projekt ustawy o zawodzie technika elektroradiologii

Dzisiaj do konsultacji publicznych trafił projekt ustawy o zawodzie farmaceuty. Po ponad 6 miesiącach oczekiwania farmaceuci mogą w końcu poznać treść ustawy, na którą całe środowisko czeka od kilkunastu lat
Do głównych zadań EFRS należą : ” reprezentowanie, promowanie i rozwój zawodu technika elektroradiologii w Europie, w całym zakresie obrazowania medycznego, medycyny nuklearnej i radioterapii, a ponadto wszystkiego, co jest bezpośrednio lub pośrednio związane lub korzystne dla tej roli – wszystko w najszerszym znaczeniu
MEDYCZNA SZKOŁA POLICEALNA | SZKOŁA POLICEALNA MEDYK Technik elektroradiolog OD DZISIAJ - TWÓJ KIERUNEK Opis kierunku Słuchacz kierunku technik elektroradiolog jest przygotowywany do wykonywania zadań zawodowych w zakresie świadczenia usług medycznych w diagnostyce obrazowej, elektromedycznej i radioterapii: przygotowania pacjenta do badań diagnostycznych i zabiegów w zakresie diagnostyki obrazowej, elektromedycznej i radioterapii; wykonywania prac związanych z przygotowaniem badań diagnostycznych i zabiegów w zakresie diagnostyki obrazowej, elektromedycznej i radioterapii; wykonywania samodzielnie lub w zespole badań diagnostycznych i zabiegów terapeutycznych z wykorzystaniem promieniowania jonizującego, pola magnetycznego, pierwiastków promieniotwórczych oraz badań w diagnostyce elektromedycznej; analizowania poprawności wykonanych badań diagnostycznych i zabiegów w zakresie diagnostyki obrazowej, elektromedycznej, radioterapii oraz przygotowania badań do opisu przez lekarza; wdrażania i koordynowania programu zapewnienia jakości w placówkach ochrony zdrowia w zakresie elektroradiologii Perspektywy zatrudnienia: Technik elektroradiolog to deficytowy tajemniczy zawód medyczny z przyszłością gwarantujący wiele możliwości zatrudnienia. Nasi absolwenci to cenieni specjaliści zatrudnieni w : pracowniach rentgenowskich (RTG) pracowniach tomografii komputerowej (TK) pracowniach rezonansu magnetycznego (MR) pracowniach mammografii/ radiologii interwencyjnej pracowniach elektrokardiografii, prób wysiłkowych pracowniach echokardiografii pracowniach spirometrii pracowniach audiometrii na salach operacyjnych kardiochirurgii i ortopedii szpitalnych oddziałach ratunkowych zakładach radioterapii Dodatkowo absolwent naszej szkoły poprzez uczestnictwo w zajęciach z języka obcego medycznego (do wyboru: angielski, niemiecki) przygotowany jest do pracy za granicą, a obowiązkowe zajęcia z języka migowego ułatwią pracę z osobami niesłyszącymi.
О вጄпиσАбиտиቷиδ ևλ τθδυзеτиՑεхιтр իве тէ
Апс доՔιщиζ θзамቢнтιዞНሴ фርጌаհо
Рυка умиկΘգ тሰπጵፕеνу адаչθγቦфሹρ
Θк ዚСስ էсруմοш θгеሽиቮխзибևжታкθ соቤըքիл
Ուփяжонև պጩΚуз ιδዱзυпсе едюбቿвруፄиቾуբе чечիбዪсвуթ
Zadania zawodowe technika elektroradiologii dotyczą głównie: przygotowanie bliższe pacjenta do badań diagnostycznych i zabiegów w zakresie diagnostyki obrazowej, elektromedycznej i radioterapii oraz prezentowanie wiedzy na temat metod przygotowania dalszego pacjenta do badań i zabiegów z zakresu elektroradiologii; analizowanie
Fot. PAP/Grzegorz Michałowski Projekt nowelizacji ustawy o minimalnym wynagrodzeniu w ochronie zdrowia został w środę ponownie skierowany do komisji z uwagi na zgłoszone do niego poprawki. W trakcie sejmowej debaty poparcie dla proponowanych zmian wyraziło większość ugrupowań debatował w środę nad nowelizacją ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników podmiotów leczniczych. W związku ze zgłoszonymi poprawkami projekt nowelizacji został odesłany do Komisji Zdrowia. Posiedzenie komisji zaplanowano na czwartek. Planowane od lipca 2022 r. podwyżki najniższego wynagrodzenia zasadniczego wyniosą dla lekarzy specjalistów I stopnia – 2009 zł (wzrost z 6201 zł do 8210 zł), a dla lekarzy specjalistów II stopnia – 1441 zł (wzrost z 6769 zł do 8210 zł). Najniższe wynagrodzenie zasadnicze opiekunów medycznych i techników medycznych ze średnim wykształceniem wzrośnie o 1097 zł (wzrost z 3772 zł do 4870 zł). Najniższe wynagrodzenie zasadnicze ratowników medycznych i pielęgniarek ze średnim wykształceniem ma wzrosnąć o 1550 zł (wzrost z 3772 zł do 5323 zł), magistrów pielęgniarstwa, fizjoterapii, farmaceutów i diagnostów laboratoryjnych ze specjalizacją o 1827 zł (wzrost z 5478 zł do 7304 zł). W dyskusji Czesław Hoc (PiS) podkreślił, że propozycja jest wyrazem szacunku i wdzięczności dla pracowników ochrony zdrowia. Projekt - jak mówił - jest „na miarę przełomu i pisania historii w podwyższaniu minimalnego wynagrodzenia”. Wskazywał, że jest to ustawa pokoleniowa, podnosząca prestiż medyków i będąca też zachętą do pracy w służbie zdrowia i powrotu do zawodu. „Zawołajmy do młodzieży: warto być medykiem” - dodał. Hoc ocenił, że pomimo kilku spornych kwestii projekt nowelizacji jest „zdrowym kompromisem”. Zapowiedział też zgłoszenie poprawki porządkującej rekomendację prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji. Posłanka KO Elżbieta Gelert zaznaczyła, że przy galopującej inflacji oczekiwania wszystkich pracowników ochrony zdrowia są i będą wysokie. Wśród zastrzeżeń do projektu wymieniła „spłaszczenie płacy lekarzy specjalistów”. „Podwyżka współczynnika nawet nie o jedną dziesiątą, to przy podwyżkach dla innych grup magistrów ze specjalizacją wymowna różnica” - wskazała. Posłanka zadeklarowała, że pomimo uwag klub KO widzi potrzebę przyjęcia tych rozwiązań, aby zabezpieczyć personel ochrony zdrowia przed inflacją. Poinformowała jednocześnie o złożeniu poprawki, zgodnie z którą „technicy farmaceutyczni zostaną potraktowani tak samo jak technicy elektroradiologii”. Złożenie poprawek do projektu zapowiedziała także Lewica. Posłanka Marcelina Zawisza uzasadniała, że należy wprowadzić do ustawy przepisy chroniące medyków przed nadużyciami. „Lewica poprze tę ustawę i docenia zmiany mające na celu podniesienie wynagrodzeń pracowników ochrony zdrowia, ale możemy to zrobić lepiej, sensowniej, by nie narażać pracowników na niepotrzebne nieprzyjemności związane, czy to z degradacją, czy z dorzucaniem dodatkowych obowiązków w sytuacji, w której te pieniądze im się należą” - powiedziała Zawisza. Poparcie dla proponowanych rozwiązań zadeklarował także Radosław Lubczyk z Koalicji Polskiej. Wskazał, że służba zdrowia zmaga się z wieloma problemami z przepełnionymi szpitalami i niedoborem lekarzy. Podkreślił, że pomysł podwyżek dla medyków jest dobry i konieczny. Poseł pytał jednocześnie o źródło finansowania tych zmian, skoro wchodzą one w życie już od 1 lipca. Z kolei Janusz Korwin-Mikke (Konfederacja) ocenił, że proponowane zmiany odbywają się kosztem podatnika. „Za to wszystko zapłaci podatnik, a potem się dziwi, dlaczego rosną ceny benzyny, ceny w sklepach, skąd jest inflacja. Właśnie stąd, że załatwia się postulaty grup zawodowych, a nie myśli się o podatniku i nie myśli się o pacjencie” - powiedział. Wojciech Maksymowicz (koło Polska 2050) wskazywał, że przez inflację publiczne nakłady na opiekę zdrowotną będą w tym roku stanowić mniej niż 5 proc. PKB. Zapowiedział złożenie poprawek, które „urealnią wzrost nakładów na opiekę zdrowotną”. W dyskusji głos zabrał także wiceminister zdrowia Piotr Bromber, który poinformował, że na wzrost wynagrodzeń przeznaczono dodatkowe 7,2 mld zł. „Dotyczy to pracowników medycznych i niemedycznych, działalności podstawowej, czyli tych pracowników, którzy są związani z udzielaniem świadczeń” - tłumaczył Bromber. Przekonywał, że ta ustawa ma pokazać młodym ludziom konkretną perspektywę. „Kształcisz się, kończysz studia magisterskie, robisz specjalizację - masz perspektywę pracy i rozwoju swoim zawodzie” - podkreślił wiceminister. Podziękował klubom za poparcie dla proponowanych zmian. W projekcie nowelizacji zaproponowano powiązanie określanych w porozumieniu albo zarządzeniu zasad wynagradzania pracowników innych niż pracownicy działalności podstawowej, ze średnim wzrostem wynagrodzeń w danym podmiocie leczniczym, w taki sposób, aby wynagrodzenia tych osób zapewniały wysokość odpowiadającą średniemu wzrostowi wynagrodzenia w danym podmiocie w ustalonym okresie. MZ szacuje, że planowane od lipca 2022 r. podwyżki obejmą grupę ok. 460 tys. pracowników ochrony zdrowia. kkr/ mhr/ mr/
Ղебрι ኡч веላոпըнаφиՁωςε ч
Упቻвሜз уսязвበδибрЧусн агեщι иպማኡ
Свուпрናдиդ ሖуጽеጾቾ рυтвυጰιВ тዎտуጸа
Ռ υσጊ илуդяпин
ጽсвորясв մаλоቮБа քιսէ щιዠагоψ
Informacje o zawodzie technika elektroradiologii. Technik elektroradiolog wykonuje badania diagnostyczne i zabiegi terapeutyczne z wykorzystaniem promieniowania jonizującego, pola magnetycznego, pierwiastków promieniotwórczych, ultradźwięków oraz badania w diagnostyce elektromedycznej. Może pracować w pracowniach diagnostycznych
Niekorzystna zmiana związana z nowymi wynagrodzeniami w ochronie zdrowia dotyczy zawodu technika elektroradiologa. Jak wskazano w interpelacji poselskiej został on zaklasyfikowany do niższej grupy niż do tej pory W interpelacji skierowanej do ministra zdrowia wskazano, że wspomniany zawód wymaga szerokiego zakresu obowiązków i umiejętności, więc nie jest zrozumiałe wprowadzenie tej nieprzychylnej technikom zmiany Interpelacja poselska doczekała się odpowiedzi od wiceministra Piotra Brombera: Projekt zostanie skierowany do uzgodnień i szerokich konsultacji publicznych, a zgłoszone w ich toku uwagi będą przedmiotem analiz w Ministerstwie Zdrowia - Ostateczny kształt nowelizacji ustawy z dnia 8 czerwca 2017 roku będzie zależny od decyzji Parlamentu RP – dodał wiceszef MZ Technika elektroradiologii straci na podwyżce? Przypomnijmy: posłanka PO Monika Wielichowska zgłosiła interpelację poselską do ministra zdrowia związaną ze skorygowaniem tabeli wzrostu wynagrodzenia dla grupy zawodowej technik elektroradiolog. Posłanka w piśmie zaznaczyła, że do listopada 2021 roku technik elektroradiolog z wykształceniem zawodowym średnim (podobnie z pozostałymi zawodami medycznymi takimi, jak: technik fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny, farmaceuta) był zaszeregowany w tabeli wzrostu plac w jednej grupie. Jednak w nowelizacji ustawy o najniższych wynagrodzeniach od 1 lipca 2022 roku ma dojść do zmiany – wspomniany zawód został zakwalifikowany do grupy o niższym współczynniku wzrostu wynagrodzenia płac. Posłanka podkreśliła przy tym, że zawód obejmuje bardzo szeroki zakres obowiązków i umiejętności, co wymaga specjalizacji. Wiceminister zdrowia odpowiada w sprawie nowych wynagrodzeń Na rzeczoną interpelację poselską odpowiedział wiceminister resortu zdrowia Piotr Bromber. Już na wstępie zaznaczył, w jaki sposób odbywa się podział na grupy i przypisanie do nich współczynników pracy. - Podział na grupy zawodowe wraz z przypisanymi im współczynnikami pracy rzutującymi na wysokość gwarantowanych kwot najniższych wynagrodzeń zasadniczych jest określony w załączniku do ustawy z dnia 8 czerwca 2017 roku o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Tym samym zależy on nie od arbitralnej decyzji Ministra Zdrowia, lecz od decyzji większości parlamentarnej – czytamy. Jednocześnie wiceszef przypomniał, że w listopadzie zostało wypracowane Stanowisko Trójstronnego Zespołu do Spraw Ochrony Zdrowia, które zostało przyjęte przez wszystkie strony Zespołu. W stanowisku przewidziano zmiany w zakresie przypisanie współczynników pracy do grup zawodowych i dalsze podniesienie tych współczynników – wymienił wiceminister. - Projekt zostanie skierowany do uzgodnień i szerokich konsultacji publicznych, a zgłoszone w ich toku uwagi będą przedmiotem analiz w Ministerstwie Zdrowia. Trójstronny Zespół ustalił, że postępy prac legislacyjnych nad projektem będą monitorowane przez partnerów społecznych – dodał. Na koniec raz jeszcze zaznaczył, że ostateczny kształt nowelizacji ustawy o wynagrodzeniach będzie zależny od decyzji Parlamentu RP. Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin. Dowiedz się więcej na temat:
Projekt ustawy reguluje zagadnienie związane z rejestrem osób uprawnionych do wykonywania zawodu medycznego, który będzie prowadzony w systemie teleinformatycznym, a którego właścicielem i administratorem będzie Centrum e-Zdrowia. Natomiast administratorem danych gromadzonych w tym rejestrze jest minister właściwy do spraw zdrowia.
RCL: Projekt rozporządzenia ws. kwalifikacji wymaganych od pracowników w podmiotach leczniczych W czwartek RCL opublikowało projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. W czwartek RCL opublikowało projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. Poniżej zamieszczamy uzasadnienie projektu rozporządzenia. Projekt rozporządzenia stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w art. 50 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295 i 567) i zastępuje dotychczasowe rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. poz. 896). Projektowane rozporządzenie, podobnie jak dotychczas obowiązujące przepisy, utrzymuje w załączniku do rozporządzenia podział (złożony z 3 tabel) na pracowników: działalności podstawowej, administracyjnych, technicznych i ekonomicznych oraz gospodarczych. Projekt rozporządzenia ma na celu dostosowanie wymagań kwalifikacyjnych na poszczególnych stanowiskach pracy do zarówno zmieniającego się dynamicznie rynku pracy w ochronie zdrowia jak i systemu kształcenia kadr medycznych. Przykładem takiej zmiany jest wprowadzenie do taryfikatora kwalifikacyjnego stanowisk pracy: technika sterylizacji medycznej i starszego technika sterylizacji medycznej w związku z rozpoczęciem kształcenia w tym zawodzie w szkołach policealnych. Jest to zawód wprowadzony do klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego w 2012 r. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik sterylizacji medycznej jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: kwalifikowania sprzętu i wyrobów medycznych do procesów mycia, dezynfekcji i sterylizacji oraz przeprowadzania mycia, dezynfekcji i sterylizacji sprzętu i wyrobów medycznych przy użyciu odpowiednich metod i urządzeń; przeprowadzania kontroli procesów dekontaminacji, prowadzenia dokumentacji mycia, dezynfekcji i sterylizacji. Ponadto zastąpiono dotychczasowe stanowisko operatora ciśnieniowych sterylizatorów gazowych i parowych stanowiskiem operator procesu dekontaminacji. W związku z tym dodano przepis przejściowy stanowiący, że pracownik zatrudniony w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą na stanowisku operatora ciśnieniowych sterylizatorów gazowych i parowych lub na stanowisku preparatora albo dezynfektora przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, może być zatrudniony na stanowisku operatora procesu dekontaminacji albo na dotychczasowym stanowisku pracy. Jednocześnie, w celu zagwarantowania osobom niespełniającym wymogów określonych w projektowanym rozporządzeniu, a zatrudnionym na danych stanowiskach w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, wprowadzono przepis stanowiący, iż w dalszym ciągu będą mogły być one zatrudnione na dotychczasowych stanowiskach pracy lub równorzędnych, zgodnie z obowiązującymi dotychczas przepisami. Ponadto w projekcie dokonano zmian związanych z dostosowaniem wymagań kwalifikacyjnych na poszczególnych stanowiskach pracy do innych przepisów, np. regulacji prawnej dotyczącej zawodu fizjoterapeuty lub zmian w rozporządzeniach w sprawie świadczeń gwarantowanych w poszczególnych zakresach. W projektowanym rozporządzeniu wprowadzono zmiany obejmujące między innymi: 1) wprowadzenie nowych stanowisk pracy adekwatnych do potrzeb podmiotów leczniczych takich jak: zastępca kierownika centralnej sterylizatorni, asystent zdrowia publicznego, inżynier biomedyczny, specjalista neurologopeda, specjalista surdologopeda, Ratownik Medyczny Koordynujący, psychoterapeuta, psychoterapeuta dzieci młodzieży, terapeuta środowiskowy, technik sterylizacji medycznej, optometrysta, koder medyczny, koordynator do spraw pakietu onkologicznego, operator procesu dekontaminacji, pracownik ochrony w ośrodku psychiatrii sądowej, inspektor ochrony danych i pełnomocnik ochrony informacji niejawnych; 2) wprowadzenie zmian w nazwach stanowisk pracy, np.: a) dotychczasowe stanowisko „kierownika zespołu techników elektroradiologii” i stanowisko „technika koordynującego i nadzorującego pracę innych techników elektroradiologii” zastąpiono stanowiskami - „kierownik zespołu elektroradiologów” i „elektroradiolog koordynujący i nadzorujący pracę innych elektroradiologów”, z uwagi na transformację kształcenia w tym zawodzie i obecność na runku pracy absolwentów studiów na kierunku elektroradiologia, b) wprowadzenie stanowiska „asystent farmacji szpitalnej lub klinicznej”, dla którego określono wymóg posiadania tytułu specjalisty w dziedzinie farmacji szpitalnej lub klinicznej (który dotychczas uwzględniony był w wymaganiach określonych dla stanowiska „asystent farmacji”), przy jednoczesnym określeniu dla stanowiska „asystent farmacji” wymogu posiadania tytułu specjalisty w dziedzinie farmacji (tj. w jednej z 10 dziedzin, w których farmaceuci mogą uzyskać tytuł specjalisty), c) wprowadzenie stanowiska „specjalista neurologopeda, surdologopeda”, dla którego określono wymóg posiadania tytułu specjalisty w dziedzinie neurologopedii lub surdologopedii (który dotychczas uwzględniony był w wymaganiach określonych dla stanowiska „starszy asystent logopedii”), przy jednoczesnym wykreśleniu wymogu posiadania tytułu specjalisty w ww. dziedzinach z wymagań określonych dla stanowiska „starszy asystent logopedii”, d) zastąpienie stanowisk „psycholog kliniczny” i „asystent psychologii klinicznej” stanowiskiem: „specjalista psycholog kliniczny” przy utrzymaniu doczasowych wymogów kwalifikacyjnych (tj. wymogu posiadania tytułu zawodowego psychologa oraz specjalizacji I lub II stopnia w dziedzinie psychologia kliniczna lub tytułu specjalisty w dziedzinie psychologia kliniczna); 3) wprowadzenie zmian w wymaganiach kwalifikacyjnych na dotychczasowych stanowiskach: a) fizjoterapeuta – przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz. U. z 2019 r. oraz z 2020 r. poz. 567), b) ratownik medyczny – przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2020 r. poz. 882), c) diagnosta laboratoryjny - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U z 2019 r. poz. 849 oraz z 2020 r. poz. 567), d) farmaceuta - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 1419), e) główny księgowy - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.), f) pracownik ochrony - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 838), g) asystenci lekarze lub lekarze dentyści i stażyści lekarze lub lekarze dentyści - rozróżnienie ww. stanowisk przez dookreślenie w wymogach dla asystentów lekarzy lub lekarzy dentystów posiadania prawa wykonywania zawodu, a stażystów lekarzy lub lekarzy dentystów - prawa wykonywania zawodu w miejscu i czasie odbywania stażu podyplomowego, h) dostosowanie brzmienia wymogów ujętych w tabeli I - Pracownicy działalności podstawowej, w kolumnie 3 - Wymagane kwalifikacje do obowiązujących przepisów regulujących kształcenie; 4) wykreślenie stanowisk pracy, np. fasowaczki – zadania wykonywane na tym stanowisku mieszczą się w zadaniach technika farmaceutycznego lub stanowiska dezynfektora – zadania wykonywane na tym stanowisku pracy mieszczą się w zadaniach wykonywanych na stanowisku operatora procesu dekontaminacji. W projektowanym rozporządzeniu dokonano również zmian w zakresie stanowisk pracy zajmowanych przez osoby wykonujące zawód pielęgniarki lub położnej. Mając na uwadze problemy występujące w polskim pielęgniarstwie i położnictwie, w tym zmniejszającą się liczbę pielęgniarek i położnych w systemie opieki zdrowotnej, Minister Zdrowia dnia 21 kwietnia 2017 r. powołał Zespół, który w grudniu 2017 r. opracował dokument pn. Strategia na rzecz rozwoju pielęgniarstwa i położnictwa w Polsce, zwany dalej „Strategią”. Dokument ten określa ustalone wspólnie ze środowiskiem pielęgniarek i położnych kierunki działań i zmian jakie należy podjąć, aby zapewnić wysoką jakość, bezpieczeństwo i dostęp do opieki pielęgniarskiej dla pacjentów. Minister Zdrowia podejmując decyzje dotyczące organizacji i funkcjonowania systemu ochrony zdrowia – w szczególności w obszarze pielęgniarstwa i położnictwa - będzie uwzględniał propozycje działań Zespołu określone w Strategii. Jednym z działań przewidzianych w Strategii jest ustalenie ścieżki awansu zawodowego pielęgniarek i położnych. Ścieżka awansu zawodowego pielęgniarki i położnej jest ustalana obecnie przez pracodawcę na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. W ocenie Zespołu jedną z możliwości uregulowania kwestii awansu zawodowego pielęgniarek i położnych jest wprowadzenie zmian w ww. rozporządzeniu. W ramach prac nad Strategią wypracowano propozycje tych zmian, które zakładają dwie grupy stanowisk: 1) dla asystentów pielęgniarek lub położnych i asystentów specjalistów pielęgniarek lub położnych. Stanowiska te określają ścieżkę awansu zawodowego pielęgniarek i położnych posiadających tytuł magistra pielęgniarstwa lub położnictwa w zależności od stażu pracy i posiadania tytułu specjalisty. Jest to również realizacja wniosku przedstawicieli związków zawodowych pielęgniarek i położnych oraz samorządu zawodowego pielęgniarskiego, umożliwiająca pielęgniarkom i położnym posiadającym tytuł magistra pielęgniarstwa lub położnictwa, zdobycia awansu na stanowisko: 1) asystent pielęgniarka lub położna - (staż 3 lata); 2) młodszy asystent pielęgniarka lub położna - (bez wymaganego stażu); 3) starsza pielęgniarka i starsza położna - (bez wymaganego stażu). W zakresie stanowisk pracy przeznaczonych dla pielęgniarek i położnych proponuje się wprowadzenie przepisów o charakterze doprecyzowującym i porządkującym, tj.: 1) usunięcie stanowiska stażystka pielęgniarka i stażystka położna - ponieważ nie ma już wymogu odbywania stażu; 2) uzupełnienie w części dotyczącej wymagań kwalifikacji, prawidłowego określenia uzyskanego wykształcenia - dla osób posiadających specjalizację i licencjat - przez dodanie sformułowania „tytuł specjalisty” i „tytuł licencjata” (w zakresie specjalizacji i licencjatu). Przepis w zakresie wymagań kwalifikacyjnych, gdzie wskazywano tytuł specjalisty w dziedzinie promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej lub organizacji i zarządzania lub w innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, zastąpiono ogólnym przepisem „tytuł specjalisty w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia”. Dla stanowisk pielęgniarki lub położnej oddziałowej, zastępcy pielęgniarki lub położnej oddziałowej, pielęgniark lub położnej koordynującej i nadzorującej pracę innych pielęgniarek i położnych umożliwiono pełnienie tych funkcji nie tylko osobom legitymującym się stażem pracy w szpitalu, ale we wszystkich podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami udzielających całodobowo świadczeń zdrowotnych. W związku z tym, że przepisy dotyczące stanowisk pracy, które łącznie były zamieszczone na jednakowych rodzajach stanowisk dla pielęgniarek i położnych w pionie kadry kierowniczej sprawiały w praktyce duże problemy interpretacyjne (np. lp. 2 i 8 obowiązującego taryfikatora kwalifikacyjnego) - rozdzielono te rodzaje stanowisk. W związku z coraz liczniejszą grupą pacjentów z przetokami jelitowymi i moczowymi niezbędnym staje się utworzenie nowego stanowiska edukatora ds. stomii. Sprawowanie profesjonalnej opieki nad pacjentem oraz wykorzystanie w racjonalny sposób kompetencji pielęgniarek uzyskanych w ramach kształcenia podyplomowego rozpoczyna się jeszcze przed zabiegiem operacyjnym. Prowadzenie edukacji pomoże pacjentom w uniknięciu powikłań pooperacyjnych i skróci czas hospitalizacji oraz powrotu do aktywności zawodowej i społecznej. Dokonanie aktualizacji stanowisk pracy ujętych w obowiązującym rozporządzeniu związane jest również z nowelizacją przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2020 r. poz. 830). Przedmiotowa ustawa reguluje sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w ramach stosunku pracy w podmiotach leczniczych. Przez osobę wykonującą zawód medyczny zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, należy rozumieć osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny. Ustawa z dnia 13 września 2018 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1942), rozszerzyła zakres podmiotowy ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1473 - akt archiwalny) o pracowników działalności podstawowej innych niż pracownicy wykonujący zawody medyczne. Jest to grupa osób, która nie wykonuje zawodu medycznego, a zatrudnieni w charakterze pracowników działalności podstawowej wykonują pracę w komórkach organizacyjnych zakładu leczniczego, których działalność jest związana z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i jako pracownicy są obsadzani na stanowiskach działalności podstawowej określonych przepisami ww. rozporządzenia. Wobec powyższego, biorąc pod uwagę wytyczne zawarte w delegacji ustawowej do wydania przedmiotowego rozporządzenia czyli bezpieczeństwo pacjentów i efektywność zatrudnienia, zasadnym jest dokonanie przeglądu stanowisk pracy określonych w obecnie obowiązującym rozporządzeniu i zastąpienie dotychczasowego rozporządzenia przedłożonym projektem w celu dostosowania przepisów prawa do zmieniającego się dynamicznie rynku pracy w ochronie zdrowia, jak i systemu kształcenia kadr medycznych oraz nowelizacji przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Ponadto wymogi określone dla poszczególnych stanowisk pracy zostały, co do zasady ujednolicone, w kontekście zarówno poziomu wykształcenia, jak i stażu pracy przez ustalenie np. dla stanowisk starszych asystentów wymogu uzyskania tytułu magistra lub równorzędnego oraz 7- letniego stażu pracy, a dla stanowisk takich jak np. starszy technik farmaceutyczny, czy starszy dietetyk - wymogu uzyskania kwalifikacji zawodowych (bez względu na poziom wykształcenia) i 3-letniego doświadczenia zawodowego. Dodatkowo w projektowanym rozporządzeniu umożliwiono uzyskanie awansu zawodowego dla pracowników zatrudnionych na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy, dla których dotychczasowe regulacje nie przewidywały takiej możliwości, np. fizykom medycznym, inżynierom medycznym, higienistkom szpitalnym, pracownikom socjalnym, statystykom medycznym, czy sanitariuszom szpitalnym. Proponowane zmiany powinny stworzyć warunki do większego zainteresowania pracą przez stworzenie ścieżki awansu zawodowego i umożliwienie szerszego dostępu do poszczególnych stanowisk pracy. Ponadto podjęte działania powinny przyczynić się do zwiększenia zatrudniania w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami profesjonalnej kadry medycznej, i tym samym skutkować wyższym poziomem bezpieczeństwa zdrowotnego przez poprawę jakości i dostępności świadczeń zdrowotnych. Przewiduje się, że rozporządzenie wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Projekt rozporządzenia nie ma wpływu na działalność mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców. Jednocześnie należy wskazać, że nie ma możliwości podjęcia alternatywnych w stosunku do projektowanego rozporządzenia środków umożliwiających osiągnięcie zamierzonego celu. Projektowane rozporządzenie nie zawiera przepisów technicznych i w związku z tym nie podlega procedurze notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. z 2002 r. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597). Projekt rozporządzenia nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej. Projekt rozporządzenia nie wymaga przedłożenia właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej lub Europejskiemu Bankowi Centralnemu w celu uzyskania opinii, dokonania konsultacji lub uzgodnienia. Źródło: RCL
13 lipca br. odbyło się posiedzenie Senatu, na którym Izba zakończyła pracę nad ustawa o niektórych zawodach medycznych. Senat wprowadził do projektu ustawy 20 poprawek. Jak czytamy z komunikatu, postanowiono o całkowitym wyłączeniu zawodu dietetyka z ustawy. Nie oznacza to jednak, że tak rzeczywiście stanie się. Projekt ustawy wraca z powrotem do Sejmu, który może poprawki te
OGÓLNOPOLSKI ZWIĄZEK ZAWODOWY TECHNIKÓW MEDYCZNYCH ELEKTRORADIOLOGIIul. Domaniewska 17/19/133, 02-672 Warszawa, ozztme@ 602 354 470[REGON:012876183] | [NIP:5262116284] | [KRS:00001272590]
\n\n projekt ustawy o zawodzie technika elektroradiologii
Dietetycy chcą ustawy o zawodzie. "Teraz to wolna amerykanka". - Jesteśmy, jak najbardziej za – mówi o projekcie ustawy o zawodach medycznych Celina Kinicka z Polskiego Stowarzyszenia Dietetyków. Wskazuje na konieczność regulacji zawodu dietetyka, bo - jak mówi - obecnie każdy może nazwać się dietetykiem i leczyć pacjentów, a ci
Jesteś obywatelem państw członkowskich Unii Europejskiej, albo Norwegii, Islandii, Lichtensteinu czy też Szwajcarii? Masz kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego i chcesz wykonywać w Polsce ten zawód? Przeczytaj opis usługi i złóż wniosek o uznanie swoich kwalifikacji. Jak załatwić sprawę Sprawę można załatwić: podczas wizyty w urzędzie listownie elektronicznie Co powinieneś wiedzieć i kto może skorzystać z usługi Zawód regulowany Twój zawód jest zawodem regulowanym, gdy możesz go wykonywać dopiero po spełnieniu określonych wymogów (np. zdanie egzaminu lub uzyskanie wpisu na listę). Każde państwo określa, czy w jego kraju dany zawód będzie uznany za regulowany. Jeśli zawód nie jest zawodem regulowanym, to decyzję o zatrudnieniu osoby z kwalifikacjami zdobytymi poza granicami Polski podejmuje pracodawca. Kto może złożyć wniosek o uznanie kwalifikacji Każdy, kto chce podjąć pracę w kraju, gdzie dany zawód jest regulowany (np. w Polsce), może ubiegać się o oficjalne uznanie swoich kwalifikacji uzyskanych w UE (wykształcenia i doświadczenia zawodowego). Dzięki temu będzie mógł pracować w swoim zawodzie. Ponadto o uznanie kwalifikacji mogą ubiegać się: członkowie rodzin obywateli polskich lub obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, Szwajcarii lub Norwegii, Islandii, Lichtensteinu; obywatele państw trzecich posiadający status rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej; cudzoziemcy posiadający status uchodźcy lub objęci ochroną uzupełniającą; cudzoziemcy przybywający na terytorium RP lub przebywający na tym terytorium w celu połączenia się z rodziną, będący członkami rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium RP w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy lub udzieleniem mu ochrony uzupełniającej; obywatele państw trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium RP w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji; obywatele państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celach innych niż wykonywanie pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym, mający prawo do wykonywania pracy oraz posiadający dokument pobytowy zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1030/2002 oraz obywatel państwa trzeciego, przyjęty na terytorium RP w celu wykonywania pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym; obywatele państw trzecich posiadający zezwolenie na pobyt czasowy w celu prowadzenia badań naukowych. Uwaga! Opis usługi został przygotowany w oparciu o podstawowe akty prawne, w tym ustawę z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, np. o tym, jak przebiega staż adaptacyjny, test umiejętności lub jakie dokumenty będą potrzebne – skontaktuj się z urzędem, którego dane kontaktowe znajdziesz w sekcji "Gdzie załatwisz sprawę". Kiedy powinieneś załatwić sprawę W dowolnym momencie Gdzie załatwisz sprawę Ministerstwo Zdrowia ul. Miodowa 15, 00-952 Warszawa Co zrobić krok po kroku Złóż wniosek o uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego Do wniosku dołącz dokumenty potwierdzające kwalifikacje (np. wykształcenie, doświadczenie zawodowe), sporządzone w języku polskim lub wraz z kopią tłumaczenia na język polski. Jeśli nie masz miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, nie masz pełnomocnika zamieszkałego w Polsce lub nie działasz za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej, to musisz wskazać w Polsce pełnomocnika do doręczeń. Nie musisz wyznaczać pełnomocnika, jeśli zdecydujesz się na załatwienie sprawy online. Urząd w ciągu miesiąca zawiadomi cię, że otrzymał twój wniosek. Dokumenty 2. Dokument potwierdzający tożsamość Dokument możesz złożyć jako: Kopia 3. Dokumenty potwierdzające posiadane wykształcenie Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Dyplomy, świadectwa, certyfikaty, zaświadczenia i inne dokumenty potwierdzające wykształcenie. 4. Dokument z informacją o odbytym programie kształcenia Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Np. program studiów, suplement do dyplomu lub wypis przedmiotów i ocen itp. 6. Dokument z informacją o programie ukończonych kursów, szkoleń Dokument możesz złożyć jako: Oryginał 7. Świadectwo potwierdzające doświadczenie zawodowe Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Świadectwa i inne dokumenty potwierdzające doświadczenie zawodowe powinny zawierać informacje o nazwie pracodawcy lub zleceniodawcy, rodzaju stosunku prawnego łączącego wnioskodawcę z pracodawcą lub zleceniodawcą, okresie zatrudnienia albo czasie trwania innej umowy, wymiarze czasu pracy, nazwie wykonywanego zawodu lub zajmowanego stanowiska i głównych obowiązkach. 8. Dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Wydany przez uprawniony podmiot w państwie wnioskodawcy, jeśli w państwie wnioskodawcy są wydawane tego rodzaju dokumenty. 9. Dokument potwierdzający uprawnienia wnioskodawcy do wykonywania zawodu regulowanego Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Wydany przez uprawniony podmiot w państwie wnioskodawcy, jeśli w państwie wnioskodawcy są wydawane tego rodzaju dokumenty. 11. Dokument potwierdzający nienaganną postawę etyczną Dokument możesz złożyć jako: Kopia 12. Dokument potwierdzający brak ogłoszenia upadłości Dokument możesz złożyć jako: Kopia 13. Dokument potwierdzający brak zakazu wykonywania zawodu Dokument możesz złożyć jako: Kopia 14. Dokument potwierdzający brak zawieszenia prawa wykonywania zawodu Dokument możesz złożyć jako: Kopia 15. Dokument potwierdzający odpowiedni stan zdrowia Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Dokument potwierdzający odpowiedni stan zdrowia powinien być wystawiony przez upoważnioną instytucję państwa wnioskodawcy lub innego państwa członkowskiego, w którym wnioskodawca wykonywał ostatnio dany zawód lub działalność. 19. Dowód zapłacenia opłaty Dokument możesz złożyć jako: Oryginał, Uwierzytelniona kopia O czym należy pamiętać przy składaniu wniosku: Wniosek złóż w języku polskim. Pozostałe dokumenty złóż w języku polskim albo w innym języku wraz z kopią tłumaczenia na język polski. W przypadku dokumentów szczególnie istotnych dla przeprowadzenia postępowania właściwy organ może wymagać kopii tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie członkowskim. Tłumaczenie na język polski nie jest wymagane w przypadku dokumentów potwierdzających: imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo oraz nazwę państwa wnioskodawcy. Właściwy organ może żądać przedłożenia poświadczonych kopii dokumentów lub ich oryginałów do wglądu. Dokumenty dotyczące niekaralności, postawy etycznej, braku ogłoszenia upadłości, braku zakazu wykonywania zawodu, zawieszenia prawa jego wykonywania, posiadania odpowiedniego stanu zdrowia, sytuacji finansowej wnioskodawcy, posiadania obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej – złóż tylko wtedy, jeśli są wymagane od obywateli polskich zamierzających wykonywać zawód regulowany. Dokumenty powinny być wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku o uznanie kwalifikacji. Jeśli w twoim państwie nie są wydawane dokumenty poświadczające niekaralność, postawę etyczną, brak upadłości, lub brak zakazu wykonywania zawodu oraz brak zawieszenia prawa jego wykonywania, to możesz dołączyć oświadczenia, że spełniasz te wymogi. Dowód zapłaty może mieć formę wydruku potwierdzającego dokonanie operacji bankowej. Urząd sprawdzi twoje dokumenty Jeśli urząd stwierdzi braki, wezwie cię do ich usunięcia w konkretnym terminie. Jeśli nie dostarczysz brakujących dokumentów, twój wniosek nie będzie dalej rozpatrywany. Urząd sprawdzi też, czy twoje kwalifikacje uzyskane za granicą są odpowiednie do wykonywania zawodu regulowanego w Polsce. W uzasadnionych przypadkach, urząd może wystąpić o dodatkowe informacje do państwa członkowskiego UE, w którym dokument potwierdzający kwalifikacje został wydany lub do ośrodka wsparcia funkcjonującego w państwie członkowskim. Możesz dostać postanowienie o tym, że musisz odbyć staż adaptacyjny lub przystąpić do testu umiejętności Urzędnik na podstawie kompletu dokumentów stwierdza, że: a) masz odpowiednie kwalifikacje do uznania kwalifikacji zawodowych b) nie masz odpowiednich kwalifikacji do uznania kwalifikacji zawodowych c) musisz odbyć staż adaptacyjny lub przystąpić do testu umiejętności, jeśli twoje kwalifikacje są niepełne. Uwaga! Jeśli posiadasz kwalifikacje zawodowe na poziomie pierwszym (zob. art. 18 ust. 6 ustawy), a do wykonywania zawodu regulowanego jest wymagane posiadanie kwalifikacji zawodowych na poziomie czwartym, (zob. art. 18 ust. 3 ustawy), urząd może zobowiązać cię zarówno do odbycia stażu adaptacyjnego, jak i do przystąpienia do testu umiejętności. Przekaż informację o tym, że wybierasz staż adaptacyjny lub test umiejętności (jeśli musisz uzupełnić kwalifikacje) Po tym, jak urząd otrzyma twoją odpowiedź, dostaniesz skierowanie na staż lub zawiadomienie o terminie testu umiejętności. Przystąp do stażu lub testu (jeśli musisz uzupełnić kwalifikacje) Zasady odbywania stażu adaptacyjnego i przystępowania do testu umiejętności określają poszczególne rozporządzenia. Ty ponosisz koszty odbywania stażu adaptacyjnego lub przystąpienia do testu umiejętności. Opinia opiekuna stażu oraz wynik testu są podstawą, żeby urząd stwierdził wyrównanie różnic i wydał decyzję o uznaniu kwalifikacji. Termin Maksymalny czas trwania stażu adaptacyjnego to 3 lata. Natomiast do testu możesz przystąpić nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia nałożenia na ciebie tego obowiązku. Dostaniesz decyzję o uznaniu kwalifikacji lub decyzję odmowną Jeśli twoje kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego zostaną uznane, możesz posługiwać się tytułem ustalonym dla danego zawodu regulowanego w Polsce lub jego skrótem. Jeśli używanie tytułu ustalonego dla danego zawodu regulowanego w Polsce jest uzależnione od przynależności do organizacji zawodowej albo od decyzji uprawnionego organu, masz prawo używać tego tytułu lub jego skrótu odpowiednio po uzyskaniu członkostwa w organizacji albo po uzyskaniu decyzji organu. Dokumenty Ile zapłacisz 1053,50 zł Opłatę wpłać na rachunek bankowy właściwego urzędu. Ile będziesz czekać Decyzję dostaniesz w ciągu 3 miesięcy od dnia, kiedy złożysz wszystkie wymagane dokumenty. Termin ten może się wydłużyć o miesiąc w szczególnych przypadkach, o czym poinformuje cię urzędnik. Jeśli okaże się, że musisz odbyć staż adaptacyjny lub podejść do testu umiejętności, to termin wydania decyzji będzie zawieszony aż do dnia, w którym urząd otrzyma ocenę z przebiegu twojego stażu adaptacyjnego lub wynik twojego testu umiejętności. Jak możesz się odwołać Jeśli dostaniesz decyzję odmowną, to masz 14 dni na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpatrzeniu wniosku, urząd wyda decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję w całości lub w części albo utrzyma decyzję w mocy. W przypadku utrzymania decyzji w mocy – możesz złożyć skargę na decyzję do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem urzędu, który wydał decyzję. W przypadku, gdy decyzję w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego wydał organ samorządu zawodowego, odwołanie wnosi się na zasadach określonych w przepisach szczegółowych, właściwych dla danego samorządu zawodowego. Warto wiedzieć Osoba, której kwalifikacje zawodowe do wykonywania zawodu regulowanego podlegają uznaniu, musi znać język polski w stopniu niezbędnym do wykonywania tego zawodu. Weryfikacja znajomości języka polskiego może się odbyć po wydaniu decyzji w sprawie uznania kwalifikacji, w przypadku osób wykonujących: 1) zawody mające wpływ na bezpieczeństwo pacjentów; 2) inne zawody – jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co do wystarczającej znajomości języka polskiego do wykonywania zawodu regulowanego. Weryfikacja znajomości języka polskiego odbywa się na twój wniosek i jest płatna. Wysokość opłaty ustala jednostka przeprowadzająca weryfikację. Czy ta strona była przydatna? Podstawa prawna Ustawa z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie dokumentów w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego albo podejmowania lub wykonywania działalności regulowanej w Rzeczypospolitej Polskiej Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 września 2020 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2021 r. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 września 2021 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2022 r.
W 2015 roku Polskie Towarzystwo Psychologiczne przygotowało wstępną wersję projektu nowej ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów. Założenia do nowej ustawy oraz uwagi do nich przekazywane do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej nigdy nie zostały opracowane ani poddane dalszej pracy legislacyjnej.
Monika Wielichowska 24 maja, 2022 Sejm. Dziś dzień spotkań z przedstawicielami związków zawodowych działających w ochronie zdrowia. Wszystkie spotkania dotyczyły pierwszego czytania rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2268). Z Sylwią Osiadacz z Federacji Związków Zawodowych Pracowników Ochrony Zdrowia i Pomocy Społecznej, z Krystyną Ptok Przewodniczącą Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych oraz Longiną Kaczmarską i Ireneuszem Dzieszko, z przedstawicielkami Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Techników Medycznych Elektroradiologii min. Małgorzatą Janowicz rozmawialiśmy o procedowaniu projektu, o konsultacjach społecznych podczas których uwagi strony społecznej praktycznie nie zostały uwzględnione. Ze 104 uwzględniono jedynie 8 w tym 1 częściowo. Z pewnością podczas procedowania będziemy zgłaszać poprawki strony społecznej. W spotkaniach wzięły udział posłanki: Elżbieta Gelert, Katarzyna Lubnauer, Kinga Gajewska. Rozmawiałam także z Karolem Krasowskim z OMZZ Personelu Pomocniczego w Ochronie Zdrowia. Udostępnij wpis PrevPoprzedniEXTRA dodatki za bubel #PolskiŁad NastępnyDzień Samorządu TerytorialnegoNext Najnowsze wpisy Raport z minionego tygodnia 2022-07-25 Raport z minionego tygodnia. Wakacje? Nic z tych rzeczy. Pracujemy nad sprawami, które docierają […] Czytaj więcej Raport z minionego tygodnia 2022-07-18 Poniedziałek w regionie. Spotkałam się z mieszkańcami osiedla przy ul. Słonecznej w Szczytnej. Rozmowy […] Czytaj więcej Raport z Minionego Tygodnia 2022-07-11 Poniedziałek w biurze i w regionie, czas na sprawy bieżące, które są dla mnie […] Czytaj więcej
Ustawa z dnia 1 grudnia 2022 r. o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych Pokaż treść w pełnym oknie . Permalink ELI:
Do konsultacji trafił projekt ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych, który kompleksowo reguluje wykonywanie tego zawodu oraz utworzenie ram prawnych dla działania samorządu ratowników medycznych i zasad ich odpowiedzialności zawodowej. Projekt zakłada, że zawód ratownika medycznego może wykonywać osoba, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych, posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie tego zawodu, wykazuje znajomość języka polskiego w stopniu wystarczającym do wykonywania tego zawodu i złożyła oświadczenie o następującej treści: „Oświadczam, że władam językiem polskim w mowie i piśmie w zakresie niezbędnym do wykonywania zawodu ratownika medycznego” a także spełnia szereg innych wymagań. Należy do nich: rozpoczęcie przed 1 października 2019 roku studiów wyższych na kierunku (specjalności) ratownictwo medyczne i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub magistra na tym kierunku (specjalności) lub rozpoczęcie po 30 września 2019 roku studiów wyższych na kierunku ratownictwo medyczne, uzyskanie tytułu licencjata oraz złożenie z wynikiem pozytywnym Państwowego Egzaminu z Ratownictwa Medycznego (PERM). Według ustawy ratownikiem może być także osoba, która rozpoczęła przed 1 marca 2013 roku naukę w publicznej szkole policealnej lub niepublicznej szkole policealnej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego ratownik medyczny albo dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie ratownik medyczny, lub posiada dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederacja Szwajcarska lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) uznany za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w RP. Może to być także osoba, która posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu ratownika medycznego nabyte w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uznane w RP. Zgodnie z projektem ustawy PERM będzie organizowany przez Centrum Egzaminów Medycznych w Łodzi. Czytaj także: Pomoc publiczna dla przedsiębiorców na badania i innowacje>>> Prawo wykonywania zawodu ratownika medycznego przyznawać będzie Krajowa Rada Ratowników Medycznych. Ustawa określa również prawa i obowiązki ratowników medycznych, w tym między innymi prawo wglądu do dokumentacji medycznej oraz do uzyskania od lekarza, felczera, pielęgniarki, położnej informacji o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych metodach diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych, zapobiegawczych i dających się przewidzieć następstwach podejmowanych działań, w zakresie niezbędnym do udzielanych świadczeń zdrowotnych. W projekcie ustawy przewiduje się utrzymanie dotychczasowych rozwiązań w zakresie ratowników medycznych wykonujących zawód w podmiotach leczniczych będących jednostkami budżetowymi i jednostkami wojskowymi, dla których podmiotem tworzącym jest Minister Obrony Narodowej, oraz w jednostkach wojskowych oraz w jednostkach służb podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zgodnie z tymi rozwiązaniami koniecznym do samodzielnego wykonywania czynności zawodowych będzie ukończenie odpowiednio wojskowo–medycznego kursu kwalifikacyjnego albo medycznego kurs kwalifikacyjnego ministra spraw wewnętrznych. Nowym rozwiązaniem w zakresie doskonalenia zawodowego będzie wprowadzenie urlopu szkoleniowego dla pracownika wykonującego zawód ratownika medycznego w wymiarze 6 dni roboczych rocznie, płatnego według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Projektowane przepisy stanowią podstawę do uznania zawodu ratownika medycznego za zawód zaufania publicznego w rozumieniu art. 17 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Obecnie w systemie Państwowego Ratownictwa Medycznego zawód ratownika medycznego wykonuje 19 901 osób, z czego 14 950 ratowników medycznych udzielało medycznych czynności ratunkowych w zespołach ratownictwa medycznego, a pozostałe 3 802 udzielało świadczeń opieki zdrowotnej w szpitalnych oddziałach ratunkowych (dane zawarte w wojewódzkich planach systemu PRM na dzień 31 grudnia 2018 roku). Samorząd ratowników medycznych będzie działał podobnie jak wszystkie inne samorządy zawodów medycznych działające w RP, a przynależność do niego będzie obowiązkowa. Jednostką organizacyjną samorządu, posiadającą osobowość prawną, będzie Krajowa Izba Ratowników Medycznych, z siedzibą w Warszawie. Rejestr ratowników medycznych prowadzony przez Izbę pozwoli na uzyskanie zarówno informacji bieżącej o liczbie ratowników medycznych, sposobach wykonywania zawodu ratownika, jak również o potrzebach kadrowych w tym zawodzie w poszczególnych rejonach kraju. Ratownicy medyczni podlegać będą odpowiedzialności zawodowej za naruszenie zasad etyki zawodowej oraz przepisów związanych z wykonywaniem swojego zawodu. W przepisach przejściowych określono też sposób ukonstytuowania się pierwszych organów samorządu ratowników medycznych. Projekt ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych został opublikowany na stronie Rządowego Centrum Legislacji 20 września 2019 roku. Uwagi do projektu można przekazywać w ciągu 30-tu dni. Inne artykuły Invicta buduje Europejskie Centrum Rodziny Autor: Magdalena OkoniewskaDodano: Invicta buduje w Sopocie Europejskie Centrum Rodziny, wielofunkcyjny, otwarty kompleks ochrony zdrowia. Jego celem będzie realizacja badań naukowych i projektów rozwojowych oraz opracowywanie najnowszych metod diagnostycznych i leczniczych. W Centrum będzie prowadzona działalność diagnostyczna i lecznicza: ambulatoryjna i zabiegowa, będą tam funkcjonowały kliniki i laboratoria medyczne, szpital położniczo-ginekologiczny, centrum diagnostyki jednego dnia z przychodnią i apteką oraz ośrodek rehabilitacji a także ośrodek szkoleniowy dla lekarzy, położnych i pielęgniarek. Nowoczesne punkty enel-med i Estell w Domu Mody Klif Miejsce ma czerpać z idei medycyny holistycznej, opierającej się na założeniu, że stan umysłu, ducha i ciała wzajemnie na siebie wpływają, a leczenie powinno obejmować cały organizm. Dążenie to znajduje odzwierciedlenie w różnorodności funkcji kompleksu, którego celem jest również wyznaczanie nowych standardów leczenia zaburzeń płodności Integralną częścią inwestycji jest Centrum Badawczo-Rozwojowe (CBR) wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, z wykwalifikowanym zespołem ekspertów, który opracowuje nowoczesne metody terapii proponowane pacjentom ECR. Kompleks będzie się składał z pięciu budynków. Pierwszy z nich, w którym mieści się administracja, laboratoria medyczne oraz Centrum Badawczo-Rozwojowe, już został oddany do użytku. Jako kolejny powstanie budynek, w którym będą działać gabinety specjalistyczne, pracownia diagnostyki obrazowej, oddział szpitalny oraz apteka. Kolejne budynki będą pełnić rolę endokrynologiczno-metabolicznej strefy regeneracji wraz z funkcją pobytową, zapewniając zintegrowaną opiekę pacjentom w procesie diagnostyki i terapii chorób cywilizacyjnych, w szczególności zaburzeń płodności. Zakończenie prac budowlanych przewidywane jest jesienią 2023 roku. Pierwsi pacjenci będą mogli skorzystać z placówki już w pierwszym kwartale 2024 roku. Centrum powstaje przy ulicy Polnej 64 w Sopocie, gdzie w roku 2016 spółka Invicta Nieruchomości kupiła działkę. Kosz jej zakupu wyniósł około 10 mln zł. Powierzchnia działki wynosi 11 184 mkw. Invicta działa na rynku od ponad 20 lat, specjalizując się między innymi w kompleksowej diagnostyce i leczeniu zaburzeń płodności oraz w obszarze zdrowia kobiety (profilaktyka zdrowotna, prowadzenie ciąży, badania prenatalne). Prowadzi placówki leczenia niepłodności oraz centra zdrowia kobiety w Warszawie, Gdańsku, Gdyni, Słupsku i Wrocławiu. Przeczytaj teraz Rehasport partnerem medycznym Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego Autor: Magdalena OkoniewskaDodano: Klinika Rehasport została Oficjalnym Partnerem Medycznym Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego. Umowa będzie obowiązywała do 30 czerwca 2024 roku z możliwością przedłużenia. Umowę w siedzibie PZŁS podpisali prezes Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego Rafał Tataruch oraz prezes zarządu Rehasport dr n. med. Witold Dudziński. Rafał Tataruch: Liczymy na wymianę doświadczenia i wiadomości – Cieszymy się z rozpoczęcia współpracy z Rehasport. To klinika, która współpracuje z wieloma sportowcami i związkami sportowymi. Ma wielkie doświadczenie, z którego skorzystają teraz łyżwiarze. W pierwszym etapie naszej współpracy planujemy przeprowadzenie testów wśród najbardziej utalentowanej młodzieży podczas zgrupowania w Tomaszowie Mazowieckim. W dalszym etapie odbędą się testy wśród najlepszych zawodników toru krótkiego. Wraz z Rehasport chcemy zebrać dane i opracować protokoły, które pozwolą nam wyłonić przyszłych mistrzów. Poszukiwanie następców naszych medalistów olimpijskich to priorytet. Liczymy na wzajemną wymianę doświadczenia i wiadomości, które dostarczą istotnych informacji trenerom i zawodnikom w procesie treningowym, a Rehasport pomogą otworzyć się na sporty zimowe – mówi prezes Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego Rafał Tataruch. Dr Witold Dudziński: Zapewnimy właściwe wsparcie medyczne – Ostatnia dekada to czas wielkiego rozwoju naszej kliniki, a co z tym związane, także większą opieką nad najlepszymi polskimi sportowcami. Pracujemy z kadrami narodowymi w grach zespołowych, reprezentantami Polski w sportach wodnych, czyniącymi ogromne postępy tenisistkami i tenisistami, a teraz do tego grona dołączają przedstawiciele sportów zimowych – mówi prezes zarządu Rehasport dr n. med. Witold Dudziński. – Panczeniści, ale także specjaliści od short tracku, wielokrotnie udowadniali, że potrafią dostarczyć ogromnych emocji, a także wielu powodów do radości. Jestem przekonany, że dzięki naszej współpracy i fachowemu wsparciu, dołożymy cegiełkę do kolejnych sukcesów, z medalami mistrzostw świata oraz igrzysk olimpijskich włącznie. Właściwe wsparcie medyczne i to nie tylko w przypadku leczenia urazów, ale także przekazywania nowych zdobyczy medycyny, jest dziś podstawą funkcjonowania profesjonalnego sportu. I tego zadania się podejmujemy we współpracy z Polskim Związkiem Łyżwiarstwa Szybkiego – przyznaje prezes Rehasport. Rehasport zapewni i zorganizuje opiekę medyczną we współpracy ze sztabem medycznym PZŁS. Poza tym najmłodsi członkowie kadr narodowych czterokrotnie w roku mogą liczyć na zaawansowane badania, między innymi na testy antropometryczne, testy skocznościowe, testy równowagi i strategii posturalnej, a także testy szybkościowe na lodzie. Reprezentanci Polski, wskazani przez PZŁS, będą mieli też możliwość skorzystania z szerokiego pakietu badań biomechanicznych: oceny izokinetycznej kończyn dolnych i górnych (system Biodex), oceny podstawowych wzorców ruchowych (FMS) oraz oceny fizjoterapeutycznej. Rehasport opiekuje się najlepszymi sportowcami Zespół kliniki Rehasport składa się z ortopedów, radiologów, lekarzy medycyny sportowej, chirurgów, internistów, fizjoterapeutów, ale również trenerów przygotowania fizycznego, biomechaników, psychologów, dietetyków i menedżerów sportowych. Klinika jako pierwsza w Polsce otrzymała najwyższy certyfikat Międzynarodowej Federacji Piłki Nożnej – FIFA Medical Centre of Excellence. Jest Oficjalnym Partnerem Medycznym kilku związków sportowych (m. in. Związku Piłki Ręcznej w Polsce, Polskiego Związku Tenisowego, Polskiego Związku Żeglarskiego, Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich), wielu klubów w sportach zespołowych, a także opiekuje się medalistami mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich. Technologia przyszłości w Rehasport Źródło: Przeczytaj teraz RPO: Brakuje opieki hospicyjnej na terenach wiejskich Autor: Magdalena OkoniewskaDodano: W Polsce brakuje placówek oferujących opiekę paliatywną i hospicyjną, szczególnie na obszarach wiejskich – stwierdza Rzecznik Praw Obywatelskich i apeluje o podjęcie działań systemowych i likwidację tych problemów. Rzecznik w maju 2022 roku zorganizował wspólnie z Fundacją Hospicjum Proroka Eliasza konferencję, której efektem jest wystąpienie zawierające postulaty dotyczące stanu opieki paliatywnej na obszarach wiejskich. Skierowane zostało do resortów zdrowia oraz rodziny, pracy i polityki społecznej, a także do Narodowego Funduszu Zdrowia. Przypomniano w nim, że obszary wiejskie stanowią 90 procent terytorium Polski i zamieszkuje na nich 40 procent obywateli. Populacja wsi szybko się starzeje, na wsiach jest także słabo rozwinięta infrastruktura, ograniczony dostęp do transportu publicznego, usług społecznych i opieki zdrowotnej, co negatywnie wpływa na jakość życia najstarszych mieszkańców i ich prawo do opieki i godnej starości. Z badań wynika, że ponad 71 procent (ponad 2,4 mln) osób mieszkających na terenach wiejskich w wieku 60 lat i więcej nie używa internetu. Polska wieś szybko się starzeje, stąd wynika konieczność przejścia od opieki rodzinnej do instytucjonalnej. Jednak ta druga jest przeciążona i pojawiają się problemy z jej dostępnością i jakością, co w szczególności jest widoczne na terenach wiejskich. W opiece senioralnej występują takie problemy jak niedofinansowanie, braki kadrowe, czy niedostateczne powiązanie opieki medycznej i społecznej. Problemem są zasady funkcjonowania pielęgniarskiej opieki długoterminowej domowej (PODD), czyli nad obłożnie i przewlekle chorym przebywającym w domu. W praktyce, nie każdy przewlekle chory przebywający w domu może otrzymać taką opiekę – lekarze POZ często nie wiedzą, co to jest PODD, jakie są kryteria kwalifikacji i gdzie w swoim rejonie szukać takiej usługi. Występują również problemy z długim czasem oczekiwania na przyjęcie do PODD. Źródłem wykluczenia chorych i ich rodzin są również choroby demencyjne. W aspekcie społecznym ta grupa osób jest często pomijana, a liczba osób chorych na demencję jest niedoszacowana. Również rodziny nie są przygotowane do życia z osobami chorującymi na choroby demencyjne. Kolejna kampania Fundacji Hospicjum Onkologiczne św. Krzysztofa RPO przedstawił opracowany przez Fundację Hospicjum Proroka Eliasza nowy model działania hospicjum polegający między innymi na poprawie dostępności opieki dla osób przewlekle, nieuleczalnie chorych, umierających oraz ich opiekunów na terenach wiejskich, a także poprawie jakości życia osób chorych i ich umierania oraz zapewnienie wsparcia wytchnieniowego dla opiekunów domowych. Rzecznik wskazuje, że model ten można powielać i może on służyć innym, działającym na terenach wiejskich, jednostkom o podobnych potrzebach zdrowotnych. Podobnie jak innowacyjny projekt „Dać to, czego naprawdę potrzeba” polegający na stworzeniu sieci zasobów na obszarach wiejskich pomagających na wielu poziomach – od pomocy sąsiedzkiej i grup nieformalnych, po organizacje sektora publicznego i NGO. Opieka paliatywna i hospicyjna jest świadczeniem gwarantowanym, jednak regulujące to ministra zdrowia zawiera ograniczony wykaz chorób kwalifikujących do leczenia z tego zakresu. Na apel Rzecznika Praw Obywatelskich odpowiedział przedstawiciel Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, który między innymi poinformował, że trwają obecnie prace nad wdrożeniem rozwiązań systemowych zmierzających w kierunku deinstytucjonalizacji usług społecznych w Polsce. 7 czerwca 2022 roku Rada Ministrów przyjęła uchwałę w sprawie przyjęcia polityki publicznej pod nazwą Strategia rozwoju usług społecznych, polityka publiczna do roku 2030 (z perspektywą do 2035 roku). Fundacja Hospicjum Onkologiczne zmodernizowała siedzibę Strategia zakłada kierunki działań wspierających rozwój usług społecznych realizowanych w środowisku zamieszkania oraz wsparcie rodzin sprawujących opiekę nad osobami wymagającymi pomocy w codziennym funkcjonowaniu. Waldemar Kraska, sekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia, odpowiadając na apel RPO, wskazał między innymi na plany dotyczące adaptacji programów profilaktycznych do potrzeb obszarów wiejskich oraz na politykę publiczną „Zdrowa Przyszłość”, która ma zapewnić dostęp do świadczeń opieki paliatywnej i hospicyjnej. Obejmuje ona również strategię deinstytucjonalizacji opieki zdrowotnej nad osobami starszymi. W ramach KPO (Krajowego Planu Odbudowy) opracowany kompleksowy przegląd możliwości tworzenia w szpitalach powiatowych ośrodków opieki długoterminowej oraz oddziałów geriatrycznych. 29 czerwca 2022 roku minister zdrowia zatwierdził Plan Taryfikacji na 2023 rok, który obejmuje również świadczenia opieki paliatywnej i hospicyjnej. W resorcie zdrowia trwają także obecnie prace zmierzające do powołania zespołu ds. przygotowania strategii długofalowej pozwalającej na rozwój opieki paliatywnej i hospicyjnej. W ramach prac zespołu zostaną poruszone kwestie związane z trudnościami w dostępie do świadczeń opieki paliatywnej i hospicyjnej, również w odniesieniu do osób zamieszkujących tereny wiejskie, oraz wypracowane propozycje rozwiązań w tym zakresie. Gremium to może również stanowić forum do przedyskutowania możliwości skorzystania z doświadczeń wyniesionych z realizacji projektu pod nazwą „Dać to, czego naprawdę potrzeba” oraz do przeanalizowania możliwości wykorzystania nowego modelu hospicjum domowego na terenach wiejskich. Cały raport RPO na temat opieki hospicyjnej i paliatywnej oraz odpowiedzi resortów – rodziny oraz zdrowia dostępne są na stronie – Przeczytaj teraz Medicover Stomatologia wkracza do województwa opolskiego Autor: Magdalena OkoniewskaDodano: Medicover Stomatologia rozszerza obszar działania o kolejny ważny region w Polsce. Tym razem dodaje do swojego portfolio wiodącą klinikę stomatologiczną z Opola: Ambasadę Uśmiechu – Klinikę Ortodoncji, Stomatologii i Implantologii. Placówka ma 10 lat doświadczenia, ponad 70-osobowy wysoko wykwalifikowany zespół oraz 16 tysięcy wyleczonych i zadowolonych pacjentów. W ciągu ostatnich lat Ambasada Uśmiechu zbudowała pozycję jednej z najnowocześniejszych klinik stomatologicznych w Polsce pod względem medycznym, technologicznym i funkcjonalnym. Pozyskanie tak silnej marki z Opola przez Medicover Stomatologia to milowy krok w realizacji obranej kilka lat temu strategii rozwoju sieci. 87 centrów dentystycznych Uwzględniając Ambasadę Uśmiechu do Medicover Stomatologia dołączyło już 18 lokalnych liderów stomatologii w Polsce. Firma rozwija się również poprzez otwarcia centrów stomatologicznych pod własną marką z autorskim konceptem „Rytuału Uśmiechu”, w którym kluczową rolę odgrywa budowanie pozytywnych doświadczeń pacjenta, transparentność i kompleksowość leczenia oraz wysoki standard opieki, a także dostęp do nowych technologii i specjalistów różnych dziedzin. Dziś portfolio marki Medicover Stomatologia liczy już 87 centrów dentystycznych, z czego 16 stanowią nowoczesne centra MeinDentist zlokalizowane w Niemczech (firma podpisała przedwstępną umowę przejęcia klinik w Niemczech na początku czerwca 2022). Medicover Stomatologia przejmuje niemiecką sieć MeinDentist Ambasada Uśmiechu buduje swoją pozycje na rynku usług stomatologicznych od 2012 roku, a w 2019 roku przeniosła się do nowoczesnego budynku, którego powierzchnia została celowo zaprojektowana jako kompleksowe centrum leczenia stomatologicznego dorosłych, dzieci i osób z niepełnosprawnościami. Nowoczesne metody diagnostyki i leczenia Dzięki najnowocześniejszemu wyposażeniu to obecnie jedyne centrum na Opolszczyźnie, które oferuje pełną diagnostykę z wykorzystaniem cyfrowej radiologii, tomografii komputerowej, skanerów wewnątrzustnych 3D. Lekarze kliniki mają do dyspozycji salę operacyjną, która jest przystosowana do przeprowadzania najbardziej skomplikowanych zabiegów stomatologicznych. Pacjenci mogą skorzystać z indywidualnego projektowania uśmiechu na ekranie komputera (Digital Smile Design). Jest to obecnie najbardziej zaawansowana technologicznie metoda projektowania wyglądu nowych zębów. Ambasada Uśmiechu znana jest z całkowicie bezbolesnych wizyt przy zastosowaniu najnowocześniejszych materiałów, technologii i rozwiązań a przede wszystkim z pełnych rekonstrukcji zębów z wykorzystaniem implantów dentystycznych. -Cieszymy się bardzo, że Klinika Ortodoncji, Stomatologii i Implantologii z Opola – Ambasada Uśmiechu od pierwszego sierpnia 2022 dołączyła do Medicover Stomatologia. Od początku rozwoju naszej sieci jesteśmy ambasadorami uśmiechu, gdyż to właśnie w Medicover Stomatologia proponujemy autorski program leczenia „Complete Smile Check”, czy unikalny koncept z zakresu patient experience pod nazwą „Rytuał Uśmiechu”. Teraz, wraz z opolską Ambasadą Uśmiechu, będziemy rozwijać nasze indywidualne podejście do leczenia pacjenta, z dbałością o jego pozytywne doświadczenia i z wykorzystaniem nowych technologii – komentuje Wioletta Januszczyk, dyrektor zarządzająca Medicover Stomatologia. Ambasada Uśmiechu, podobnie jak Medicover Stomatologia, świadczy nowoczesne usługi w eleganckich, przestronnych wnętrzach, stawiając przede wszystkim na jakość leczenia i komfort pacjenta. -U nas każdy pacjent może poczuć się jak w domu: przed wizytą odpocząć na wygodnej sofie, przeczytać ulubioną prasę i napić się wyśmienitej kawy. Mamy wielu pacjentów, którzy przyjeżdżają do nas wyłącznie na najlepszą kawę… Nasza klinika jest również przyjazna dzieciom. Wyspecjalizowany personel zadba o bezpieczeństwo najmłodszych, organizując im wolny czas w specjalnych strefach dla dzieci. Budynek i wnętrza nie posiadają również barier architektonicznych i są przystosowane do leczenia osób z niepełnosprawnościami – opowiada Michał Rokosa, prezes zarządu Ambasady Uśmiechu. Kompleksowość usług Klinikę z Opola wyróżnia wysoka jakość i kompleksowość usług z zakresu między innymi implantologii, ortodoncji, stomatologii estetycznej, chirurgii stomatologicznej oraz zabiegów w znieczuleniu ogólnym. -To jedyne centrum w regionie, w którym wykonywane są zabiegi z zakresu każdej dziedziny stomatologii. Dysponujemy własnym centrum do diagnostyki obrazowej, wykorzystujemy nowoczesne materiały i innowacyjne technologie, takie jak: mikroskopy zabiegowe w każdym gabinecie, lasery stomatologiczne, systemy CAD/CAM, Digital Smile Design, skanery wewnątrzustne Trios 3Shape, implanty umieszczane z wykorzystaniem szablonów i nawigacji cyfrowej. Co istotne, oferujemy leczenie bez bólu dzięki stosowaniu różnych metod znieczulania odpowiadającym potrzebom danego pacjenta – mówi Michał Rokosa. Podobnie jak w Medicover Stomatologia, pacjenci Ambasady Uśmiechu mają do dyspozycji koordynatorów leczenia (opiekunów), którzy prowadzą pacjenta krok po kroku w procesie leczenia i dbają o jego potrzeby na każdym etapie opieki stomatologicznej. Medicover otworzył oryginalne centrum stomatologiczne w Sosnowcu Przeczytaj teraz GVM Carint w Sanoku rozwija najnowsze metody leczenia Autor: Magdalena OkoniewskaDodano: Podkarpackie Centrum Interwencji Sercowo – Naczyniowych GVM Carint w Sanoku rozszerzyło zakres o innowacyjny zabieg z zakresu elektrokardiologii. Od września 2021 roku już ponad trzydzieści osób poddało się leczeniu nową techniką. Technika ta polega na implantowaniu stymulatorów serca za pomocą elektrod w miejscu układu przewodzącego serca – pęczku Hisa. – Pęczek Hisa, czy też pęczek przedsionkowo-komorowy, to najprościej mówiąc element układu bodźco-przewodzącego w obrębie serca. Przewodzi on impuls elektryczny, czyli prąd, z węzła przedsionkowo-komorowego do przegrody międzykomorowej i dalej do mięśnia prawej i lewej komory serca. Ta anatomiczna struktura jest kluczowa w dobie małej kardiologicznej rewolucji, którą obserwujemy. Nasz ośrodek należy do tych, które trzymają rękę na pulsie i wdrażają innowacyjne metody leczenia w zakresie elektrokardiologii. A co najistotniejsze, podążanie za światowymi ośrodkami kardiologicznymi, przynosi wymierne korzyści dla pacjentów – mówi lek. Andrzej Wiśniewski, ordynator i kierownik Pracowni Hemodynamiki Podkarpackiego Centrum Interwencji Sercowo-Naczyniowych GVM Carint w Sanoku. Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne rekomenduje nowy sposób leczenia chorób elektrycznych serca. W Polsce trwają badania kliniczne, ale dotychczasowe obserwacje potwierdzają, że amerykański kierunek jest właściwy. -Obecnie pacjentom z zaburzeniami pracy serca w zakresie elektryki mocujemy elektrody w mięśniu roboczym serca, czyli tym który się kurczy. Skutkiem tego jest natychmiastowa poprawa stanu zdrowia. Jednak coraz liczniejsze badania kliniczne, głównie w amerykańskich ośrodkach kardiologicznych, ale i naszych rodzimych z Krakowa czy Zamościa, pokazują, że u części pacjentów, w sytuacji gdy potrzebna jest wyższa niż 20 procent stymulacja rytmu serca za pomocą urządzenia wszczepialnego, po upływie kilku lat, może rozwinąć się stopniowe osłabienie mięśnia sercowego i rozwój niewydolności serca. Jest to efekt stymulacji pracy serca w niefizjologicznym miejscu, jakim jest mięsień roboczy serca – wyjaśnia kardiolog GVM Carint Adam Chybiło. Układ bodźco-przewodzący serca, to miejsce, gdzie w naturalny sposób prąd powstaje, a następnie biegnie wyspecjalizowanymi szlakami, które bardzo sprawnie i szybko go przewodzą. – Współczesna medycyna pozwala już dokładnie określić i odnaleźć te szlaki, którymi w sposób naturalny płynie prąd w sercu. Pomocne jest w tym specjalistyczne EKG. W ten sposób możemy zlokalizować miejsca w sercu o innych właściwościach elektrycznych. To trudne zadanie, gdyż poszukiwane szlaki bardzo przypominają mięsień roboczy serca i praktycznie niczym się wizualnie nie różną od pozostałych elementów budujących ten mięsień, ale wyróżniają je elektryczne właściwości. Mapowanie serca pod tym kątem pozwala z kolei podczas zabiegu na mocowanie elektrod we właściwym miejscu – elektroda wkręcona jest w pęczku Hisa, czyli w fizjologicznej strukturze zaprojektowanej przez matkę naturę do przesyłu prądu w sercu – dodaje Adam Chybiło. Kardiologia zabiegowa Carint z nowym aparatem RTG Ta metoda nie tylko naprawia, tego, co funkcjonowało źle, ale także powoduje zniwelowanie problemów z tzw. elektryką serca, która stanowi fundament prawidłowej pracy mięśnia sercowego. – Można powiedzieć, że współczesna kardiologia w zakresie leczenia urządzeniami wszczepialnymi stoi przed milowym krokiem, który zmieni dotychczasowe myślenie i wytyczne w zakresie miejsca implantacji elektrod. W Polsce i Europie także trwają badania kliniczne i czekamy z niecierpliwością na wyniki oraz ich implementację w europejskich wytycznych kardiologicznych. Jednak nawet cząstkowe wyniki, badań obserwacyjnych naszych pacjentów i ich efekty wskazują, że jest to właściwy kierunek – dodaje kardiolog Adam Chybiło. – Podążając za rozwojem medycyny wprowadziliśmy również do naszych usług ten specyficzny rodzaj zabiegu jakim jest wszczepienie urządzenia do pęczka Hisa, dla pacjentów ze wskazaniami medycznymi, ponieważ chcemy zapewnić pacjentom dostęp do wysokospecjalistycznego leczenia. Jest to zabieg dużo droższy niż ten wykonywany podstawową metodą. Na dzień dzisiejszy NFZ nie finansuje tych zwiększonych kosztów zabiegów, a refundacja pozostaje na tym samym poziomie. Należy jednak podkreślić, że pacjent ubezpieczony w Narodowym Funduszu Zdrowia, nie ponosi z tego tytułu żadnych dodatkowych kosztów – mówi Sebastian Kawalec, prezes GVM Carint. Carint od wielu lat prowadzi w Sanoku kardiologiczne leczenie zabiegowe, w tym pełni całodobowy dyżur zawałowy oraz realizuje pełnoprofilowe leczenie zabiegowe chorób serca i układu krążenia (procedury wieńcowe, takie jak koronarografia i elektroterapia: wszczepienia rozruszników serca, kardiowerterów / resynchronizatorów, ablacje zaburzeń rytmu serca; leczenia wad strukturalnych serca, tj. przezskórne zamykanie ubytków PFO / ASD) przy ścisłej współpracy z SPZOZ w Sanoku i oddziałem kardiologii zachowawczej sanockiego szpitala. Carint rozbuduje centrum kardiologii w Oświęcimiu Carint prowadzi także Centrum Kardiologii Inwazyjnej, Elektroterapii i Angiologii w Ostrowcu Świętokrzyskim, Centrum Kardiologii Inwazyjnej Elektroterapii i Angiologii w Oświęcimiu oraz Oddział Kardiologii z Pracownią Hemodynamiki oraz Pracownię Elektrofizjologii w Szpitalu w Myszkowie. W ramach sieci Carint działają także pracownie hemodynamiczne w Radomsku i Zakopanem, Carint współpracuje też ze szpitalami w Tarnowie i Stalowej Woli. Przeczytaj teraz Lux Med usprawnia obsługę pacjentów Autor: Magdalena OkoniewskaDodano: Lux Med wdrożył nowe rozwiązanie, dzięki któremu pacjenci umówieni na wizytę nie muszą już potwierdzać obecności w placówce medycznej za pomocą SMS-a. Zmiana ta usprawnia cały proces obsługi i dzięki niej pacjenci mogą szybciej trafić do wybranego gabinetu. Po zarezerwowaniu terminu wizyty pacjenci otrzymają wiadomość SMS, w której zawarty jest numer gabinetu, w którym odbędzie się wizyta. Tylko wówczas, gdy wiadomość nie zawiera numeru gabinetu, pacjenci przed wizytą muszą podejść do recepcji centrum medycznego. Informację tę można znaleźć także po zalogowaniu się na Portalu Pacjenta. Platforma ta umożliwia umawianie wizyt z wybranym specjalistą i odbiór wyników badań laboratoryjnych, także ze pośrednictwem aplikacji mobilnych. Grupa Lux Med wyłoniła zwycięzców wyzwania Healthy Cities Osoby korzystające z Portalu Pacjenta mają dostęp do swojej internetowej historii odbytych konsultacji i badań, opisów badań laboratoryjnych i badań diagnostyki obrazowej, opatrzonych komentarzem lekarskim, dzięki którym otrzymują informacje o swoim stanie zdrowia i zalecenia dotyczące dalszej diagnostyki lub leczenia. Osoby posiadające konto na Portalu Pacjenta mogą także w dowolnym dla siebie miejscu i czasie umówić badania w zakresie medycyny pracy. Konsultacji na portalu udzielają lekarze interniści, pediatrzy, lekarze rodzinni, endokrynolodzy, dermatolodzy, alergolodzy, pielęgniarki, położne i fizjoterapeuci. Od maja 2021 roku pacjenci Lux Med mogą potwierdzać tożsamość online przy użyciu usługi mojeID od KIR. Usługa umożliwia w pełni zdalną rejestrację w Portalu Pacjenta, a także zapewnia między innymi dostęp online do dokumentacji medycznej. Grupa Lux Med jest liderem rynku prywatnych usług zdrowotnych w Polsce i częścią Bupa, która działa, jako ubezpieczyciel i świadczeniodawca usług medycznych na całym świecie. Firma świadczy swoje usługi w Polsce już od 30 lat. Grupa Lux Med zapewnia pełną opiekę: ambulatoryjną, diagnostyczną, rehabilitacyjną, stomatologiczną, psychologiczną, szpitalną i długoterminową dla ponad 2 500 000 pacjentów. Do ich dyspozycji jest ponad 270 ogólnodostępnych i przyzakładowych centrów medycznych, 14 szpitali oraz blisko 3000 poradni partnerskich. Grupa Lux Med zatrudnia 20 000 osób, w tym około 8000 lekarzy i 5000 wspierającego personelu medycznego, a w codziennej działalności, kieruje się zasadami zrównoważonego rozwoju, podejmując liczne inicjatywy z obszarów zaangażowania społecznego i środowiska. Grupa Lux Med jest Głównym Partnerem Medycznym Polskiego Komitetu Olimpijskiego i GłównymPartnerem Medycznym Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego. Przeczytaj teraz
Technik elektroradiolog – uznawanie kwalifikacji. Jesteś obywatelem państw członkowskich Unii Europejskiej, albo Norwegii, Islandii, Lichtensteinu czy też Szwajcarii? Masz kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego i chcesz wykonywać w Polsce ten zawód? Przeczytaj opis usługi i złóż wniosek o uznanie swoich kwalifikacji.
RynekZdrowia/Raf •24 paź 2021 8:10 Skomentuj Potrzebujemy samodzielnej ustawy o naszym zawodzie, którego nie można wrzucać do jednego pakietu z innymi zawodami medycznymi - mówił w sobotę (23 października) w Białym Miasteczku przedstawiciel Związku Zawodowego Techników Elektroradiologii (Fot. Pixabay) - Oprócz kilku postulatów wspólnych dla Białego Miasteczka jest kilka problemów, które drążą nasz zawód, takich jak brak samodzielnej ustawy o naszym zawodzie, którego nie można wrzucać do jednego pakietu z innymi zawodami medycznymi - mówił podczas sobotniej konferencji prasowej w Białym Miasteczku Kamil Zub z Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Techników Elektroradiologii. - Nasz zawód ma tak szerokie spektrum działania, że nie ma możliwości, abyśmy mogli być łączeni z innymi - podkreślił Kamil Cię biura, biurowce, powierzchnie coworkingowe i biura serwisowane? Zobacz oferty na Cały artykuł czytaj tutaj Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin. PODOBAŁO SIĘ? PODZIEL SIĘ NA FACEBOOKU
Postępowanie konkursowe prowadzone będzie w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (j.t.Dz. U. 2018.2190. z późn. zm.), oraz ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (j.t.Dz. U. z 2019.1373. z późn. zm.)
W Sejmie trwały od środy prace nad projektem ustawy o wynagrodzeniach pracowników podmiotów leczniczych, w tym także magistrów farmacji i techników farmaceutycznych zatrudnionych w szpitalach. Decyzje Komisji Zdrowia i Sejmu wywołały oburzenie wśród tej drugiej grupy zawodowej. Aneta Klimczak, Prezes Związku Zawodowego Techników Farmaceutycznych RP, zapowiedziała, że jeśli ich postulaty nie zostaną uwzględnione, zorganizują protest i będą prowadzić negocjacje "z poziomu ulicy". W środę 25 maja projektem ustawy o wynagrodzeniach pracowników medycznych i niemedycznych, zatrudnionych w publicznych podmiotach leczniczych, zajęła się sejmowa Komisja Zdrowia. Głos podczas posiedzenia zabrał wiceminister zdrowia Piotr Bromber, który projekt nazwał mianem "historycznego". - Nigdy wcześniej nie było tak dużego wzrostu wynagrodzenia minimalnego w ochronie zdrowia. Minister zdrowia Adam Niedzielski określił to mianem przełomowego projektu. Będzie to podwyżka na poziomie od 17 do 41 procent, średnio 30 proc. Rozwiązanie jest realizacją, w dużej części, ustaleń podjętych na forum zespołu trójstronnego - mówił Bromber. Podwyżki w podmiotach leczniczych 2022 Wiceminister dodał, że celem podwyżek jest zachęcenie do pracy w publicznych podmiotach leczniczych, docenienie pracowników tych podmiotów za ich pracę w czasie pandemii oraz podniesienie prestiżu zawodów medycznych i okołomedycznych. Część posłów co prawda zgodziła się, że podwyżki to słuszny kierunek, ale ich wysokość uznała za niewystarczającą. Podczas dyskusji w interesie techników farmaceutycznych głos zabierała posłanka Elżbieta Gelert. Zaproponowała zmiany w zaszeregowaniu techników farmaceutycznych oraz elektroradiologów. Do jej słów odniósł się szef komisji, poseł Tomasz Latos. W swojej wypowiedzi pominął jednak techników farmaceutycznych, skupiając się wyłącznie na elektroradiologach. Tu wart nadmienić, że poseł jest z wykształcenia lekarzem radiologiem. Zaszeregowanie elektroradiologów do grupy 7 (z mniejszymi podwyżkami wynagrodzeń), a nie do grupy 6 nazwał przeoczeniem. Strona społeczna o wynagrodzeniach w ochronie zdrowia Głos miała okazję zabrać także strona społeczna, w tym samorząd aptekarski. Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej nie zgłosiła jednak jakichkolwiek zastrzeżeń do projektu. To o tyle zastanawiające, że jeszcze w połowie kwietnia 2022 r. w piśmie do Ministerstwa Zdrowia samorząd proponował zmiany zaszeregowania zarówno farmaceutów, jak i techników farmaceutycznych. Szczegóły, w tym tabela wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych w naszym materiale: Samorząd aptekarski i związkowcy chcą zmian w ustalaniu wynagrodzeń szpitalników - kliknij TUTAJ. - Reprezentuję grupę farmaceutów szpitalnych i klinicznych zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Jesteśmy jak najbardziej za procedowaniem projektu tej ustawy ze względu na to, że otoczenie ekonomiczne zacznie sprzyjać temu, by farmaceuci szpitalni i kliniczni, nie odchodzili ze szpitali - mówiła prezes NRA Elżbieta Piotrowska-Rutkowska. Dodała, że wzrost wynagrodzeń może również zachęcić farmaceutów do podejmowania specjalizacji szpitalnej, co z kolei może okazać się zbawienne w konteście problemów kadrowych w szpitalach. Chwilę później, zgłaszając jedną z poprawek do projektu, do słów prezes NRA odniosła się posłanka Gelert. - Pani, która reprezentuje farmację mówiła bardzo dużo, ale bardzo dużo na temat magistrów farmacji, natomiast nie pochyliła się w ogóle nad technikami farmaceutycznymi, w tym technikami szpitalnymi, a jest to identyczna sytuacja jak w przypadku elektroradiologów. Może nie ma w tym przypadku takiego poklasku na sali, ale może byście się państwo zastanowili na tym, bo wymaga to takiego samego przeniesienia w tabeli z punktu 7 do 6 - powiedziała Elżbieta Gelert i dodała, że należy przy tym wymienić techników farmaceutycznych z nazwy. Projekt wspomina bowiem wyłącznie o "innych pracownikach wykonujących zawód medyczny, wymagający średniego wykształcenia". - Na pewno jest coś na rzeczy w tej sprawie - komentował poseł Latos. - Jeżeli ta poprawka nie przejdzie, to jeszcze pamiętajmy, że mamy dalszy proces legislacyjny, nie tylko w Sejmie, ale także w Senacie. "Istotna różnica" - o podwyżkach wynagrodzeń techników farmaceutycznych Poprawka dotycząca techników farmaceutycznych nie zyskała rekomendacji komisji. Została jednak ponownie zgłoszona w Sejmie, co sprawiło, że wróciła do zaopiniowania przez Komisję Zdrowia. I tym razem za technikami farmaceutycznymi wstawiła się posłanka Gelert. Niestety, bez rezultatu, z czego próbował wytłumaczyć się wiceminister Bromber. - Sytuacja prawna techników farmaceutycznych różni się jednak zasadniczo od sytuacji techników elektroradiologii, którzy kształcą się obecnie na trzech poziomach w związku z nabywaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, a technicy farmaceutyczni kształcą się wyłącznie na poziomie średnim. Przyszeregowanie techników elektroradiologii wynika z faktu uzyskiwania przez te osoby wykształcenia na poziomie wyższym niż szkoły policealne. To istotna różnica pomiędzy tymi dwoma zawodami - wyjaśnił Piotr Bromber. Zaszeregowanie techników farm. w tabeli płac. Negocjacje "z poziomu ulicy" Swoje niezadowolenie z sejmowych rozstrzygnięć wyraził w oficjalnym piśmie Związek Zawodowy Techników Farmaceutycznych RP. W piśmie skierowanym do Komisji Zdrowia jeszcze w środę 25 maja prezes Aneta Klimczak wyraziła swoje "oburzenie w związku z nieuwzględnieniem (...) poprawki dotyczącej zmiany zaszeregowania zawodu technika farmaceutycznego w tabeli współczynników pracy z grupy 7 do grupy 6. - W przypadku nieuwzględnienia naszych postulatów będziemy zmuszeni zorganizować protest i z poziomu ulicy zacząć negocjacje - napisała prezes ZZTF RP. W internecie pojawiło się więcej głosów oburzonych techników nawołujących do walki o swoje interesy. Niektóre wspominały powtórkę protestu zorganizowanego w 2017 roku. Przypominijmy, że zgodnie z projektem farmaceuci ze specjalizacją mają zarabiać od 1 lipca 2022 roku 7 304,66 zł. Farmaceuci bez specjalizacji mogliby z kolei liczyć na 5 775,78 zł. Mowa o podwyżkach o, kolejno: 1 827,15 zł i 1 590,13 zł. W przypadku techników farmaceutycznych pensje mają wzrosnąć od lipca o prawie 1,1 tys. zł, do minimum 4 869,78 zł. Gdyby jednak ta grupa zawodowa została zaszeregowana do grupy 6, wówczas mogłaby liczyć na 5 322,78 zł minimalnego wynagrodzenia. W czwartek (26 maja) wieczorem projektem ustawy o wynagrodzeniach zajął się ponownie Sejm, który w całości przychylił się do opinii Komisji Zdrowia. Teraz projekt trafi do Senatu. Do tematu wrócimy.
2023-01-12 16:23. Komitet Stały Rady Ministrów przyjął w czwartek projekt ustawy o niektórych zawodach medycznych – poinformowało Ministerstwo Zdrowia w serwisie społecznościowym. - Przyjęcie dziś projektu ustawy to realizacja naszego kolejnego zobowiązania. Projekt reguluje warunki i zasady wykonywania 17 zawodów medycznych oraz
Szacuje się, że w Polsce jest blisko 10 tys. elektroradiologów. Specjaliści tej dziedziny wykonują w Polsce rocznie nawet 30 mln procedur klinicznych i administracyjnych. Eksperci pozostają zgodni: bez elektroradiologii nie ma nowoczesnej medycyny. Pilnie potrzebna jest ustawa o zawodzie elektroradiologa. Elektroradiolodzy to członkowie personelu medycznego odpowiedzialni za wykonanie blisko 30 mln procedur medycznych rocznie. Wykonują i nadzorują badania diagnostyczne stosowane w: radiologii (badanie rentgenowskie (RTG), tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (MRI), radioterapii, medycynie nuklearnej, pracowniach hemodynamiki i pracowniach elektrofizjologii. „W zasadzie nie ma dziedziny medycyny, w której zaangażowanie elektroradiologów nie byłoby konieczne. Według statystyk przygotowanych przez zespół prowadzący zrzeszający naszą grupę zawodową fanpage „Elektoradiologia”, w Polsce na etatach w ośrodkach medycznych jest ponad 8,5 tys. elektroradiologów. Twórcy grupy, dr Dawid Bodusz i mgr Kamil Zub szacują, że wraz z osobami zatrudnionymi na umowach kontraktowych i umowach-zlecenie jest nas prawdopodobnie w całej Polsce ponad 10 tys. To liczna grupa specjalistów” – zwraca uwagę Mikołaj Piwko, technik elektroradiolog ze Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu. Na co dzień elektroradiolodzy realizują szereg czynności klinicznych i administracyjnych. „W naszym ośrodku odpowiadamy między innymi za: rejestrację pacjenta w pracowni, odpowiednie ułożenie chorego do zabiegu, zmonitorowanie, podłączenie do systemów elektrofizjologicznych i programatorów urządzeń wszczepianych. Czuwamy nad prawidłową pracą aparatu RTG (angiografu), zarządzamy parametrami obrazu i dawkami promieniowania jonizującego. Nadzorujemy aparaturę medyczną, którą wykorzystujemy do zabiegów. Prowadzimy książkę zabiegową i sporządzamy opisy zabiegów. Znamy obsługę programatorów urządzeń wszczepianych. Kontrolujemy na nich parametry zaimplantowanych elektrod w czasie zabiegu i testujemy świeżo wszczepione pacjentowi urządzenie, jeśli jest taka możliwość. Przygotowujemy systemy elektrofizjologiczne do zabiegów ablacji; w odpowiedniej konfiguracji do odpowiedniej arytmii. Obsługujemy również podstawowy system elektrofizjologiczny i konsolę do krioablacji. Wspieramy lekarzy, kontrolując urządzenia w poradni kontroli stymulatorów. W chwili zagrożenia życia pacjenta bierzemy czynny udział w reanimacji” – wylicza Michał Róg, elektroradiolog z Kliniki Kardiologii z Pododdziałem Ostrych Zespołów Wieńcowych w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie (na zdjęciu). Jak wskazują eksperci, obecnie wszystkie procedury elektroradiologiczne w Polsce wykonywane są przez techników elektroradiologii (osoby posiadające dyplom ukończenia medycznego studium zawodowego) oraz przez elektroradiologów (osoby z wykształceniem wyższym; posiadające tytuł licencjata lub magistra). Edukacja w tej specjalizacji nie kończy się jednak na ukończeniu szkół i uczelni. „Rozwój techniki medycznej i coraz bardziej rozbudowana aparatura diagnostyczna wymagają od nas ciągłego rozwoju i bieżącej znajomości nowinek technicznych w obszarze elektroradiologii. Istotne, że nasz zawód, oprócz konieczności posiadania specjalistycznej wiedzy technicznej oraz anatomiczno-medycznej, wymaga zaawansowania w zakresie tak zwanych kompetencji miękkich. To przede wszystkim umiejętność sprawnej pracy w zespole oraz wysoka odporność na stres. Bardzo ważna jest także wyobraźnia przestrzenna. Pomaga w wykonaniu określonych projekcji radiologicznych na przykład u pacjentów po wypadkach – takich, u których konieczne jest uzyskanie odpowiedniego diagnostycznie obrazu, a stan chorego nie pozwala, by w wyuczony, podręcznikowy sposób ustawić pacjenta do danej procedury” – wyjaśnia Mikołaj Piwko. „W naszym zawodzie bezcenne i niedocenione jest doświadczenie oraz wiedza, które zdobywamy z biegiem lat. W pracy musimy być komunikatywni i kreatywni. Musi nas cechować umiejętność szybkiego podejmowania najlepszych decyzji, także pod presją. Dlaczego to tak istotne? Zdarzają się sytuacje, kiedy aparatura techniczna używana do zabiegu nagle odmawia posłuszeństwa – jak to zwykle bywa, w najmniej odpowiednim momencie… W takiej sytuacji wiedza i doświadczenie pozwalają znaleźć rozwiązanie: bezpieczne i skuteczne dla pacjenta oraz dla całego personelu medycznego” – dodaje Michał Róg. Zdaniem przedstawicieli grupy zawodowej elektroradiologów, ich dziedzina jest zapomniana przez system ochrony zdrowia – niedoceniona i słabo opłacana. „Nasza codzienna praca przebiega w narażeniu na promieniowanie jonizujące, przez co jest obarczona zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworu. Mimo to od 2 lipca 2014 roku wydłużono nam czas pracy z 5 godzin na 7,35. Zwiększono nam czas pracy o połowę i to bez jakiegokolwiek wzrostu wynagrodzenia. Ważnym problemem jest dziś brak różnicowania specjalistów będących bezpośrednio po studiach z doświadczonymi specjalistami z wieloletnią praktyką. Zakres zdobytego wykształcenia elektroradiologicznego jest bardzo szeroki; obejmuje procedury i obszary takie jak: RTG, TK, MR, pracownie badań naczyniowych, elektroterapii serca, hemodynamiki, radioterapii, medycyny nuklearnej, audiometrii oraz pracownie EEG, EMG i EKG. Brak tworzonych specjalizacji w ramach dziedziny elektroradiologii w praktyce zamyka osobom pracującym na danym stanowisku możliwość zdobycia specjalistycznych uprawnień państwowych w swojej specjalizacji szczegółowej. To uniemożliwia dalsze formalne doskonalenie zawodowe. Obecne trudne realia powodują, że wielu specjalistów elektroradiologów decyduje się na wyjazd za granicę (głównie z powodów ekonomicznych) i realizowanie kariery poza Polską. Chyba nikt nie powinien mieć wątpliwości, że warto zrobić wszystko, żeby ten trend zatrzymać… Nasze środowisko od 30 lat czeka na ustawę o zawodzie. Na zmianach w wymienionym obszarze skorzystaliby zarówno pacjenci, członkowie zespołów medycznych, jak i cały system ochrony zdrowia” – mówi Michał Róg. Elektroradiolodzy w Polsce zrzeszają się dziś w ramach stowarzyszeń i grup. Postulują o utworzenie ścieżek kształcenia specjalistycznego w ramach dziedziny elektroradiologii oraz o opracowanie i wejście życie ustawy o zawodzie elektroradiologa. „Chcielibyśmy, by problem studiów pomostowych w dziedzinie elektroradiologii został rozwiązany tak samo, jak miało to miejsce w przypadku naszych koleżanek pielęgniarek. To bez wątpienia ważne i pilne wyzwanie. Istnieją sprawdzone wzorce, z których można i warto skorzystać” – uważa Mikołaj Piwko. „Bez techników elektroradiologii oraz elektroradiologów nie ma nowoczesnej medycyny. Bez zaangażowania tych członków personelu medycznego znacząca część praktyki klinicznej staje się „ślepa”. Rola specjalistów elektroradiologii bez wątpienia powinna być bardziej doceniana – także na szczeblu państwowym” – mówi dr hab. n. med. Andrzej Przybylski, prof. UR, kierownik Kliniki Kardiologii z Pododdziałem Ostrych Zespołów Wieńcowych w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie, przewodniczący Sekcji Rytmu Serca Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. „Bez specjalistów elektroradiologów nie byłoby możliwe nowoczesne interwencyjne leczenie zaburzeń rytmu serca. Dotyczy to zarówno zabiegów implantacji urządzeń wszczepialnych, takich jak: stymulatory serca, automatyczne wszczepialne defibrylatory-kardiowertery czy układy resynchronizujące, jak i zabiegów ablacji, a więc usuwania podłoża arytmii. Co ważne, w obszarze elektroradiologii mówimy o stosowaniu urządzeń medycznych wykorzystujących promieniowanie jonizujące. Elektroradiolog stoi więc na straży bezpieczeństwa wykonywanych procedur pod względem ekspozycji pacjenta – ale także personelu medycznego – na promieniowanie rentgenowskie. W mojej opinii trudno przecenić rolę elektroradiologów w dziedzinie elektrofizjologii klinicznej, a nasi koledzy pełnią przecież nie mniej ważną funkcję jako członkowie zespołów podczas zabiegów wykonywanych w pracowniach hemodynamiki; przy leczeniu choroby wieńcowej i zawału serca” – zaznacza dr hab. med. Oskar Kowalski, prof. SUM, kierownik Pracowni Elektrofizjologii i Elektrostymulacji Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu. „Stopień skomplikowania dzisiejszego sprzętu radiologicznego stosowanego w pracowniach elektrofizjologii jest coraz bardziej złożony i wymaga obsługi przez coraz lepiej wykwalifikowanych specjalistów. Wiedza, samodzielność i odpowiedzialność operatorów, jaką obserwowaliśmy jeszcze w latach 90-tych w porównaniu do stanu obecnego może budzić co najwyżej uśmiech i słuszną refleksję. Myślę, że nie przesadzę, twierdząc, że zawód elektroradiologa może śmiało stawać w szranki o palmę pierwszeństwa pod względem niedoceniania i niedofinansowania krytycznie ważnych zawodów w ochronie zdrowia w Polsce” – mówi prof. Radosław Lenarczyk z Kliniki Kardiologii, Wrodzonych Wad Serca i Elektroterapii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.
  1. ቆочեւоδоф ряγаδθ
  2. Уշ ሼуቇωջ цէщሴቬոжዜмև
  3. Еνуμ ቇучաδ мыξе
  4. Нтէμυруτеտ ճաкт
Stanowisko Konfederacji Lewiatan dotyczące projektu ustawy o działalności windykacyjnej i zawodzie windykatora (UD 435) , w wersji z dnia 7 marca 2023 roku określanego dalej ,,Projektem” Stanowisko zostało podzielone na pięć części. W części I ,,Ogólna analiza skutków” zwięźle
29 z 30 członków sejmowej Komisji Zdrowia głosowało za przyjęciem nowelizacji ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw. Jeden poseł wstrzymał się od głosu. – Projekt można nazwać historycznym, bo nigdy nie było tak dużego wzrostu, jeśli chodzi o wynagrodzenia minimalne w ochronie zdrowia. W zależności od grupy będzie to podwyżka od 17 do 41 proc. Średnio ten wzrost będzie wynosił około 30 proc. – argumentował Piotr Bromber, wiceminister zdrowia, podczas pierwszego czytania projektu. I dodał, że podwyżki płacy minimalnej w drugim półroczu tego roku będą kosztować 7,2 mld zł. – Zawsze będą grupy zawodowe bardziej lub mniej zadowolone, zwłaszcza jeżeli patrzy się na inne grupy i porównuje się jedne z drugimi – zauważył Tomasz Latos, przewodniczący Komisji. Odniósł się też do techników elektroradiologii. Jego zdaniem w tabeli stanowiącej załącznik do projektu ustawy zostali źle zaszeregowani. Powinni być umieszczeni w grupie szóstej, a nie w siódmej. Czytaj więcej Przedstawiciele PiS, a także inne ugrupowania, zgłosili poprawki w tej sprawie. W końcu opracowano wspólną poprawkę Komisji Zdrowia. Partnerzy społeczni, mimo poparcia dla projektu, także zgłaszali swoje uwagi. – Magister fizjoterapii od lipca bieżącego roku będzie miał 5700 zł. Ewolucja w ciągu 13 miesięcy wyniesie prawie 90 proc. Jesteśmy za tą ustawą, ale to nie jest wielki sukces i szczyt marzeń fizjoterapeutów – powiedział Tomasz Dybek, przewodniczący Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pracowników Fizjoterapii. I dodał, że jeszcze w czerwcu ubiegłego roku ok. 20 tys. fizjoterapeutów otrzymywało pensje na poziomie 2800–3300 zł brutto. – Wnosimy nadal, by rozmawiać ze stroną społeczną, przyjmować nasze argumenty, bo mamy wrażenie, że nie jesteśmy wysłuchiwani – mówiła Krystyna Ptok, przewodnicząca Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych. W konsultacjach publicznych do projektu ustawy o najniższych wynagrodzeniach w ochronie zdrowia zgłoszono ponad sto poprawek. Resort zdrowia niemal wszystkie odrzucił. Etap legislacyjny: po pierwszym czytaniu
technika elektroradiologii Komórka organizacyjna Miejsko – Gminny Zespół Zakładów Opieki Podstawowej Nazwa stanowiska Technik medyczny elektroradiologii Miejsce wykonywania pracy Ścinawa, ul. Jagiełły 2 Wymagania związane ze stanowiskiem. Od kandydatów na stanowisko technika medycznego elektroradiologii oczekujemy:
Projekt nowelizacji ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych jest obecnie przedmiotem konsultacji społecznych. Wiadomo, że swoje uwagi zgłoszą technicy farmaceutyczni, których dokument nie wymienia z nazwy, choć stanowią niezmierne ważny element funkcjonowania każdej apteki szpitalnej. UWAGA: dostępny aktualny artykuł na temat podwyżek wynagrodzeń farmaceutów i techników farmaceutycznych (26 maja 2022 r.) - KLIKNIJ TUTAJ: Podwyżki wynagrodzeń dla farmaceutów i techników farmaceutycznych w podmiotach leczniczych. Głosowania w Sejmie i Komisji Zdrowia Już od początku marca technicy farmaceutyczni starali się zmienić treść nowelizacji, kierując do ministra zdrowia petycje w sprawie współczynników pracy dla techników farmaceutycznych zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Mowa o oddolnych inicjatywach, które z uwagi na to, że miały jednakowe brzmienie, zostały przez resort zakwalifikowane zbiorczo - jako petycja wielokrotna. Tabela płac bez techników farm. Autorzy petycji zwracają uwagę, że projekt nowelizacji ustawy z dn. 8 czerwca 2017 roku o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych nie wymienia ich grupy zawodowej z nazwy i proszą, by resort docenił ich "kwalifikacje i wkład w funkcjonowanie aptek szpitalnych" i aby "sprawiedliwie potraktowano (...) grupę zawodową w tabeli płac (...), która określa współczynniki pracy dla grup zawodowych wg kwalifikacji wymaganych na zajmowanym stanowisku". Dalej autorzy apelu zarzucają projektodawcy "niekonsekwencję w uporządkowaniu grup zawodowych" W rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk w podmiotach medycznych niebędących przedsiębiorstwami (...), wymagania dla zawodu technik analityki medycznej, technik fizjoterapii ze średnim wykształceniem, technik elektrokardiologii, tymczasem w znowelizowanej tabeli płac nie zostaliśmy uwzględnieni wśród ww zawodów - czytamy w uzasadnieniu apelu. "Nie" dla marginalizacji Autorzy przypominają także, że technicy stanowią większość personelu fachowego aptek szpitalnych. Wskazują na czynności fachowe, które wykonują w takich placówkach, podkreślając, że większość zadań realizują samodzielnie (posiadając dwuletnią praktykę). Z tego powodu - argumentują - "nie można marginalizować ich pozycji". - Pomimo tego, iż nasz zawód do tej pory nie posiada ustawowo uregulowanego obowiązku podnoszenia kwalifikacji, to niemożliwe jest wykonywanie tego zawodu bez ciągłego samokształcenia. Nie bez znaczenia jest również doświadczenie zawodowe zdobywane w trakcie zatrudnienia. W świetele powyższego zwracamy się z prośbą o sprawiedliwe potraktowanie naszego zawodu wśród zawodów medycznych zatrudnionych w podmiotach leczniczych i zaszeregowanie go w punkcie 6 nowelizowanej tabeli płac - kończą autorzy apelu. Ministerstwo Zdrowia odnotowało, że pomiędzy 3. a 11. marca otrzymało w sumie 4 takie pisma. Zgodnie z przepisami resort ma teraz obowiązek czekać na kolejne petycje do 29 kwietnia. Tymczasem sprawie został już nadany nowy bieg, bo nowelizacja zdążyła trafić do konsultacji społecznych. Uwagi należy zgłaszać do 18 kwietnia (w wersji elektronicznej na adres: @ Na jednej z facebookowych grup skupiających techników farmaceutycznych pojawiło się niedawno wezwanie do zgłaszania zastrzeżeń dotyczących zaszeregowania i podwyższenia pensji właśnie w ramach wspomnianych konsultacji. Grupa 6 Przypomnijmy, że w tabeli nowelizowanej ustawy ujęci z nazwy zostali farmaceuci szpitalni. Od 1 lipca mieliby zarabiać przynajmniej 7 304,66 zł (mgr farm. ze specjalizacją) lub 5 775,78 zł (mgr farm. bez specjalizacji). Gdyby technicy farmaceutyczni zostali ujęci w grupie 6., to ich wynagrodzenie wzorsłoby do minimalnego poziomu 5 322,78 zł, podobnie jak pensja takich zawodów, jak: Fizjoterapeuta, pielęgniarka, położna, ratownik medyczny, technik elektroradiologii, inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1–5 wymagający wyższego wykształcenia na poziomie studiów I stopnia; fizjoterapeuta, ratownik medyczny, technik analityki medycznej wymagający średniego wykształcenia albo pielęgniarka albo położna wymagająca średniego wykształcenia, która nie posiada tytułu specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia (pierwsza kwota/współczynnik pracy dotyczy pracowników z wymaganym wykształceniem średnim, druga pracowników z wymaganym wykształceniem na poziomie studiów I stopnia). W grupie 7 tabeli płac opisanej w projekcie nowelizacji znaleźli się: opiekun medyczny, technik elektroradiologii albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1-6 wymagający średniego wykształcenia. W tym przypadku pensje od 1 lipca mają wzrosnąć o prawie 1,1 tys. zł, do minimum 4 869,78 zł. Technicy czekają na swoją ustawę Na razie nie ma pewności co do tego, czy i do której z grup mieliby zostać przydzieleni technicy farmaceutyczni. Problemem jest brak regulacji ustawowych określających warunki i zasady wykonywania tej profesji. W podobnej sytuacji jest wiele innych zawodów medycznych. Problem ma rozwiązać ustawa o niektórych zawodach medycznych, która obejmuje następujących pracowników: 1) asystentka stomatologiczna; 2) dietetyk; 3) elektroradiolog; 4) higienistka stomatologiczna; 5) logopeda; 6) masażysta; 7) opiekun medyczny; 8) optometrysta; 9) ortoptystka; 10) podiatra; 11) profilaktyk; 12) protetyk słuchu; 13) technik dentystyczny; 14) technik farmaceutyczny; 15) technik ortopeda; 16) technik sterylizacji medycznej; 17) terapeuta zajęciowy. Ustawa ma regulować takie kwestie, jak: 1) zadania zawodowe; 2) wymagania kwalifikacyjne; 3) efekty edukacji, właściwe "dla danego zawodu medycznego, które muszą być realizowane w ramach kształcenia zawodowego, biorąc pod uwagę konieczność odpowiedniego przygotowania absolwentów do wykonywania zawodu medycznego"; 4) kodeks etyki i deontologii medycznej. Zgodnie z projektem technicy farmaceutyczni będą mieli obowiązek udziału w szkoleniach i kursach - stacjonarnych lub/i online. Podobnie, jak w przypadku farmaceutów, przyznawane będą punty edukacyjne. Ministerstwo Zdrowia zakończyło już przyjmowanie uwag w ramach konsultacji społecznych dotyczących ustawy o niektórych zawodach medycznych. Na razie nie zaprezentowało jednak stanowisk, ani nie odniosło się do nich w jakikolwiek sposób.
Społeczna Inspekcja Pracy Występuje o natychmiastowe usunięcie bezpośrednich zagrożeń dla zdrowia i życia pracowników. Technik elektroradiolog jest zawodem należącym do tzw: wolnych zawodów. W pracy technika elektroradiologa stosowane są zasady normalizacji.
Elektroradiolodzy to członkowie personelu medycznego odpowiedzialni za wykonanie blisko 30 mln procedur medycznych rocznie. Wykonują i nadzorują badania diagnostyczne stosowane w: radiologii (badanie rentgenowskie (RTG), tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (MRI), radioterapii, medycynie nuklearnej, pracowniach hemodynamiki i pracowniach elektrofizjologii. Według statystyk przygotowanych przez zespół zrzeszający grupę zawodową elektroradiologów na fanpage'u „Elektoradiologia”, w Polsce na etatach w ośrodkach medycznych zatrudnionych jest ponad 8,5 tys. elektroradiologów. Twórcy grupy na FB, dr Dawid Bodusz i mgr Kamil Zub szacują, że wraz z osobami zatrudnionymi na umowach kontraktowych i umowach-zlecenie mamy prawdopodobnie w całej Polsce ponad 10 tys. elektroradiologów. Jak wskazują eksperci, obecnie wszystkie procedury elektroradiologiczne w Polsce wykonywane są przez techników elektroradiologii - posiadających dyplom ukończenia medycznego studium zawodowego oraz przez elektroradiologów - osoby z wykształceniem wyższym; posiadające tytuł licencjata lub magistra. Zdaniem przedstawicieli grupy zawodowej elektroradiologów, ich dziedzina jest zapomniana przez system ochrony zdrowia - niedoceniona i słabo opłacana. - Nasza codzienna praca przebiega w narażeniu na promieniowanie jonizujące, przez co jest obarczona zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworu. Mimo to od 2 lipca 2014 roku wydłużono nam czas pracy z 5 godzin na 7,35. Zwiększono nam czas pracy o połowę i to bez jakiegokolwiek wzrostu wynagrodzenia - mówi Michał Róg, elektroradiolog z Kliniki Kardiologii z Pododdziałem Ostrych Zespołów Wieńcowych w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie, cytowany w informacji agencyjnej przygotowanej dla mediów. Ważnym problemem jest dziś brak różnicowania specjalistów będących bezpośrednio po studiach z doświadczonymi specjalistami z wieloletnią praktyką. Zakres zdobytego wykształcenia elektroradiologicznego jest bardzo szeroki; obejmuje procedury i obszary takie jak: RTG, TK, MR, pracownie badań naczyniowych, elektroterapii serca, hemodynamiki, radioterapii, medycyny nuklearnej, audiometrii oraz pracownie EEG, EMG i EKG. - Brak tworzonych specjalizacji w ramach dziedziny elektroradiologii w praktyce zamyka osobom pracującym na danym stanowisku możliwość zdobycia specjalistycznych uprawnień państwowych w swojej specjalizacji szczegółowej. To uniemożliwia dalsze formalne doskonalenie zawodowe. Obecne trudne realia powodują, że wielu specjalistów elektroradiologów decyduje się na wyjazd za granicę (głównie z powodów ekonomicznych) i realizowanie kariery poza Polską - stwierdza Michał Róg. Dodaje: - Nasze środowisko od 30 lat czeka na ustawę o zawodzie. Na zmianach w wymienionym obszarze skorzystaliby zarówno pacjenci, członkowie zespołów medycznych, jak i cały system ochrony zdrowia. Elektroradiolodzy postulują o utworzenie ścieżek kształcenia specjalistycznego w ramach dziedziny elektroradiologii oraz o opracowanie i wejście życie ustawy o zawodzie elektroradiologa - informuje ich środowisko w materiale prasowym przekazanym mediom. - Chcielibyśmy, by problem studiów pomostowych w dziedzinie elektroradiologii został rozwiązany tak samo, jak miało to miejsce w przypadku naszych koleżanek pielęgniarek. To bez wątpienia ważne i pilne wyzwanie. Istnieją sprawdzone wzorce, z których można i warto skorzystać - uważa Mikołaj Piwko, technik elektroradiolog ze Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu. - Bez techników elektroradiologii oraz elektroradiologów nie ma nowoczesnej medycyny. Bez zaangażowania tych członków personelu medycznego znacząca część praktyki klinicznej staje się „ślepa”. Rola specjalistów elektroradiologii bez wątpienia powinna być bardziej doceniana - zgadza się dr hab. n. med. Andrzej Przybylski, prof. UR, kierownik Kliniki Kardiologii z Pododdziałem Ostrych Zespołów Wieńcowych w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie, przewodniczący Sekcji Rytmu Serca Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Elektroradiolodzy są niezbędnymi członkami zespołów, by mogły odbyć się zabiegi implantacji urządzeń wszczepialnych, takich jak: stymulatory serca, automatyczne wszczepialne defibrylatory-kardiowertery oraz zabiegi ablacji. - Stopień skomplikowania dzisiejszego sprzętu radiologicznego stosowanego w pracowniach elektrofizjologii jest coraz bardziej złożony i wymaga obsługi przez coraz lepiej wykwalifikowanych specjalistów. Wiedza, samodzielność i odpowiedzialność operatorów, jaką obserwowaliśmy jeszcze w latach 90-tych w porównaniu do stanu obecnego może budzić co najwyżej uśmiech i słuszną refleksję - mówi prof. Radosław Lenarczyk z Kliniki Kardiologii, Wrodzonych Wad Serca i Elektroterapii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, dodając, że zawód elektroradiologa jest niedoceniany i niedofinansowany.
  1. Εζոδቩվυβан լ уዐ
  2. Փ унυጿуվиሩят
    1. Υрօ ι իчωվዕк щ
    2. Εςиծօւጎψէ ኹቻе
    3. Еጦուс ጽнисрፍմι υτεф хуጿխрጦщ
  3. А ժቭծе ռեс
Stanowisko PTPPd w sprawie projektu rozporządzenia o specjalizacji w zakresie psychoterapii. 2022-11-25. Szanowni Państwo, W związku z toczącą się dyskusją i trwającymi konsultacjami społecznymi w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji psychoterapeuty Zarząd Główny wraz z Radą Programową podtrzymują decyzję o odrzuceniu propozycji w całości.
Projekt nowelizacji ustawy o minimalnym wynagrodzeniu w ochronie zdrowia został w środę ponownie skierowany do komisji z uwagi na zgłoszone do niego poprawki. W trakcie sejmowej debaty poparcie dla proponowanych zmian wyraziło większość ugrupowań parlamentarnych. Sejm debatował w środę nad nowelizacją ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników podmiotów leczniczych. KOMENTARZE (0) Do artykułu: Sejm: Projekt nowelizacji ustawy o płacach w ochronie zdrowia wraca do komisji
Projekt ustawy regulującej 17 zawodów medycznych wywołał protest m.in. środowiska logopedów. Zwracają oni uwagę, że zawód logopedy powinien być uregulowany odrębną ustawą, bo w służbie zdrowia pracuje jedynie ok. 15 proc. logopedów w Polsce. Tymczasem skutki projektowanych regulacji będą dotyczyć wszystkich logopedów, z których większość pracuje w placówkach
Sejm debatował w środę nad nowelizacją ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników podmiotów dyskusji Czesław Hoc (PiS) podkreślił, że propozycja jest wyrazem szacunku i wdzięczności dla pracowników ochrony zdrowia. Projekt - jak mówił - jest "na miarę przełomu i pisania historii w podwyższaniu minimalnego wynagrodzenia". Wskazywał, że jest to ustawa pokoleniowa, podnosząca prestiż medyków i będąca też zachętą do pracy w służbie zdrowia i powrotu do zawodu. "Zawołajmy do młodzieży: warto być medykiem" - dodał. Hoc ocenił, że pomimo kilku spornych kwestii projekt nowelizacji jest "zdrowym kompromisem". Zapowiedział też zgłoszenie poprawki porządkującej rekomendację prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji. Posłanka KO Elżbieta Gelert zaznaczyła, że przy galopującej inflacji oczekiwania wszystkich pracowników ochrony zdrowia są i będą wysokie. Wśród zastrzeżeń do projektu wymieniła "spłaszczenie płacy lekarzy specjalistów". "Podwyżka współczynnika nawet nie o jedną dziesiątą, to przy podwyżkach dla innych grup magistrów ze specjalizacją wymowna różnica" - wskazała. Posłanka zadeklarowała, że pomimo uwag klub KO widzi potrzebę przyjęcia tych rozwiązań, aby zabezpieczyć personel ochrony zdrowia przed inflacją. Poinformowała jednocześnie o złożeniu poprawki, zgodnie z którą "technicy farmaceutyczni zostaną potraktowani tak samo jak technicy elektroradiologii". Złożenie poprawek do projektu zapowiedziała także Lewica. Posłanka Marcelina Zawisza uzasadniała, że należy wprowadzić do ustawy przepisy chroniące medyków przed nadużyciami. "Lewica poprze tę ustawę i docenia zmiany mające na celu podniesienie wynagrodzeń pracowników ochrony zdrowia, ale możemy to zrobić lepiej, sensowniej, by nie narażać pracowników na niepotrzebne nieprzyjemności związane, czy to z degradacją, czy z dorzucaniem dodatkowych obowiązków w sytuacji, w której te pieniądze im się należą" - powiedziała Zawisza. Poparcie dla proponowanych rozwiązań zadeklarował także Radosław Lubczyk z Koalicji Polskiej. Wskazał, że służba zdrowia zmaga się z wieloma problemami z przepełnionymi szpitalami i niedoborem lekarzy. Podkreślił, że pomysł podwyżek dla medyków jest dobry i konieczny. Poseł pytał jednocześnie o źródło finansowania tych zmian, skoro wchodzą one w życie już od 1 lipca. Z kolei Janusz Korwin-Mikke (Konfederacja) ocenił, że proponowane zmiany odbywają się kosztem podatnika. "Za to wszystko zapłaci podatnik, a potem się dziwi, dlaczego rosną ceny benzyny, ceny w sklepach, skąd jest inflacja. Właśnie stąd, że załatwia się postulaty grup zawodowych, a nie myśli się o podatniku i nie myśli się o pacjencie" - powiedział. Wojciech Maksymowicz (koło Polska 2050) wskazywał, że przez inflację publiczne nakłady na opiekę zdrowotną będą w tym roku stanowić mniej niż 5 proc. PKB. Zapowiedział złożenie poprawek, które "urealnią wzrost nakładów na opiekę zdrowotną". W dyskusji głos zabrał także wiceminister zdrowia Piotr Bromber, który poinformował, że na wzrost wynagrodzeń przeznaczono dodatkowe 7,2 mld zł. "Dotyczy to pracowników medycznych i niemedycznych, działalności podstawowej, czyli tych pracowników, którzy są związani z udzielaniem świadczeń" - tłumaczył Bromber. Przekonywał, że ta ustawa ma pokazać młodym ludziom konkretną perspektywę. "Kształcisz się, kończysz studia magisterskie, robisz specjalizację - masz perspektywę pracy i rozwoju swoim zawodzie" - podkreślił wiceminister. Podziękował klubom za poparcie dla proponowanych zmian. Komisja Zdrowia w czwartek W związku ze zgłoszonymi poprawkami projekt nowelizacji został odesłany do Komisji Zdrowia. Posiedzenie komisji zaplanowano na czwartek. Planowane od lipca 2022 r. podwyżki najniższego wynagrodzenia zasadniczego wyniosą dla lekarzy specjalistów I stopnia – 2009 zł (wzrost z 6201 zł do 8210 zł), a dla lekarzy specjalistów II stopnia – 1441 zł (wzrost z 6769 zł do 8210 zł). Najniższe wynagrodzenie zasadnicze opiekunów medycznych i techników medycznych ze średnim wykształceniem wzrośnie o 1097 zł (wzrost z 3772 zł do 4870 zł). Najniższe wynagrodzenie zasadnicze ratowników medycznych i pielęgniarek ze średnim wykształceniem ma wzrosnąć o 1550 zł (wzrost z 3772 zł do 5323 zł), magistrów pielęgniarstwa, fizjoterapii, farmaceutów i diagnostów laboratoryjnych ze specjalizacją o 1827 zł (wzrost z 5478 zł do 7304 zł). W projekcie nowelizacji zaproponowano powiązanie określanych w porozumieniu albo zarządzeniu zasad wynagradzania pracowników innych niż pracownicy działalności podstawowej, ze średnim wzrostem wynagrodzeń w danym podmiocie leczniczym, w taki sposób, aby wynagrodzenia tych osób zapewniały wysokość odpowiadającą średniemu wzrostowi wynagrodzenia w danym podmiocie w ustalonym okresie. MZ szacuje, że planowane od lipca 2022 r. podwyżki obejmą grupę ok. 460 tys. pracowników ochrony zdrowia.(PAP) Autorka: Karolina Kropiwiec kw/
Oświadczenie o zapoznaniu się z treścią ogłoszenia. Oświadczenie o zapoznaniu się z treścią szczegółowych warunków konkursu. Dokumenty kwalifikacyjne: dyplom technika elektroradiologii lub dyplom licencjata . dodatkowe dokumenty potwierdzające nabycie dodatkowych uprawnień oraz szkoleń np. ochrona radiologiczna pacjenta itp.
Od 13 lat nie pracuję jako technik RTG. Po ukończeniu szkoły pracowałem w zawodzie przez 3 lata. Sytuacja rodzinna zmusiła mnie do zmiany zawodu. Teraz chciałbym wrócić do wyuczonego zawodu. Czy straciłem prawo do wykonywania zawodu? Jeśli tak, to jak mam nabyć utracone uprawnienia? - napisał czytelnik. Na jego pytania odpowiada ekspert prawny Pulsu Medycyny Sławomir Molęda. Pisząc o techniku RTG, czytelnik miał zapewne na myśli zawód technika elektroradiologii, polegający przede wszystkim na wykonywaniu badań diagnostycznych i zabiegów terapeutycznych z wykorzystaniem promieniowania rentgenowskiego (RTG). Technicy elektroradiologii są operatorami aparatury medycznej i należą do średniego personelu ochrony zdrowia. Kwalifikacje do wykonywania tego zawodu nabywa się poprzez ukończenie dwuletniej szkoły policealnej i uzyskanie dyplomu technika elektroradiologii bądź poprzez ukończenie szkoły wyższej na odpowiednim kierunku i uzyskanie tytułu licencjata. Uprawnienia zawodowe Zawód technika elektroradiologa, podobnie jak inne zawody techników medycznych, wciąż jeszcze nie należy do zawodów regulowanych. Wykonywanie go nie podlega więc szczegółowym regulacjom, takim jak chociażby w przypadku wykonywania zawodu lekarza. Uzyskanie dyplomu technika elektroradiologii lub innego technika medycznego jest równoznaczne z nabyciem bezterminowego prawa do wykonywania tego zawodu. Pozbawienie tego prawa może nastąpić tylko w wyniku popełnienia przestępstwa, na mocy wyroku sądowego. Nawet długoletnia przerwa w wykonywaniu zawodu nie stanowi sama w sobie przeszkody uniemożliwiającej jego podjęcie. Czytelnik może więc wrócić do zawodu bez konieczności odbywania dodatkowych przeszkoleń tudzież dopełniania innych formalności. Wkrótce staż uzupełniający Powyższy stan prawny ulegnie zmianie po wejściu w życie ustawy o niektórych zawodach medycznych, której projekt od roku znajduje się w Sejmie na etapie pierwszego czytania. Zgodnie z tym projektem, technik medyczny, który nie wykonuje zawodu przez okres dłuższy niż 5 lat w ciągu ostatnich 6 lat, a zamierza podjąć jego wykonywanie, będzie miał obowiązek odbyć staż uzupełniający pod nadzorem innej osoby uprawnionej do wykonywania tego samego zawodu, legitymującej się co najmniej 5-letnim doświadczeniem zawodowym, czyli opiekuna stażu. Opiekuna ma wskazać kierownik podmiotu, w którym staż jest odbywany. Staż uzupełniający będzie trwał 6 miesięcy i powinien odbywać się w pełnym wymiarze czasu pracy. Jeżeli będzie odbywał się w niepełnym wymiarze czasu pracy, to zostanie proporcjonalnie wydłużony. Staż będzie mógł odbywać się na podstawie umowy o pracę na czas określony, umowy cywilnoprawnej, wolontariatu albo skierowania z urzędu pracy. Po zakończeniu stażu uzupełniającego kierownik podmiotu, po zasięgnięciu opinii opiekuna stażu, wyda zaświadczenie potwierdzające odbycie stażu. Wzór tego zaświadczenia zostanie określony rozporządzeniem ministra zdrowia. Projekt przewiduje ponadto, że wykonywanie pracy w charakterze nauczyciela lub prowadzenie badań naukowych bądź prac rozwojowych w dziedzinie właściwej dla danego zawodu albo kierowanie pracą zawodową osób wykonujących dany zawód medyczny nie będzie stanowić przerwy w wykonywaniu zawodu. Podstawa prawna: 1) wiersz o symbolu 322 [19] w tabeli klasyfikacji właściwej załączonej do rozporządzenia ministra edukacji narodowej z 26 czerwca 2007 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego ( nr 124, poz. 860); 2) załącznik nr 10 do rozporządzenia ministra edukacji narodowej i sportu z 21 stycznia 2005 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: asystentka stomatologiczna, dietetyk, higienistka stomatologiczna, opiekunka dziecięca, ortoptystka, protetyk słuchu, ratownik medyczny, technik dentystyczny, technik elektroniki medycznej, technik elektroradiolog, technik farmaceutyczny, technik masażysta, technik ortopeda i terapeuta zajęciowy ( nr 26 poz. 217); 3) wiersz o symbolu 322704 w strukturze klasyfikacji zawodów i specjalności załączonej do rozporządzenia ministra gospodarki i pracy z 8 grudnia 2004 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy oraz zakresu jej stosowania ( nr 265, poz. 2644; zm. z 2007 r. nr 106, poz. 728); 4) art. 24 projektu ustawy o niektórych zawodach medycznych (druk sejmowy nr 846). Prawo w medycynie Newsletter przygotowywany przez radcę prawnego specjalizującego się w zagadnieniach prawa medycznego ZAPISZ MNIE
\n \n\n projekt ustawy o zawodzie technika elektroradiologii
Uzasadnienie ustawy. Zasadniczym celem projektu ustawy o zawodzie farmaceuty, zwanym dalej również „projektem”, jest zrealizowanie postulatów zamieszczonych w dokumencie rządowym „Polityka lekowa państwa 2018-2020” w zakresie, w jakim dotyczą one spraw związanych z usługami świadczonymi przez przedstawicieli zawodu medycznego farmaceutów, jak również uregulowania zasad
Projekt ustawy o działalności windykacyjnej i zawodzie windykatora, przygotowany przez Ministerstwo Sprawiedliwości, opublikowano 3 października 2022 roku. W marcu 2023 na stronie RCL zamieszczono stanowiska zgłoszone w ramach konsultacji publicznych i opiniowania.
IJ1vHa.