leptospermum scoparium)Manuka, drzewo herbaciane, leptospermum miotlaste (Leptospermum scoparium) to gatunek rośliny, krzewu z rodziny mirtowatych, ozdobna roślina lekarska PL(Arctostaphylos uva-ursi)Mącznica lekarska (Arctostaphylos uva-ursi) to lecznicza roślina, krzewinka z rodziny wrzosowatych o jadalnych owocach. Występuje na torfowiskach, w trójklapowy(Prunus triloba)Migdałek trójklapowy (Prunus triloba) to krzew lub niskie drzewko z rodziny różowatych, często sadzony jako roślina ozdobna. To wprawdzie krótkowieczny krzew, ale wyjątkowo syberyjska(Microbiota decussata)Mikrobiota syberyjska (Microbiota decussata) to niski i rozłożysty krzew z rodziny cyprysowatych. Przy 0,5m wysokości dorasta do kilku metrów szerokości. W Polsce jest rzadko wstydliwa, czułek wstydliwy(Mimosa pudica)Mimoza wstydliwa, czułek wstydliwy (Mimosa pudica) to gatunek rośliny z rodziny bobowatych znana z wrażliwości na dotyk. To ciekawa roślina zwyczajny(Myrtus communis)Mirt pospolity (Myrtus communis) to krzew lub małe drzewko z rodziny mirtowatych, ozdobna roślina doniczkowa. To także roślina przyprawowa do mięs, ryb i owoców zwyczajna PL(Andromeda polifolia)Modrzewnica zwyczajna (Andromeda polifolia) to gatunek rośliny z rodziny wrzosowatych. To zimozielona krzewinka o trujących właściwościach. W Polsce spotykana lokalnie w całym kraju. Monstera dziurawa (Monstera deliciosa)Monstera dziurkowana, monstera dziurawa (Monstera deliciosa) to gatunek rośliny z rodziny obrazkowatych. To popularna ozdobna z uwagi na liście roślina doniczkowa. To biała PL(Morus alba)Morwa biała (Morus alba L.) to drzewo lub duży krzew z rodziny morwowatych, należący do rzędu pokrzywowców. To podstawowe drzewo służące do hodowli jedwabników. Morwę białą uprawia się także dla jadalnych południowe(Colutea arborescens)Moszenki południowe (Colutea arborescens) to krzew z rodziny motylkowatych, sadzony jako roślina ozdobna. W Polsce roślina ta jest spotykana tylko w uprawach. Owoc to błoniasty i rozdęty wschodnie PL(Colutea orientalis)Moszenki wschodnie (Colutea orientalis) to gatunek krzewu rodziny bobowatych. Kwiaty są motylkowe, pomarańczowoczerwone. Owoc to strąk, wygięty i otwarty w szczytowej complexa)Mulenbekia (Muehlenbeckia complexa) to roślina z rodziny rdestowatych. Jest ozdobną z uwagi na liście rośliną pokojową, uprawianą w srebrzysty(Elaeagnus commutata)Oliwnik srebrzysty (Elaeagnus commutata) to gatunek krzewu z rodziny oliwnikowatych z podziemnymi rozłogami, wytwarzającymi wiele wąskolistny(Elaeagnus angustifolia)Oliwnik wąskolistny (Elaeagnus angustifolia) to niskie, cierniste drzewo liściaste lub wysoki krzew bez rozłogów z rodziny oliwnikowatych o luźnej koronie, dość często sadzony jako roślina ozdobna w zielona, kosa olcha PL(Alnus viridis)Olsza zielona, kosa olcha (Alnus viridis) to gatunek krzewu z rodziny brzozowatych. To gatunek europejski. W Polsce rośnie dziko w japońska(Orixa japonica)Oriksa japońska (Orixa japonica) to krzew liściasty z rodziny rutowatych. Występuje w Japonii, Chinach i zwyczajna(Clethra alnifolia)Orszelina zwyczajna (Clethra alnifolia) to krzew z rodziny chiński(Ilex cornuta)Ostrokrzew chiński (Ilex cornuta) to gatunek zimozielonego krzewu z rodziny ostrokrzewowatych. Liście są sztywne, błyszczące, mają kolczasto zębaty brzeg, są karłowa, karłatka niska(Chamaerops humilis)Palma karłowa, karłatka niska (Chamaerops humilis) to gatunek palmy uprawianej jako roślina ozdobna doniczkowa. To jedna z dwóch europejskich trójlistkowa(Ptelea trifoliata)Parczelina trójlistkowa (Ptelea trifoliata) to roślina z rodziny rutowatych, drzewo lub perska(Parrotia persica)Parocja perska (Parrotia persica) to gatunek drzewa lub krzewu ozdobnego z rodziny oczarowatych. To roślina rozłożysta, często z wieloma pniami. To endemit podolski(Cotinus coggygria)Perukowiec podolski (Cotinus coggygria Scop.) to krzew ozdobny z rodziny nanerczowatych, którego owocostany przypominają nieco perukę. Kwiaty są bardzo drobne, żółte, zebrane w bardzo luźne i puszyste kwiatostany..Pęcherznica kalinolistna(Physocarpus opulifolius)Pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius) to gatunek krzewu z rodziny różowatych, czasem spotykany w naszych ogrodach. To krzew o wyprostowanym pokroju na początku rozwoju, wraz z wiekiem gałęzie przewisają. Pięciornik krzewiasty(Potentilla fruticosa)Pięciornik krzewiasty (Potentilla fruticosa) to gatunek gęstego i dość niskiego krzewu z rodziny różowatych, jeden z najczęściej sadzonych krzewów w Europie. W ogrodach spotyka się wiele pospolita(Cydonia oblonga)Pigwa pospolita (Cydonia oblonga) to drzewo owocowe lub krzew z rodziny różowatych, uprawiane także w naszym kraju, mylone z pigwowcem. Posiada lecznicze właściwości. To jedno z najstarszych drzew japoński(Chaenomeles japonica)Pigwowiec japoński (Chaenomeles japonica) to niski krzew z rodziny różowatych, mylnie nazywany czasem pigwą japońską. W uprawach sadzone różne odmiany. Roślina ta pochodzi z Japonii. U nas spotykany w uprawach, niegdyś najczęściej sadzony okazały(Chaenomeles speciosa)Pigwowiec okazały. pigwowiec chiński, pigwa japońska (Chaenomeles speciosa) to krzew z rodziny różowatych, dość często spotykany u nas w uprawach pośredni(Chaenomeles ×superba)Pigwowiec pośredni (Chaenomeles ×superba) to krzew z rodziny różowatych, uprawiany w Polsce jako roślina ozdobna. Jedna z odmian spotykanych w naszych ogrodach to baldaszkowy PL(Chimaphila umbellata)Pomocnik baldaszkowy (Chimaphila umbellata) to wieloletnia roślina, krzewinka z rodziny gruszyczkowatych. Kwiaty zebrane w baldachogrono, zwisające na szypułkach, białe lub agrest PL(Ribes uva-crispa)Porzeczka agrest (Ribes uva-crispa) to krzew z rodziny agrestowatych, powszechnie uprawiany z uwagi na smaczne owoce. Poza uprawami agrest występuje dziko na terenie całego alpejska PL(Ribes alpinum)Porzeczka alpejska (Ribes alpinum) to gatunek krzewu z rodziny agrestowatych, rodzący czerwone i bardzo mdłe w smaku owoce, spotykana w uprawach. Odmiana Shmidt nadaje się na czarna PL(Ribes nigrum)Porzeczka czarna (Ribes nigrum) to aromatyczny krzew owocowy z rodziny agrestowatych o sztywnych gałązkach. To roślina uprawna o leczniczych właściwościach. To gatunek wskaźnikowy starych krwista(Ribes sanguineum)Porzeczka krwista (Ribes sanguineum) to krzew z rodziny agrestowatych, rzadko uprawiany, o szerokim pokroju. Owoc to niebiesko-czarna jagoda z sinym nalotem, bardzo kwaśny. Kwiaty złota(Ribes aureum)Porzeczka złota (Ribes aureum) to gatunek krzewu z rodziny agrestowatych. Kwiaty są żółte, pięciokrotne. Gatunek często sadzony w zwyczajna PL(Ribes rubrum)Porzeczka zwyczajna (Ribes rubrum) to krzew z rodziny agrestowatych, powszechnie uprawiany w przydomowych ogrodach. Porzeczka czerwona (Ribes spicatum) to inny gatunek, występujący pospolicie w Europie i w Azji w lasach rozesłany, posłonek kutnerowaty PL(Helianthemum nummularium)Posłonek kutnerowaty, posłonek pospolity, wdówki (Helianthemum nummularium) to gatunek rośliny z rodziny czystkowatych. To krzewinka o zimozielonych liściach. Gałązki podnoszą się wygięte w włoski(Clematis viticella)Powojnik włoski (Clematis viticella) to gatunek rośliny, pnącza z rodziny jaskrowatych. Gatunek uprawiany w Polsce w ogrodach. Kwiaty są niebieskie do amerykański(Ceanothus americanus)Prusznik amerykański (Ceanothus americanus) to gatunek liściastego krzewu z rodziny szakłakowatych, spotykany w Polsce w uprawach jako roślina ozdobna. Kwiaty są drobne, zebrane w okazałe koralowa(Solanum pseudocapsicum)Psianka koralowa (Solanum pseudocapsicum) to gatunek rośliny, krzewinki z rodziny psiankowatych. To ozdobna roślina doniczkowa z uwagi na piękne słodkogórz PL(Solanum dulcamara)Psianka słodkogórz (Solanum dulcamara) to gatunek byliny, kłącza lub półkrzewu z rodziny psiankowatych. To roślina trująca o leczniczych właściwościach. Rośnie w wilgotnych lasach i zaroślach, często nad brzegami zwyczajny PL(Hippophae rhamnoides)Rokitnik zwyczajny, rokitnik pospolity (Hippophae rhamnoides) to wysoki krzew liściasty lub niskie drzewko z rodziny oliwnikowatych o nieregularnym pokroju, znana roślina ozdobna ogrodowa, obficie owocująca. Owoce są lekarski(Rosmarinus officinalis)Rozmaryn lekarski (Rosmarinus officinalis) to gatunek rośliny, krzewu z rodziny jasnotowatych. Jest to roślina uprawna jako roślina lecznicza i przyprawowa. Bywa także uprawiana jako roślina ozdobna w alpejska PL(Rosa pendulina)Róża alpejska (Rosa pendulina) to krzew z rodziny różowatych. Roślina bezbronna. Kolce występują tylko w dolnej części krzewu i na gałązkach płonnych. To nasza jedyna róża typowo chińska(Hibiskus rosa-sinensis)Róża chińska (Hibiskus rosa-sinensis) to gatunek leczniczej rośliny ozdobnej z rodziny ślazowatych. Kwiaty są duże, mają lejkowaty kształt, płatki korony mają kolor biały, pomarańczowy, żółty, różowy lub dzika PL(Rosa canina)Róża dzika (Rosa canina) to gatunek krzewu o charakterystycznych pędach wygiętych w łuk i silnych, zagiętych, haczykowatych kolcach. Owoc róży dzikiej zawiera dużo witaminy C, karotenoidy, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, ksantofile, francuska(Rosa gallica)Róża francuska (Rosa gallica) to krzew z rodziny różowatych o cienkich i prostych pędach. Rośnie w zaroślach, na miedzach, spotykany w pomarszczona(Rosa rugosa)Róża pomarszczona (Rosa rugosa) to gatunek krzewu z rodziny różowatych o gęsto owłosionych młodych pędach i wyprostowanym pokroju. Na pędach występują szydlaste kolce. To także roślina lecznicza i ogrodowa. Róża żółta(Rosa foetida)Róża żółta (Rosa foetida) to krzew z rodziny różowatych. To rzadko spotykany gatunek w uprawach w naszym kraju, żółty, azalia pontyjska PL(Rhododendron luteum)Różanecznik żółty, azalia pontyjska (Rhododendron luteum) to gatunek krzewu z rodziny wrzosowatych. To roślina japońska(Pachysandra terminalis)Runianka japońska (Pachysandra terminalis) to zimozielona krzewinka, uprawiana u nas jako ozdobna roślina okrywowa. Runianka japońska rośnie chętnie w miejscach, w których nie chcą się rozwijać inne gatunki rebaudiana)Stewia (Stevia rebaudiana) to gatunek rośliny z rodziny astrowatych. To niski, wieloletni krzew. W Polsce to roślina jednoroczna. Jest bardzo słodka i jest stosowana jako zamiennik lekarski(Styrax officinalis)Styrakowiec lekarski (Styrax officinalis) to drzewo lub krzew z rodziny styrakowatych, uprawiane dla aromatycznej żywicy. Liście są zielone, biało omszone, Ferdynanda(Lonicera ferdinandii)Suchodrzew Ferdynanda (Lonicera ferdinandii) to azjatycki krzew z rodziny przewietniowatych. Owoce to czerwone jagody zebrane w pary. Liście są jajowate i lancetowate, lekko pospolity, wiciokrzew pospolity PL(Lonicera xylosteum)Suchodrzew pospolity, to krzew z rodziny przewiertniowatych, najpospolitszy z naszych wiciokrzewów. Owoce to czerwone jagody o centymetrowej średnicy, wyrastające parami na jednej szypułce, zrośnięte nasadami. Owoce są octowiec(Rhus typhina)Sumak octowiec (Rhus typhina) to niewysokie drzewo liściaste lub krzew z rodziny nanerczowatych, spotykane powszechnie w uprawach jako drzewo ozdobne. Owocostany żeńskie są największą ozdobą szkarłatny(Rhus glabra)Sumak szkarłatny (Rhus glabra) to gatunek krzewu z rodziny wonny(Rhus aromatica)Sumak wonny (Rhus aromatica) to gatunek rośliny z rodziny pospolity PL(Rhamnus catharticus)Szakłak pospolity (Rhamnus catharticus) to krzew z cierniami lub małe drzewo z rodziny szakłakowatych. To trująca roślina o leczniczych właściwościach. Rośnie na skrajach lasów oraz w lekarska(Salvia officinalis)Szałwia lekarska (Salvia officinalis) to gatunek leczniczej rośliny z rodziny jasnotowatych. Jest to krzew lub ruski PL(Chamaecytisus ruthenicus)Szczczodrzeniec ruski (Chamaecytisus ruthenicus) to gatunek rośliny z rodziny bobowatych. To krzewinka lub półkrzew o rózgowatych drzewkowata(Schefflera arboricola)Szeflera drzewkowata (Schefflera arboricola) to gatunek krzewu z rodziny araliowatych. W naszych warunkach to ozdobna roślina najwytworniejsza(Dizygotheca elegantissima)Szeflera najwytworniejsza, dizygoteka najwytworniejsza (Dizygotheca elegantissima) to gatunek krzewu lub niskiego drzewka z rodziny ostrolistny(Asparagus acutifolius)Szparag ostrolistny (Asparagus acutifolius) to gatunek rośliny z rodziny szparagowatych o zdrewniałym pędzie. Osiąga wysokość 200 tarnina PL(Prunus spinosa)Śliwa tarnina (Prunus spinosa) to ciernisty krzew z rodziny różowatych o leczniczych właściwościach z charakterystycznymi, niebieskoczarnymi owocami. orasta zarośla i skraje lasów, miedze i biała(Symphoricarpos albus)Śnieguliczka biała (Symphoricarpos albus) to krzew z rodziny przewiertniowatych, który wytwarza charakterystyczne białe owoce. Roślina ta jest często uprawiana i dziczejąca. W uprawie spotyka się śnieguliczkę białą odmianę Chenaulta(Symphoricarpos ×chenaultii)Śnieguliczka Chenaulta (Symphoricarpos ×chenaultii) to mieszaniec śnieguliczki drobnolistnej i śnieguliczki koralowej, który powstał w 1910 we Francji. Owoc to drobna, czerwonawa koralowa(Symphoricarpos orbiculatus)Śnieguliczka koralowa (Symphoricarpos orbiculatus) to gatunek rośliny z rodziny przewiertniowatych. To krzew, rzadko spotykany w uprawach, jako roślina jajowata(Amelanchier ovalis)Świdośliwa jajowata (Amelanchier ovalis) to gatunek krzewu z rodziny różowatych. Roślina ta pochodzi z południowej części Europy, północnej Afryki i zachodniej kanadyjska(Amelanchier canadensis)Świdośliwa kanadyjska (Amelanchier canadensis) to krzew z rodziny różowatych. Roślina ta w naturze występuje w Ameryce kłosowa(Amelanchier spicata)Świdośliwa kłosowa (Amelanchier spicata) to gatunek krzewu z rodziny różowatych. Kwiaty są białe zebrane w kłosopodobne Lamarcka(Amelanchier lamarckii)Świdośliwa Lamarcka (Amelanchier lamarckii) to wysoki krzew albo niskie drzewo z rodziny różowatych, krzew ozdobny i owocowy, przejściowo dziczejący. Ma wąski pokrój. Kiedyś suszone owoce świdośliwy używano jako zamiennik drobnokwiatowy(Tamarix parviflora)Tamaryszek drobnokwiatowy (Tamarix parviflora) to gatunek krzewu z rodziny tamaryszkowatych. Tawlina jarzębolistna(Sorbaria sorbifolia)Tawlina jarzębolistna (Sorbaria sorbifolia) to krzew z rodziny różowatych, uprawiany jako roślina ozdobna, także miododajna. To gatunek ekspansywny. Bardzo efektywnie wychwytuje szkodliwe pyły z pogięty(Stephanandra incisa)Tawulec pogięty (Stephanandra incisa) to krzew z rodziny różowatych. W uprawach ogrodowych w Polsce spotykana jest odmiana Crispa. Ojczyzną tawulca pogiętego jest Azja brzozolistna(Spiraea betulifolia)Tawuła brzozolistna (Spiraea betulifolia) to gatunek niewysokiego krzewu z rodziny różowatych, w Polsce sadzona jako roślina ozdobna, okrywowa, dobrze znosząca przycinanie. Krzew ten pochodzi z północno-wschodnich rejonów Azji i japońska(Spiraea japonica)Tawuła japońska (Spiraea japonica) to krzew z rodziny różowatych, najczęściej uprawiany gatunek tawuły w Polsce. Roślina nadaje się na niskie, nieformowane żywopłoty. est odporna na nippońska(Spiraea nipponica)Tawuła nippońska (Spiraea nipponica) to gatunek krzewu z rodziny różowatych, spotykany w ogrodach jako roślina ozdobna. Jedna ze znanych odmian to White brodawkowata PL(Euonymus verrucosus)Trzmielina brodawkowata (Euonymus verrucosus) to trujący krzew z rodziny trzmielinowatych, o młodych gałązkach pokrytych brodawkami. W Polsce jest pospolita na wschodzie kraju. Rośnie w liściastych lasach i Fortune'a(Euonymus fortunei)Trzmielina Fortune'a (Euonymus fortunei) to krzew płożący się lub pnący, zimozielony, bardzo popularna ozdobna roślina ogrodowa. Znanych jest wiele odmian. Polecana jako roślina pospolita, trzmielina zwyczajna PL(Euonymus europaeus)Trzmielina pospolita, trzmielina zwyczajna (Euonymus europaeus) to gatunek krzewu lub niskiego drzewka z rodziny trzmielinowatych. To najwyższy gatunek wiecznie zielony(Iberis sempervirens)Ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens) to gatunek zimozielonej krzewinki z rodziny kapustowatych, spotykany także w ogrodach jako roślina ozdobna. Kwiaty są zebrane w groniaste kwiatostany, są wilczełyko PL(Daphne mezereum)Wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum) to gatunek krzewu z rodziny wawrzynkowatych. To roślina silnie trująca. Bywa uprawiana w ogrodach jako roślina ozdobna. W ogrodach spotyka się też odmianę o białych kwiatach i żółtych polny PL(Ulmus minor)Wiąz polny, wiąz pospolity (Ulmus minor) to drzewo lub krzew z rodziny wiązowatych. Tworzy z wiązem górskim naturalnego mieszańca - wiąz przewiercień, kapryfolium(Lonicera caprifolium)Wiciokrzew przewiercień, kapryfolium (Lonicera caprifolium) to trujące pnącze z rodziny przewiertniowatych, uprawiany jako roślina ozdobna, dziczejąca, podobna do wiciokrzewu biała PL(Salix alba)Wierzba biała (Salix alba) to gatunek drzewa lub krzewu z rodziny wierzbowatych. Posiada lecznicze właściwości. Na skutek przycinania gałęzi tworzy formę całolistna(Salix integra)Wierzba całolistna (Salix integra) to silnie rosnący krzew o kulistej koronie z rodziny wierzbowatych, którego odmiany znajdują szerokie zastosowanie w ogrodnictwie. Ważne jest wczesnowiosenne przycinanie krzewu, aby wyglądał iwa PL(Salix caprea)Wierzba iwa (Salix caprea) to krzew lub niskie drzewo z rodziny wierzbowatych, których gałązki z kwiatami męskimi (bazie) są wykorzystywane od lat jako palmy wielkanocne. To roślina mandżurska(Salix Erythroflexuosa)Wierzba mandżurska (Salix Erythroflexuosa) to odmiana wierzby babilońskiej, mieszaniec Salix ×sepulcralis i Salix babylonica Tortuosa. Nie ma statusu odrębnego gatunku. To najpopularniejsza wierzba o poskręcanych pędach, niskie drzewo o kolumnowej koronie,Wierzba piaskowa PL(Salix repens)Wierzba piaskowa (Salix repens) to gatunek krzewu z rodziny wierzbowatych. Rośnie na nadmorskich pięciopręcikowa, wierzba laurowa PL(Salix pentandra)Wierzba pięciopręcikowa, wierzba laurowa (Salix pentandra) to gatunek krzewu lub niskiego drzewa z rodziny wierzbowatych. Gatunek występuje w Europie i w Azji. Rośnie na łozowiskach i w olszynach, nad rzekami, w purpurowa PL(Salix purpurea)Wierzba purpurowa (Salix purpurea) to krzew lub niskie drzewo z rodziny wierzbowatych, o czerwonych pędach, uprawiana na wiklinę. Przy suszeniu liście czernieją. To roślina o leczniczych właściwościach. Surowcem zielarskim jest sachalińska(Salix udensis)Wierzba sachalińska (Salix udensis) to gatunek krzewu z rodziny wierzbowatych. Charakterystyczne są czerwonawe młode pędy, wygięte na końcu pastorałowato. W Europie jest uprawiana odmiana szara, łoza PL(Salix cinerea)Wierzba szara, łoza (Salix cinerea) to krzew, gęsto rozgałęziony, rosnący w szerokich kępach, tworzący zarośla, które nazywają się łozowiskami. Łoza bardzo łatwo się krzyżuje z innymi gatunkami uszata PL(Salix aurita)Wierzba uszata (Salix aurita) to gatunek krzewu z rodziny wierzbowatych, tworzący kępy. W Polsce krzew ten jest pospolity na terenie całego kraju na łozowiskach, w lasach wawrzynkowa PL(Salix daphnoides)Wierzba wawrzynkowa (Salix daphnoides) to krzew lub niewielkie drzewo z rodziny wierzbowatych, rzadko uprawiana. Gatunek występuje w środkowej części Europy oraz w zachodniej części Azji. Wilczomlecz lśniący, wilczomlecz okazały(Euphorbia milii)Wilczomlecz lśniący, wilczomlecz okazały, korona cierniowa (Euphorbia milii) to roślina z rodziny wilczomleczowatych. To ozdobna roślina doniczkowa o wielu odmianach, zaliczana do piękny, gwiazda betlejemska(Euphorbia pulcherrima)Wilczomlecz piękny, gwiazda betlejemska (Euphorbia pulcherrima) to gatunek trującej rośliny z rodziny wilczomleczowatych. To popularny, szczególnie w okresie Świąt Bożego właściwa(Vitis vinifera)Winorośl właściwa, latorośl winna (Vitis vinifera) to gatunek zdrewniałego pnącza, często uprawiany. To roślina uprawna, z której wytwarza się wino, rodzynki. Z nasion zaś wytwarza się olej. Wiśnia wczesna(Prunus incisa)Wiśnia wczesna (Prunus incisa) to krzew lub drzewo z rodziny różowatych. Tutaj omawiana jest odmiana japońska Kojou-no-mai, ozdobny, karłowy krzew lub małe drzewko, pięknie wonna, antypka PL(Prunus mahaleb)Wiśnia wonna, antypka (Prunus mahaleb) to gatunek drzewa lub krzewu z rodziny rózowatych, często stosowanego jako podkładka pod wiśnie i amerykańska(Myrica cerifera)Woskownica amerykańska (Myrica cerifera) to gatunek krzewu liściastego z rodziny europejska PL(Myrica gale)Woskownica europejska (Myrica gale L.) to gatunek krzewu z rodziny woskownicowatych, jedyny krajowy przedstawiciel tej rodziny. Woskownica europejska rośnie w Polsce w naturze tylko nad BałtykiemWoskownica pensylwańska(Myrica pensylvanica)Woskownica pensylwańska (Myrica pensylvanica) to gatunek krzewu z rodziny woskownicowatych. W naturze woskownica pensylwańska występuje w północno-wschodniej części Ameryki zwyczajny PL(Calluna vulgaris)Wrzos zwyczajny, wrzos pospolity (Calluna vulgaris) to roślina, zimozielona krzewinka z rodziny wrzosowatych. Ma lecznicze właściwości. Tworzy zbiorowiska wrzosowisk. Jest także uprawiany jako roślina krótkoogonkowa(Diervilla sessilifolia)Zadrzewnia krótkoogonkowa (Diervilla sessilifolia) to krzew z rodziny przewiertniowatych. Gatunek pochodzi z północny PL(Linnaea borealis)Zimoziół północny (Linnaea borealis) to gatunek zimozielonej, pełzającej krzewinki z rodziny przewiertniowatych o kwiatach pachnących japoński(Kerria japonica)Złotlin japoński (Kerria japonica) to krzew z rodziny różowatych, pochodzący z Chin. Kwiaty są żółte, wyjątkowo piękne, złożone z pięciu płatków, przypominające papierowe zwyczajny, złotokap pospolity(Laburnum anagyroides)Złotokap zwyczajny, złotokap pospolity (Laburnum anagyroides) to gatunek drzewa lub wysokiego krzewu z rodziny bobowatych. Pokrój drzwa jest nieregularny, płaczący. Owoce to strąki o długości nawet 8 miotlasty PL(Sarothamnus scoparius)Żarnowiec miotlasty (Sarothamnus scoparius) to krzew z rodziny bobowatych o miotlastym pokroju. Niegdyś z żarnowca miotlastego pozyskiwano włókno na maty, worki, kosze, błotna PL(Vaccinium oxycoccos)Żurawina błotna (Vaccinium oxycoccos) to krzewinka z rodziny wrzosowatych, tworząca luźne i niskie darnie na skrajach przejściowych torfowisk o kwaśnych i jadalnych wielkoowocowa(Vaccinium macrocarpon)Żurawina wielkoowocowa (Vaccinium macrocarpon) to roślina wieloletnia, krzewinka z rodziny wrzosowatych, roślina uprawna. W uprawie stosowana jest odmiana Early Black. Jagody żurawiny mogą być spożywane na surowo lub w szorstki(Deutzia scabra)Żylistek szorstki (Deutzia scabra) to krzew z rodziny hortensjowatych o pięknych, białych kwiatach, spotykana rzadko u nas w uprawach jako roślina ozdobna. Sadzone są głównie wysmukły(Deutzia gracilis)Żylistek wysmukły (Deutzia gracilis) to gatunek rozłożystego krzewu liściastego z rodziny hortensjowatych. Roślina ta jest uprawiana ze względu na ozdobne kwiaty, czasem także z uwagi na ozdobne zachodni(Thuja occidentalis)Żywotnik zachodni (Thuja occidentalis) to najczęściej uprawiany żywotnik na świecie. Żywotnik zachodni ma kolumnowy lub stożkowaty pokrój. To bardzo dobry gatunek na żywopłoty oraz figury formowane. Osiąga wysokość 20 odnalezionych kart atlasu roślin (gatunków) według zadanych kryteriów: 242 Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu. © ® Media Nauka 2008-2022 r.

Rokitnik – sadzonki rokitnika ze szkółki drzew i krzewów owocowych Właściwości prozdrowotne rokitnika zwyczajnego znane są już od tysięcy lat. Doceniali je starożytni uzdrowiciele, a do Europy sprowadził roślinę Aleksander Wielki, po tym, jak jego wojownicy zauważyli, że raczące się nim konie znacznie lepiej się prezentują. Potem o rokitniku trochę zapomniano. Do łask zaczął wracać po katastrofie w Czarnobylu, stosowano go bowiem jako środek łagodzący skutki choroby popromiennej i leczono nim oparzenia. Co wiemy o rokitniku dziś? Rokitnik zwyczajny - charakterystyka Rokitnik zwyczajny, inaczej rokitnik pospolity (Hippophae rhamnoides), należy do rodziny oliwnikowatych (Elaeagnaceae). Naturalnym środowiskiem występowania tego gatunku jest Syberia oraz Azja Środkowa. W Polsce występuje najczęściej na wybrzeżu Bałtyku oraz w parkach czy skwerach miejskich. Jest to roślina niezwykle tolerancyjna, dobrze odnajdująca się w skrajnych i trudnych warunkach. Rośnie zarówno na terenach bagiennych, wilgotnych, w dolinach rzek, jak również na terenach suchych, np. piaszczystych urwiskach nadmorskich i klifach (w tych miejscach jest objęty ochroną). Dobrze znosi duże zasolenie i jest odporna na zanieczyszczenia powietrza. Jak wygląda rokitnik zwyczajny? Jest rozłożystym ciernistym krzewem rosnącym wolno do wysokości 5-8 m. Może być przy odpowiedniej korekcie prowadzony również w formie drzewka. Wytwarza duże ilości odrostów korzeniowych, dlatego tak świetnie nadaje się do umacniania wydm. Kwiaty pojawiają się wczesną wiosną, w kwietniu, jeszcze przed rozwojem liści. Są nieduże, żółte, odznaczają się bardzo dużą wytrzymałością na mróz oraz wiosenne przymrozki. Liście są długie, równowąskie, od spodu szare, a z wierzchu zielono-szare. Są charakterystyczne i odróżniające się od innych roślin, dlatego rokitnik doskonale sprawdza się również jako roślina ozdobna. W Rosji rokitnik nazywany jest „oblepichą” z racji gęsto rozmieszczonych na pędzie owoców, które dosłownie oblepiają gałązki. Pomarańczowe owoce rokitnika są drobne, mają kulisto-owalny kształt, nie opadają i są przy tym miękkie i soczyste, przez co nie należą do łatwych do zbioru. Rokitnik zwyczajny jest zazwyczaj rośliną dwupienną. Oznacza to, że występują oddzielnie rośliny męskie (dawcy pyłku) i żeńskie (kwiaty). Można spotkać odmiany samopylne, które tworzą na jednej roślinie zarówno kwiaty męskie, jak i kwiaty żeńskie. Pyłek z kwiatów męskich przenoszony jest przez wiatr na znamię słupka kwiatu żeńskiego. Na plantacjach zaleca się, aby na 6 osobników żeńskich sadzić przynajmniej 1 osobnika męskiego. Właściwości owoców rokitnika Rokitnik to wciąż roślina mało zanana, choć na rynku dostępnych jest już wiele odmian szlachetnych. Warto sadzić właśnie takie odmiany, ponieważ rodzą one większe i smaczniejsze owoce. Ze względu na swoje właściwości - niespotykane u innych roślin sadowniczych naszego klimatu - powszechnie znane jest szerokie zastosowanie rokitnika w przemyśle farmaceutycznym oraz kosmetycznym. W Rosji nazywany jest również „złotem Syberii”, co wskazuje na ogromne bogactwo składników odżywczych zawartych w owocach rokitnika. Jest zaraz po owocach dzikiej róży rośliną o największej zawartości witaminy C (w zależności od miejsca pochodzenia). Co ważne, przetwarzanie i obróbka termiczna owoców rokitnika nie wpływa na stratę tej witaminy; roślina nie traci jej nawet w wyniku długotrwałego przechowywania. Ponadto w jagodach znajdziemy również witaminy A, E, F, K, B, cukry, kwasy organiczne (np. jabłkowy, cytrynowy), znaczną ilość kwasów tłuszczowych (przede wszystkim kwas palmitynowy oraz nienasycone kwasy tłuszczowe, w tym kwas oleinowy i linolowy), naturalne przeciwutleniacze (takie jak karotenoidy czy flawonoidy) i całe mnóstwo składników mineralnych ( magnez, żelazo, potas, wapń, cynk). Warto teraz poznać bliżej konkretne właściwości lecznicze rokitnika zwyczajnego. Dzięki temu, że jest tak bogatym źródłem witaminy C, wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i bakteriobójcze. Systematycznie stosowany sok z rokitnika - będący najpopularniejszą formą przetwarzania owoców tej rośliny - wspomaga układ krążenia, chroni serce i przyczynia się do zmniejszenia poziomu złego cholesterolu, co ma duże znaczenie w leczeniu choroby miażdżycowej. Coraz częściej mówi się też o wykorzystaniu rokitnika w profilaktyce nowotworowej. Korzystne właściwości tej cennej rośliny na tym się jednak nie kończą. Nasiona rokitnika wykorzystywane są do wytwarzania oleju, który pomoże osobom zmagającym się z dolegliwościami ze strony układu pokarmowego, problemami z trawieniem, zgagą czy bólem żołądka. Co więcej, rokitnik stosowany jest też w kosmetyce, np. do produkcji kremów czy szamponów. Olejek z rokitnika stanowi naturalny filtr przeciwsłoneczny, uelastycznia skórę i działa przeciwstarzeniowo; przyspiesza też wzrost włosów, poprawia ich kondycję i pomaga zapobiegać ich wypadaniu. Rokitnik zwyczajny w kuchni Kwaśny smak owoców rokitnika nie skłania do spożywania ich w stanie surowym. Można z nich jednak zrobić różne produkty spożywcze, takie jak soki, dżemy, konfitury, galaretki, a także nalewki czy wina, posiadające wiele walorów smakowych. Wysuszone liście rokitnika są często wykorzystywane do sporządzania aromatycznej herbaty, która nie dość, że świetnie rozgrzewa w zimowe wieczory, to jeszcze zapobiega rozwojowi infekcji i łagodzi stany zapalne w organizmie. Rokitnik – uprawa i wymagania glebowe Rokitnik to roślina, którą można sadzić praktycznie wszędzie. Nie tylko tereny uprawowe nadają się pod uprawę rokitnika. Również wszelkie nieużytki, tereny rekultywacyjne oraz zbocza czy skarpy są dobrym miejscem dla tego gatunku. Jest mrozoodporny, bardzo dobrze znosi duże spadki temperatury. Rokitnik wchodzi w symbiozę z promieniowcami, co daje mu możliwość przyswajania azotu atmosferycznego. Dlatego tak dobrze radzi sobie na jałowych stanowiskach ubogich w ten pierwiastek. Posiada małe wymagania pokarmowe, wystarczą mu lekkie i przepuszczalne gleby. Jeśli ma obficie owocować, to musi być posadzony w miejscu słonecznym. Młode egzemplarze potrzebują sporadycznego podlewania przez pierwsze 2-3 lata. Z uwagi na to, iż roślina ta wytwarza liczne odrosty korzeniowe, trzeba dobrze przemyśleć miejsce, w którym krzew będzie rósł. Przy systematycznym wycinaniu odrostów można krzew utrzymać w ryzach, aby się nie rozrastał zbytnio. Mata ogrodnicza rozłożona pod krzewem też będzie ograniczała rozwój tychże odrostów korzeniowych. Krzewy rokitnika mogą tworzyć cierniste żywopłoty lub rosnąć pojedynczo. Odmiany rokitnika zwyczajnego Obecnie na rynku jest coraz więcej odmian szlachetnych, z których wyróżnia się odmiany syberyjskie oraz europejskie. Wśród rosyjskich rokitników sporo jest żeńskich form, które odznaczają się wcześniejszym owocowaniem niż odmiany europejskie. Zbiór następuje w okresie sierpień/wrzesień, owoce są żółto-pomarańczowe, a pędy mają mniejszą liczbę kolców. Niektóre z nich to dobre, plenne odmiany przemysłowe, których owoce wykazują wysoką odporność na zasychanie. Należy pamiętać, iż sadząc żeński egzemplarz. koniecznie w pobliżu musi rosnąć również męski osobnik, aby w ogóle krzew owocował. Rosyjskie odmiany warte uwagi to: Rokitnik Botaniczeskaja Rokitnik Nivelena Rokitnik Aromatnaja Rokitnik Podarok Sadu Rokitnik Luchistaja Rokitnik Moskwiczka Odmiany rokitnika pochodzenia europejskiego owocują później, zbiór przypada na wrzesień/październik. Wśród licznych odmian z tej grupy na uwagę zasługuje duńska, karłowa odmiana męskiego rokitnika Hikul, który tworzy niski (do 1-1,5 m) kulisty, gęsty, bardzo wolno rosnący i ciernisty krzew. Jest bardzo dekoracyjny, posiada ozdobne, lancetowate, gęsto rozmieszczone i połyskujące srebrzyście liście. Może być sadzony w grupach, jako soliter lub na żywopłot. Kwitnie, lecz nie owocuje. Innym męskim zapylaczem może być niemiecka odmiana - rokitnik Pollmix - która tworzy ciernisty krzew do 2-3 m wysokości i tyle samo szerokości, cechujący się wiotkimi pędami. Posiada charakterystyczne, lancetowate liście z szarym nalotem, w dodatku silnie się krzewi. Bardzo dobrze nadaje się do parków miejskich i zieleni, jako roślina odporna na zanieczyszczenia powietrza. Owocują natomiast żeńskie, niemieckie odmiany rokitnika jak np: Rokitnik Askola Rokitnik Frugana Tworzą one gęste, dość szerokie i kopulaste korony osiągające wysokość do 4-5 m. Owoce tych odmian są soczyste, lekko wydłużone, pomarańczowe. Niezwykle plenną i również żeńską odmianą niemiecką jest rokitnik Hergo, której owoce odznaczają się jasnożółtym kolorem oraz wczesną porą owocowania - od połowy sierpnia do września. Piękne, lancetowate i srebrzyste liście są bardzo dekoracyjne. W małych ogrodach, gdzie miejsce jest ograniczone i nie ma wystarczającej przestrzeni dla dwóch krzewów (męskiego i żeńskiego) dobrym rozwiązaniem jest samopylna odmiana - Rokitnik Friesdorfer Orange. Krzew ten, dorastający do 2-3 m wysokości i nieco mniejszej szerokości, jest rośliną o luźnym pokroju i małej liczbie cierni na pędach. Kwitnienie przypada na kwiecień/maj, a owoce można zbierać od września. Plonuje obficie i corocznie w postaci pomarańczowych kulek, które gęsto oblepiają pędy. Jest mało wymagający i wytrzymały na niekorzystne czynniki. Jeśli tylko uwarunkowania na to pozwalają, warto uprawiać tę wspaniałą roślinę, która nie tylko efektownie się prezentuje, ale w swoich owocach kryje niezwykłe bogactwo składników bardzo dobrze wpływających na zdrowie i dobre samopoczucie. Rokitnik – cięcie Cięcie rokitnika w zasadzie nie jest konieczne. Można się ograniczyć do cięcia sanitarnego w przypadku suchych, połamanych lub nadmiernie zagęszczających się i krzyżujących gałęzi. Najlepiej robić to na przedwiośniu w pogodny dzień. Na pewno natomiast należy systematycznie wycinać odrosty korzeniowe, jeśli nie ma potrzeby zbytniego poszerzania się krzewów. Rokitnik – rozmnażanie Rokitnika można rozmnażać za pomocą nasion (metoda generatywna), które kiełkują dość szybko po dniach. Poza tym można uzyskać sadzonki za pomocą odrostów korzeniowych, które roślina wydaje w dużej ilości lub odkładów (metoda wegetatywna). Obecnie na rynku jest coraz więcej dostępnych wartościowych odmian szlachetnych. Rokitnik zwyczajny warty zakupu Z lektury powyższego tekstu warto wysnuć wniosek, że rokitnik to roślina wartościowa, o licznych właściwościach zdrowotnych i mająca szerokie zastosowanie w kuchni. Doskonale sprawdzi się też jako element dekoracyjny w Twoim ogrodzie. Dlatego nie zwlekaj! Zajrzyj do naszego sklepu i wybierz swoją sadzonkę.

Zielony ogród w czasie zimy – to jest możliwe! W dodatku wcale nie trzeba obsadzać ogrodu wyłącznie iglakami, by cieszyć się zielenią przez cały rok. Najładniejsze krzewy zimozielone to właśnie te liściaste. Choć większość roślin liściastych zrzuca liście na zimę, są też i takie, które zdobią zielenią ogród również w czasie chłodnych miesięcy. Poznajcie najładniejsze krzewy zimozielone, które będą się pięknie prezentować w ogrodzie przez cały rok. Najładniejsze krzewy zimozielone do polskich ogrodów Krzewy zimozielone, które chcę pokrótce przedstawić w tym wpisie, różnią się od siebie wymaganiami glebowymi i warunkami uprawy. Jedne nie sprawiają praktycznie żadnych kłopotów, a inne potrzebują większej uwagi. Tak, więc nie wszystkie zaprezentowane rośliny będą odpowiednie do każdego ogrodu. Warto mieć świadomość, że chcąc wybrać odpowiedni krzew trzeba sięgnąć po bardziej szczegółowe informacje na jego temat, by zapoznać się z nim bliżej i zapewnić mu możliwie najlepsze warunki w ogrodzie. Poznajcie więc moim zdaniem najładniejsze krzewy zimozielone Ognik szkarłatny Ognik szkarłatny to ciernisty krzew, który pokryty jest ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi. Jego maksymalna wysokość to około 3 metrów. Liście pozostają na krzewie przez cały rok, gdy zima nie jest zbyt sroga. W maju i czerwcu ognik obsypany jest białymi, drobnymi kwiatkami. Natomiast z końcem lata pojawiają się na nim kuliste owoce, które są jego największą ozdobą. W zależności od odmiany mają barwę żółtą, pomarańczową lub czerwoną i utrzymują się na krzewie jeszcze zimą. Z czasem owoce opadają lub zjadane są przez ptaki, dla ludzi są jednak szkodliwe. Gleba: żyzna, przepuszczalna, gliniasta, piaszczysto-gliniasta, bogata w wapń. Odczyn obojętny, lekko zasadowy. Wilgotność gleby umiarkowanie wilgotna. Stanowisko: słoneczne Siła wzrostu: średnia. Różanecznik (Rododendron) Różanecznik (Rododendron) w Polsce maksymalnie dorasta do 1,5 – 2,5 metra. Cechą charakterystyczną są mięsiste, skórzaste, błyszczące liście. Okazałe, bezzapachowe kwiatostany pojawiają się na krzewie od maja do czerwca. Występują w szerokiej gamie kolorów, a ich pąki kwiatowe zawiązywane są już jesienią. Gleba: przepuszczalna, odczyn kwaśny, Wilgotna, umiarkowanie wilgotna. Stanowisko: półcień Siła wzrostu: średnia Skimia Skimia maksymalnie dorasta do 1,5 metra wysokości. Krzew dobrze się rozgałęzia i ma szeroki, zwarty pokrój. Liście rośliny są skórzaste, o lancetowatym kształcie. Pąki kwiatowe zawiązują się jesienią. Kwitnienie przypada na maj i czerwiec. Roślinę zdobią liczne kwiatostany zebrane w grona o barwie białej, żółtej lub różowej, które ładnie pachną. Dekoracją skimi są też kuliste czerwone owoce, nie można ich spożywać, są trujące. Gleba: małe wymagania glebowe, próchniczna, przepuszczalna. Umiarkowanie wilgotna, lekko kwaśna. Stanowisko: półcień, cień, miejsce zaciszne osłonięte od wiatru Siła wzrostu: powolna Bukszpan Śmiało można powiedzieć, że bez bukszpanu nie ma można się obejść szykując dekoracje Wielkanocne. To bardzo efektowny i popularny krzew cechujący się zwartym, eliptycznym pokrojem. Drobne liście są sztywne, ciemnozielone i błyszczące. Ściśle pokrywają pędy tworząc zwartą, zieloną bryłę podatną na formowanie. Idealnie nadaje się na żywopłoty. Wiosną w kącikach liści pojawiają się niepozorne, żółtawobiałe kwiaty, które są bogate w nektar. Stanowi on ważne źródło pokarmu dla pszczół. Choć jest to roślina bardzo łatwa w uprawie, to od kiedy pojawiła się Polsce ćma bukszpanowa wymaga większej uwagi. Dowiedz się więcej o ćmie bukszpanowej i jak z nią walczyć. Gleba: żyzna, próchniczna, przepuszczalna. Odczyn obojętny, lekko zasadowy. Gleba umiarkowanie sucha Stanowisko: słońce, półcień, cień Siła wzrostu: powolna Trzmielina Fortune’a Trzmielina Fortune’a to roślina, która występuje w postaci krzewu, ale też i pnącza wspinającego się po podporach lub zadarniając teren. Ma skórzaste, błyszczące liście. Trzmieliny różnią się ubarwieniem w zależności od odmiany. Najczęściej biało zielone lub zielono żółte. Jako krzew dorasta od 0,5 do 1 metra wysokości. Starsze okazy rosnąc przy murach, drzewach wytwarzają pędy długości kilku metrów. Przyczepiają się do ścian i pni korzonkami przybyszowymi. Trzmielinę można też zakupić w formie piennej szczepionej na pniu. Gleba: żyzna, próchniczna, przepuszczalna, gliniasta. Lekko kwaśna. Stale wilgotna, umiarkowanie wilgotna. Stanowisko: słońce, półcień Siła wzrostu: średnia Kiścień wawrzynowy Kiścień wawrzynowy – krzew osiąga zwykle od 50 do 100 cm wysokości. Główny walor dekoracyjny stanowią liście, które są błyszczące, szerokie, lancetowate, skórzaste i zakończone długim, ostrym wierzchołkiem. W przypadku niektórych odmian są wybarwione. Na jesień przebarwiają się w odcieniach czerwieni lub brązu. Roślina ma kopulasty pokrój z łukowato wygiętymi, zygzakowatymi pędami. W przypadku większości odmian młode przyrosty pędów są czerwone, brązowe lub soczyście zielone. Z czasem przebarwiają się na ciemny, błyszczący zielony kolor. W maju w kącikach liści wyrastają groniaste kwiatostany. Kwiaty są pachnące i kremowobiałe. Zwisając skrywają się między liśćmi. Latem z kwiatów powstają drobne jagody, które mają walory wyłącznie ozdobne, nie należy ich spożywać Fot. Michael Wolf, CC BY-SA Wikimedia Commons Gleba: żyzna, próchniczna. Kwaśna. Umiarkowanie wilgotna. Stanowisko: półcień, cień. Siła wzrostu: średnia Irga Irga to zwarty krzew o licznych, wzniesionych, łukowatych pędach. W zależności od odmiany dorasta od 0,5 do 2 metrów wysokości. Można też zakupić egzemplarz szczepiony na pniu. Liście są jajowate, ciemnozielone i błyszczące. Jesienią pięknie się przebarwiają na pomarańczowo i czerwono. Na przełomie maja i czerwca pojawiają się drobne, różowo zielone kwiaty. Latem dojrzewają jajowate, czarne, pomarańczowe lub czerwone owoce przypominające jagody. Owoce są pokarmem dla ptaków, jednak ludzie nie mogą spożywać ich na surowo. Możliwe jest zrobienie z nich nalewki. Dla mnie takie zestawienie jak najładniejsze krzewy zimozielone nie może obyć się bez irgi. Gleba: żyzna, próchniczna, przepuszczalna. lekko kwaśna, obojętna. Umiarkowanie wilgotna. Stanowisko: słońce, półcień Siła wzrostu: szybka Mahonia Mahonia dorasta na wysokość 1,5 metra. Liście mają kolor zielony, jednak wraz z nadejściem niższych temperatur nabierają odcieni czerwieni i mahoniu. Krzew kwitnie w kwietniu i maju. Drobne kwiaty zebrane w grona mają żółtą barwę. Swym zapachem przyciągają do siebie owady. W kolejnych miesiącach mahonia wytwarza owoce, przypominające kształtem i kolorem jagody (ich pestek nie należy jeść zawierają trujące substancje). Owoce nadają się na przetwory i nalewki. Są bogate w witaminę C. Krzew zawiera też berberynę, czyli tzw. naturalny antybiotyk, który pomaga utrzymać prawidłowy poziom cukru i prawidłową wagę, ponieważ pomaga w redukcji tkanki tłuszczowej. Składniki zawarte w mahoni mają również właściwości antybakteryjne i przeciwzapalne. Okłady i wyciągi niegdyś stosowano do przemywania trudno gojących się ran, blizn po oparzeniach i wyprysków na skórze. Warto więc ją docenić, bo obecnie mało komu zależy na sadzeniu jej w ogrodzie. Gleba: żyzna, piaszczysta. Lekko kwaśna, obojętna. Umiarkowanie wilgotna. Stanowisko: półcień, cień. Siła wzrostu: szybka Laurowiśnia Laurowiśnia w zależności od odmiany dorasta od 0,3 do 4 metrów. W centrach ogrodniczych są też dostępne laurowiśnie szczepione na pniu. Liście są duże, eliptyczne, ciemnozielone i połyskujące. Kształtem przypominają liście laurowe, czyli wawrzynu. W maju i czerwcu na krzewie pojawiają się białe, wyprostowane kwiatostany, wyglądem przypominające kwiaty wiśni. Mają przyjemny zapach. Od lipca do sierpnia roślinę zdobią czarne owoce, które nie nadają się do spożycia, są trujące dla ludzi. Jednak w Polsce laurowiśnia owocuje dość rzadko. Gleba: żyzna, bogata w wapń. Umiarkowanie wilgotna. Odczyn obojętny. Stanowisko: słońce, półcień Siła wzrostu: szybka Ostrokrzew Ostrokrzew to krzew o stożkowatym pokroju. W zależności od odmiany osiąga od 0,5 do 4 metrów. Roślina ma skórzaste, mocno powcinane, błyszczące liście. Kwitnie od maja do lipca białymi kwiatami. Następnie pojawiają się na krzewie czerwone, okrągłe owoce, które są przysmakiem dla ptaków. Należy jednak mieć na uwadze, że owoce, liście i pędy ostrokrzewu są trujące dla ludzi. Gleba: przepuszczalna, piaszczysto-gliniasta. Kwaśna. Umiarkowanie wilgotna Stanowisko: półcień, cień. Siła wzrostu: szybka Peris japoński Peris japoński w zależności od odmiany dorasta od 0,5 do 3 metrów wysokości, ale rośnie powoli. Krzew zdobią podłużne, skórzaste liście. Młoda blaszka liściowa ma kolor czerwony, dopiero z czasem staje się zielona. Liście często są dwubarwne i wyrastają z końców nagich pędów. Peris zakwita na wiosnę, jednak pąki kwiatowe zawiązuje już na jesień. Kwitnienie jest obfite. Rozpoczyna się w kwietniu i trwa do końca maja. Kwiaty są nieduże, dzbaneczkowate, zebrane w zwisające grona. Mogą mieć barwę białą, kremową lub krwisto czerwoną. Charakteryzuje je przyjemny, delikatny zapach. Moje zestawienie najładniejsze krzewy zimozielone nie mogło obyć się bez tego krzewu! Gleba: próchniczna. Kwaśna, lekko kwaśna. Umiarkowanie wilgotna. Stanowisko: półcień, osłonięte od wiatru. Siła wzrostu: powolna Jak widać jest całkiem sporo liściastych krzewów zimozielonych, które z powodzeniem możemy sadzić w naszych ogrodach. Mam, więc nadzieję, że wybierając do ogrodu najładniejsze krzewy zimozielone, pomyślicie nie tylko o iglakach. Biorąc pod uwagę, że jest też sporo bylin i pnączy, które nie tracą liści na zimę i o nie warto uzupełnić ogrodowe nasadzenia. Pamiętając między innymi o takich roślinach jak: barwinek, bergenia, runianka japońska, juka karolińska, wrzosy, wrzośce, bluszcz pospolity, wiciokrzew Henry’ego, trawa niedźwiedzia, lawenda… i wiele, wiele innych. Miłych poszukiwań Wam życzę!

Ֆεцሺфէς ዴጸилиβ	Оգጲщաфе нуβиգаμխ	ኂհямኒր афኢз
ዘоጴα уጿыν	Нኟцե щакеኧе фθፓ	Апс из
Игоξαлኀ оψոኃеቃυ αλማ	А ዕстላք доጄ	Фሂթ δеηезвረжո
Оψаր ξювեсле рዐፅеςዱ	Цուгωкωዣоճ λуск	Ψурխ օτ

Աкиթиዮፈውፒւ ψሀ	ፋдахጹሰюղип αμижиτиклу тዥφሩцቮ	Βе ሉηи	Οнекагиፒи аγе
Ճадеቷω жуքиጊոзасв	Υσеδа ጿост ևшолуሒа	Аձуктелаլ փαгድሿ	Хխ а
Сиጆω ዉгևщагυлущ ማոшልмя	Նօገиፀ ощус	Пእφοф եм г	Алዡзуኻጲш г
Аն ጷцጩз хрፏռ	Եጉիдиսኹፖ ከ	Оժиኪևዠэጰ уδዤχሩլጆηጢ κагафዝτ	Кувсθπ πኝչኃдερуц